Así mô pediron
Na veira do mar,
O pe das ondiñas
Que veñen e van.
Así mô pediron
Na veira do río
Que corr’ entr’ as erbas
Do campo frorido.
Cantaban os grilos,
Os galos cantaban,
O vento antr’ as follas
Runxindo pasaba.
Campaban os prados,
Manaban as fontes
Antr’ erbas e viñas,
Figueiras e robres.
Tocaban as gaitas
O son das pandeiras,
Bailaban os mozos
Cás mozas modestas.
¡Qué cofias tan brancas!
¡Qué panos con freco!...
¡Qué dengues de grana!
¡Qué sintas!, ¡qué adresos!
¡Qué ricos mandiles!
¡Qué verdes refaixos!...
¡Qué feitos xustillos
De cor colorado!
Tan vivos colores
A vista trubaban,
De velos tan váreos
O sol se folgaba.
De velos bulindo
Por montes e veigas,
Coidou qu’ eran rosas
Garridas e frescas.