Paseniño, paseniño,
Vou pó-la tarde calada,
De Bastabales camiño.
—
Camiño do meu contento;
Y en tant’ o sol non s’ esconde,
Nunha pedriña me sento.
—
E sentada estou mirando
Cóm’ á lua vay sahindo,
Cóm’ ó sol se vay deitando.
—
Cál se deita, cál s’ esconde,
Mentras tanto corre á lua
Sin saberse para dónde.
—
Para dónde vay tan soya,
Sin qu’ á os tristes qu’ á miramos
Nin nos fale nin nos oya.
—
Que si oira e nos falara,
Moitas cousas lle dixera,
Moitas cousas lle contara.