Poëzie is waarlijk geen kind van weelde. Juist in nood en ellende weten
de droomen van de dichters de menschen weg te trekken en te bewegen tot
daden. Alleen omdat de toestand in Rome zoo onduldbaar was, kon door
Cola Rienzi de poëzie een tijdlang daad worden, werkelijke de wereld
regeerende daad. Een korte tijd maar, omdat altijd het verband van
belangen dat de wereld is, zich weer aaneensluit en zijn eigen wegen
gaat.