EVANS. Hij segen’ u uit sijn parmhartigheid, u allen!
ZIELIG. Wat! het zwaard en het boek? doet gij aan die beide, eerwaarde
heer?
PAGE. En altijd zoo jeugdig, zonder overkleed, op dezen ruwen,
rheumatieken dag!
EVANS. Tat heeft sijn chronden en sijn oorzaken.
PAGE. Wij komen u een goeden dienst doen, eerwaarde heer.
EVANS. Seer choed, wat is het?
PAGE. Daar ginds is een zeer waardig gentleman, die naar het schijnt
van iemand beleedigd is en daardoor het zoo te kwaad heeft met zijn
eigen waardigheid en bedaardheid, als iemand maar ooit gezien heeft.
ZIELIG. Ik heb menig dozijntje jaren achter den rug, maar dit is mij
nog nooit voorgekomen, dat een man van zijn stand, zijn waardigheid en
geleerdheid zichzelven zoo schrikkelijk vergeet.
EVANS. Wie is het?
PAGE. Ik geloof, dat gij hem kent; het is de heer dokter Cajus, de
beroemde Fransche geneesheer.
EVANS. Chods marteling en sijn heilige wil sij met mij! Ik hoorde u al
soo lief fan een schotel soep met mij spreken!
PAGE. Waarom?
EVANS. Hij heeft niet zóóveel kennis van Hippocrates en Galenus, en hij
is een schelm povendien; een laffe schelm, zooals gij er maar een
verlangen kunt te sien.
PAGE. Ik sta er u voor in, dit is de man, die met hem moest vechten.
SLAPPERMAN (ter zijde). O lieflijke Anna Page!
ZIELIG. Het lijkt wel zoo, om die wapens.—Houdt hen van elkaar;—daar
komt dokter Cajus.
(De Waard, Cajus en Rugby komen op.)
PAGE. Neen, neen, beste eerwaarde heer, houd uw degen in de scheede.
ZIELIG. En gij ook, beste heer dokter.
WAARD. Ontwapen hen en laat hen samen redetwisten. Laat hen hunne armen
en beenen heel houden en ons arm Engelsch verminken!
CAJUS. Ik u bid, laat mij spreek een woord voor uwe oor; waarom wilt
gij niet komen om mij te ontmoet?
EVANS (zacht tot Cajus). Ik pit u, plijf petaard; alles op sijn tijd!
CAJUS. Bij Kod, gij zijt de lafaard, de ’aas, de ’ond.
EVANS (zacht tot Cajus). Ik pit u, laat ons niet tot lacherij worden
voor andere menschen haar spot; ik raad het u in friendschap en ik sal
u foldoening cheven op die eene of antere manier.—(Luid.) Ik wil uw
urineglazen om uw schelmschen narrepol slaan, om uw versuimen van uw
afspraken en pestellingen. 92
CAJUS. Diable!—’Ans Rugby,—mijn waard de la Jartière, ’eb ik niet
kewach op hem om hem dood te slaan? ’eb ik niet? op de plaats, die ik
’ebbe besteld?
EVANS. Zoo waar ik een christenziel ben, nu, siet chij, dit is de
pestelte plaats. Ik toe peroep op mijn waard van de Kouseband.
WAARD. Stilte, zeg ik, Gallia en Gaelia, Franschman en Wallisman,
zieledokter en lijfdokter!
CAJUS. Ja, dat is zeer koed; excellent!
WAARD. Stilte, zeg ik; hoor den waard van de Kouseband. Ben ik
politiek? ben ik slim? ben ik een Macchiavelli? Zou ik mijn dokter
kwijtraken? Neen; hij geeft mij de drankjes en de sprankjes. Zou ik
mijn eerwaarde, mijn priester, mijn Sir Hugo kwijtraken? Neen, hij
geeft mij de spreekwoorden en de nietwoorden.—Geef mij de hand,
aardeman, zoo!—Geef mij de hand, hemelman; zoo!—Kinderen der wijsheid,
ik heb u beiden bedrogen; ik heb u op verkeerde plaatsen besteld; en
daar staat gij nu met heldenharten en heelhuids; en laat nu gebrande
sek het einde zijn.—(Tot Zielig.) Kom, neem hun zwaarden in
beslag.—Volgt mij, vredeskerels, volgt mij, volgt mij.
ZIELIG. Op mijn eer, een dolle waard!—Volgt hem, gentlemen, volgt hem.
SLAPPERMAN (ter zijde). O lieflijke Anna Page!
(Zielig, Slapperman, Page en de Waard af.)
CAJUS. Ah, ’eb ik verstaan? ’ebt gij met ons de sot gespeeld? ha! ha!
EVANS. Dat is fraai; hij heeft ons sijn spotternij chemaakt.—Ik wensch
met u friend te sijn, en laat ons onse reins samenstooten om wraak te
hebben op dezen schurftigen, schoftigen, petriechelijken knaap, tien
waard van de Kousepand.
CAJUS. Bij Kod, met al mijn ’art. Hij mij beloofd te breng waar is Anna
Page; bij Kod, hij mij ook ’eef bedroog.
EVANS. Nu choet, ik wil hem sijn hersenpan inslaan.—Ik pit u, kom mee.
(Allen af.)