ESTHER AD REGEM INGREDITUR.

D:1 [15:4] Die autem tertio deposuit vestimenta ornatus sui, et

circumdata est gloria sua.

D:2 [15:5] Cumque regio fulgeret habitu, et invocasset omnium rectorem

et salvatorem Deum, assumpsit duas famulas,

D:3 [15:6] et super unam quidem innitebatur, quasi prae deliciis et

nimia teneritudine corpus suum ferre non sustinens:

D:4 [15:7] altera autem famularum sequebatur dominam, defluentia in

humum indumenta sustentans.

D:5 [15:8] Ipsa autem roseo colore vultum perfusa, et gratis ac

nitentibus oculis tristem celabat animum, et nimio timore contractum.

D:6 [15:9] Ingressa igitur cuncta per ordinem ostia, stetit contra

regem, ubi ille residebat super solium regni sui, indutus vestibus

regiis, auroque fulgens, et pretiosis lapidibus, eratque terribilis

aspectu.

D:7 [15:10] Cumque elevasset faciem, et ardentibus oculis furorem

pectoris indicasset, regina corruit, et in pallorem colore mutato,

lassum super ancillulam reclinavit caput.

D:8 [15:11] Convertitque Deus spiritum regis in mansuetudinem, et

festinus ac metuens exilivit de solio, et sustentans eam ulnis suis,

donec rediret ad se, his verbis blandiebatur:

D:9 [15:12] Quid habes Esther? Ego sum frater tuus, noli metuere.

D:10 [15:13] Non morieris: non enim pro te, sed pro omnibus haec lex

constituta est.

D:11 [15:14] Accede igitur, et tange sceptrum.

D:12 [15:15] Cumque illa reticeret, tulit auream virgam, et posuit

super collum eius, et osculatus est eam, et ait: Cur mihi non

loqueris?

D:13 [15:16] Quae respondit: Vidi te domine quasi Angelum Dei, et

conturbatum est cor meum prae timore gloriae tuae.

D:14 [15:17] Valde enim mirabilis es domine, et facies tua plena est

gratiarum.

D:15 [15:18] Cumque loqueretur, rursus corruit, et pene exanimata est.

D:16 [15:19] Rex autem turbabatur, et omnes ministri eius

consolabantur eam.

[5:1 Die autem tertio induta est Esther regalibus vestimentis, et

stetit in atrio domus regiae, quod erat interius, contra basilicam

regis: at ille sedebat super solium suum in consistorio palatii contra

ostium domus.

5:2 Cumque vidisset Esther reginam stantem, placuit oculis eius, et

extendit contra eam virgam auream, quam tenebat manu: Quae accedens,

osculata est summitatem virgae eius:]

5:3 Dixitque ad eam rex: Quid vis Esther regina? quae est petitio tua?

etiam si dimidiam partem regni petieris, dabitur tibi.

5:4 At illa respondit: Si regi placet, obsecro ut venias ad me hodie,

et Aman tecum ad convivium, quod paravi.

5:5 Statimque Rex, Vocate, inquit, cito Aman ut Esther obediat

voluntati. Venerunt itaque rex et Aman ad convivium, quod eis regina

paraverat.

5:6 Dixitque ei rex, postquam vinum biberat abundanter: Quid petis ut

detur tibi? et pro qua re postulas? etiam si dimidiam partem regni mei

petieris, impetrabis.

5:7 Cui respondit Esther: Petitio mea, et preces sunt istae:

5:8 Si inveni in conspectu regis gratiam, et si regi placet ut det

mihi quod postulo, et meam impleat petitionem: veniat rex et Aman ad

convivium quod paravi eis, et cras aperiam regi voluntatem meam.

Latin Vulgate, Esther: Liber Esther(#827) · 第 14 / 24 题