¿Qué di á meiguiña,
Qué di á traidora?
Coraçón qu’ enloitado te crubes,
C’ os negros desprezos qu’ á falsa che dona,
¿Por qué vives sofrindo por ela?
¿Por qué, namorado, de pena saloucas?
S’ ela é bonita,
Ela é traidora.
Di con mengua de min que non sabe,
Qu’ airiños me viran veleta mal posta...
Que ch’ ó digan, rapaza, os teus ollos,
Qu’ agora me chaman, dempois me desbotan.
Qu’ anqu’ és bonita,
Eres traidora.
S’ unhas veces amante che falo,
E s’ outras renego de ti..., ¡pecadora!
¿Cáles auguas repousan serenas,
S’ ó vento qu’ as manda rebole antr’ as ondas?
E ti ben sabes
Qu’ és revoltosa.
Son canciño de cego en quererte...
Tal bulra merece quen ama sin conta,
Pois c’ os zocos na man ou sin eles
As portas d’ ó inferno seguíndote fora.
Tal estou tolo,
Tal és graçiosa.
¡Que de marzo marzal teño á cara!...
Quixáis qu’ así sea, mais ti, miña xoya,
Tamén és cal rayola de marzo,
Qu’ agora descrube, qu’ agora s’ entolda.
Iguales semos,
Nena fermosa.