DOCUMENTO II.

(Origini della zecca e prime monete di Venezia, nota 66).

Simile privilegium confirmationis Ugonis imperatoris factum

predicto domino Ursio duci.

In nomine domini nostri Yesu Christi Dei eterni. Hugo Dei gratia rei.

Dignum est ut celsitudo regalis quantum ceteros honores ac potestatis

fastigio antecellit, tantum erga omnes sospitatis sue munus impendere

satagat. Igitur omnium fidelium sancte Dei ecclesie, nostrorum

presentium silicet ac futurorum comperiat solertia, quia Ursus

Veneticorum dux per legatos suos Johanem Fabianicum et Stephanum

Coloprinum nostram deprecatus est clementiam, ut cum ex rebus sui

ducatus proprietates obtinere videntur et infra dictione regni nostri

sita esse noscuntur, ei confirmationis nostre preceptum fieri

iuberemus, per quod ipse suique heredes, ac patriarca, pontifices

quoque et abbates, atque populus sibi subiectus, proprietates suas,

sibi debitasque res, absque cuiuspiam contrarietate seu refragatione

retinere securiter queant, quemadmodum a temporibus domini Karoli, per

decretum cum grecis sanccitum, possiderunt. Peciit etiam Celsitudinem

nostram, ut in quibuscumque patriis ac provintiis regni nostri

quispiam veneticus sue potestati maneret subiectus, atque omni fide

vel obedentia submissus. Cuius petitionibus, ut nobis celestis

suffragatio copiosior adsit, libenter adquiescentes, hos Excelentie

nostre apices decrevimus fieri, per quos statuentes decrevimus: ut

nemo ex nostro regno in finibus Civitatis Nove vel Milidisse, sive in

villa que dicitur Caput Argelles, vel in finibus atque possessionibus

eius, vel etiam vineis, terris, pratis, pascuis, silvis atque

piscationibus ipsius, aut in ceteris terris in quibus eorum pacto

relegitur, vel ubi infra dictione imperii nostri proprietates ipse aut

sui videntur habere, vel invenire potuerint, aliquam venationem aut

pabulationem exerceat, unde homines eius vel negociatores qui in eo

ambitu circumhabitant aliquam sustineant molestationem vel

contrarietatem, sed securiter atque in pace vivere queant. Imo per

loca et flumina cuncto nostro regno libere sua peragant negocia. Ita

tamen ut nullum gravamen sentiat populus eius vel eius negociatores,

nisi quod equum est tantummodo celonaria et ripatica solvant.

Predictus vero dux et heredes illius, et proprii negociatores eorum,

in omnibus habeant libertatem suam propria peragendi absque ulla

publica functione. Statuimus etiam, ut nullus in territoriis, locis

aliquibus peculiaribus aut ecclesiis, domibus seu rebus, et reliquis

possessionibus presignati ducatus a sua proprietate, que in potestate

regni nostri sita esse noscuntur, vel in Venetia optinere videtur,

unquam ingerere presumat inquietudinem, vel diminorationem, seu

calumniosam contradictionem, aut nephandam subtractionem. Sed liceat

eos, prefato duci ac patriarche, episcopis, abbatibus vel populo sibi

subiecto, et heredibus ac successoribus eorum, quiete, absque

cuiusquam insultantis machinatione aut sinistre quippiam

tergaversatione, regubernare, et gubernando, pro ut liquidius in

presignato decreto continetur, legaliter continere. Itemque precipimus

de proprietatibus sive possessionibus predicti ducis quas in

territoriis regni nostri habere videtur, ut si de eis aliqua contentio

orta fuerit, et ad iuramentum causa pervenerit, secundum seriem pacti

diffiniatur per electos duodecim iuratores, et cuiuscumque gentis sit

homo ille cum quo predictus dux contentiones habuerit, de illo

comitatu eligantur ubi causa requiritur. Concessimus quoque sancte

metropolitane eus Ecclesie suisque episcopatibus subiectis, atque et

monasteriorum zenobiis, iustitiam requirendam de suis rebus in annos

legales secundum quod sancta romana habet Ecclesia. Sed et hoc

constituimus, atque per hoc nostrum preceptum inviolabilliter mansurum

confirmamus, ut in quacumque patria regni nostri quislibet Veneticorum

fuerit, eius sit potestate distringendus eiusque per omnia debeat

obedire preceptis, adeo ut nulla maior vel minor persona contra eum

quempiam veneticum defendere presumat. Insuper et concedimus per hoc

regie auctoritatis preceptum, tam nos quam nostri decessores, nichil

amplius eos cogam pacti causa persolvere nisi tantum annualiter

denariorum libras XXV. Simulque eis numorum monetam concedimus

secundum quod eorum provintie duces a priscis temporibus consueto more

habuerunt. Ita ut nullo unquam tempore repetantur aut exigantur per

aliquem, neque ab ipso ut se duce, neque a successoribus eius, sed in

ea, quam in presenti concessimus perpetualiter, donatione consistant.

Si quis autem contra hos quod in presenti, per huius dicti tenore,

Veneticorum duci populoque ipsius concessimus, agere presumpserit, ut

instituta nostra violet aut infringat, ne quod temptavit perficere

possit, sciat se compositurum auri obrizi libras centum, medietatem

camere nostre et medietatem duci Veneticorum qui per tempera fuerit;

et ut hoc cercium credatur et ab omnibus inviolabilliter observetur,

manu propria roboravimus et annuli nostri impressione subter iussimus

sigillari.

Signum (_monogramma_) Hugonis gloriosissimi regis.

Data anno Domini incarnacionis DCCCC XXVII. IIII Kalendas marcii,

indictione quintadecima. Anno domini Hugonis gloriosissimi regis

primo. Actum Papia in Christi nomine feliciter. Amen.

(Archivio di Stato in Venezia, _Liber Blancus_, carte 16).

Le monete di Venezia descritte ed illustrate da Nicolò Papadopoli Aldobrandini, v. 1 Con disegni di C. Kunz · 第 240 / 324 题