_Deze woorden geven te kennen, dat men het bepaalde voornemen heeft iets
te doen._
~Voorbedachtelijk~ (of gewoonlijk: met voorbedachten rade) onderstelt
meestal een slechte daad, ~opzettelijk~ daarentegen in den regel niet.
~Opzettelijk~ is het tegengestelde van toevallig; men wil dus laten
blijken, dat men iets niet toevallig doet. _Ik heb hem ~opzettelijk~
opgezocht, om hem te overtuigen, dat ik niet meer boos was._
~Voorbedachtelijk~ onderstelt, dat men vooraf middelen bedacht heeft
ter bereiking van zijn doel; dit doel is bij _voorbedachtelijk_ altijd
misdadig, hetgeen bij _opzettelijk_ niet het geval behoeft te zijn. _De
edelen wekten Floris V met ~voorbedachten rade~ reeds spoedig uit zijn
middagslaap, om hem zoodoende zonder gevolg naar de valkenjacht te laten
trekken._
* * * * *
Ik heb hem -- voor dien jongen gewaarschuwd.
De dief heeft blijkbaar bij zijn inbraak -- eerst de weduwe vermoord.
In dit park heeft men -- nestkastjes geplaatst, om meer zangvogels te
krijgen.
Men heeft den reiziger -- van den weg gelokt, om hem des te
gemakkelijker te kunnen berooven.
Daar de rijkskanselier Bismarck gaarne den oorlog met Frankrijk wilde,
beschuldigt men hem, dat hij -- het telegram van Ems zou hebben
verminkt.
Ik heb u -- laten roepen, om u dit zelf te zeggen.