170. _Bekaeyde wegen_, verkeerde; vgl.:

"bekaeyde streken."--

"Geen mensch die menschen kent en syn beroep verstaet,

En wees oyt echte wijf tot soo bekaeyden raet."--

"Wie veel den acker ploeght, wanneer hy is besayt

Die breekt sijn eerste werck, en maeckt 't et al bekayt."--

"Wis soo ghy langer blijft, soo isset al bekaeyt."

Over dit woord: Van Wijk-Frank, Etym. Wdb;--Gallée,

D. Literaturz. 1884, kol. 1340.--de Vries, Warenar,

190.--Mag. Ned. Taalk. III, 286.--Halbertsma, Letterk. Naoogst I,

64; ook van Helten, Woordafl.-proeven 9 noot.--de Woordenbkn.

Spaens Heydinnetie · 第 24 / 59 题