ŜTONIGITA ARBARO.

(J. Heath (8723)).

Iam, Anglo kaj Amerikano interparoletis kune, pri la diversaj

mirindaĵoj de iliaj patrujoj. La Anglo fiere parolis pri la belegeco

de la "New Forest," kaj rakontis multajn trajtojn de tiu belega

regiono.

"Sed," rimarkis la Amerikano, "vi ĵus devas vidi la arbarojn de mia

lando--precipe la ŝtonigitan arbaron en mia ĉirkaŭaĵo. Ĉiuj

la arboj tie estas ŝtonigitaj--ĉiu branĉo--ĉiu branĉeto--ĉiu

plej malgranda folio--bestoj, birdoj, ĉio estas tute ŝtonigita.

Kaj tiam, kiam mi laste tie estas, jen ĉasisto, kiu same estis

ŝtonigita. Sia pafilo--ŝtonigita, la fumo--ŝtonigita, eĉ la kuglo

el lia pafilo restis en aero ŝtonigita!"

"Haltu do!" ekkriis la Anglo, "nun mi estas vin elkaptanta--ĉar laŭ

la leĝo de graveco tiu kuglo devis fali teren."

"Ho! alilandulo, ne tiel rapide!" respondis la Amerikano, "ĉar

mi certigas vin ke, je tiu okazo, _la leĝo de graveco mem estis

ŝtonigita_."

The Esperantist, Complete · 第 778 / 1137 题