Cada estrela, o seu diamante;
Cada nube, branca pruma,
Trist’ á lua marcha diante.
—
Diante marcha crarexando
Veigas, prados, montes, ríos,
Dond’ ó día vay faltando.
—
Falt’ ó día, e noit’ escura
Vaixa, vaixa pouc’ á pouco,
Por montañas de verdura.
—
De verdur’ e de follaxe,
Salpicada de fontiñas
Vaixo á sombra do ramaxe.
—
Do ramaxe donde cantan
Paxariños piadores,
Que c’ aurora se levantan.
—
Que c’ á noite s’ adormecen
Para que canten os grilos
Que c’ as sombras aparecen.
V
Corre ó vento, ó río pasa,
Corren nubes, nubes corren
Camiño da miña casa.
—
Miña casa, meu abrigo:
Vanse todos, eu me quedo
Sin compaña nin amigo.
—
Eu me quedo contemprando
As laradas d’ as casiñas
Por quen vivo sospirando.
—
Ven á noite..., morre ó día,
As campanas tocan lonxe
O tocar d’ _Ave María_.
—
Elas tocan pra que rece,
Eu non rezo, qu’ os saloucos
Afogándome parece
Que por min tên que rezar;
_Campanas de Bastabales,_
_Cando vos oyo tocar,_
_Mórrome de soidades._