I. 3. 49. Zij lacht toe. In ’t Engelsch staat letterlijk: she carves.
To carve is eigenlijk „voorsnijden”, „trancheeren”, een kunst, die een
welopgevoed mensch, man en vrouw, moest verstaan. Als een vrouw aan een
man voorsneed, hem bediende, kon dit een teeken van welwillendheid of
gunst gerekend worden, en dat Falstaff, die van zijn buik een afgod
maakte, het zoo opvatte, kan niet verwonderen. Men kan hier het woord
dus opvatten in letterlijken zin, maar ook eenvoudig als voorkomend
zijn; evenzoo is het in „Veel gemin, geen gewin”, V. 2. 323.—Een andere
verklaring geeft Grant White; hij zegt, dat het is, „bij het drinken
met den vinger een geheim teeken van verstandhouding geven” en haalt
daarvoor uit Sir Thomas Overbury’s A very woman het zeggen aan: her
lightness gets her to swim at top of the table, where her wry little
finger bewrays carving.—In het volgend zeggen van Pistool heeft de
folio-uitgave, min verkieslijk, tweemaal will; ’t eerste moet well
zijn.