(En tiu chi momento Viktor kaj Elza malfermas la du pordojn 1 kaj 4.)
Elza.
Se mi nur scius, chu sinjoro Viktor venis pro mi!
Viktor.
Servisto! Servanto! -- Ho chielo, la objekto de mia amo, ne estis fantomo!
Elza.
Vi sinjoro, vi loghas en nia domo?
Viktor.
Felicha hazardo kondukis min tien chi!
Elza.
Mi kredis, ke vi forgesis min!
Viktor.
Vin forgesi, neniam, neniam, ho fraulino Elza.
Elza.
Kial do vi venis Dresdenon?
Viktor.
Por trovi vin, mia adorata!