Vexo contigo estos ceos,
Vexo estas brancas auroras,
Vexo estes campos froridos
Donde s’ arrullan as pombas,
Y estas montañas xigantes
Qu’ aló c’ âs nubes se tocan
Cubertas de verdes pinos
E de froliñas cheirosas;
Vexo esta terra bendita
Dond’ ó ben de Dios rebota
E dond’ anxiños hermosos
Tecen brillantes coroas;
Mas ¡ay!, como tamén vexo
Pasar macilentas sombras
Grilos de ferro arrastrando
Antre sorrisas de mofa,
Anque mimosa gaitiña
Toqu’ alborada de groria,
_Eu podo decirche_
_Non canta, que chora_.