C:12 [14:1] Esther quoque regina confugit ad Dominum, pavens
periculum, quod imminebat.
C:13 [14:2] Cumque deposuisset vestes regias, fletibus et luctui apta
indumenta suscepit, et pro unguentis variis, cinere et stercore
implevit caput, et corpus suum humiliavit ieiuniis: omniaque loca, in
quibus antea laetari consueverat, crinium laceratione complevit.
C:14 [14:3] Et deprecabatur Dominum Deum Israel, dicens: Domine mi,
qui rex noster es solus, adiuva me solitariam, et cuius praeter te
nullus est auxiliator alius.
C:15 [14:4] Periculum meum in manibus meis est.
C:16 [14:5] Audivi a patre meo quod tu Domine tulisses Israel de
cunctis Gentibus, et patres nostros ex omnibus retro maioribus suis,
ut possideres hereditatem sempiternam, fecistique eis sicut locutus
es.
C:17 [14:6] Peccavimus in conspectu tuo, et idcirco tradidisti nos in
manus inimicorum nostrorum:
C:18 [14:7] coluimus enim deos eorum. Iustus es Domine:
C:19 [14:8] et nunc non eis sufficit, quod durissima nos opprimunt
servitute, sed robur manuum suarum, idolorum potentiae deputantes,
C:20 [14:9] volunt tua mutare promissa, et delere hereditatem tuam, et
claudere ora laudantium te, atque extinguere gloriam templi et altaris
tui,
C:21 [14:10] ut aperiant ora Gentium, et laudent idolorum
fortitudinem, et praedicent carnalem regem in sempiternum.
C:22 [14:11] Ne tradas Domine sceptrum tuum his, qui non sunt, ne
rideant ad ruinam nostram: sed converte consilium eorum super eos, et
eum, qui in nos coepit saevire, disperde.
C:23 [14:12] Memento Domine, et ostende te nobis in tempore
tribulationis nostrae, et da mihi fiduciam Domine rex deorum, et
universae potestatis:
C:24 [14:13] tribue sermonem compositum in ore meo in conspectu
leonis, et transfer cor illius in odium hostis nostri, ut et ipse
pereat, et ceteri, qui ei consentiunt.
C:25 [14:14] Nos autem libera manu tua, et adiuva me, nullum aliud
auxilium habentem, nisi te, Domine, qui habes omnium scientiam,
C:26 [14:15] et nosti quia oderim gloriam iniquorum, et detester
cubile incircumcisorum, et onmis alienigenae.
C:27 [14:16] Tu scis necessitatem meam, quod abominer signum superbiae
et gloriae meae, quod est super caput meum in diebus ostentationis
meae, et detester illud quasi pannum menstruatae, et non portem in
diebus silentii mei,
C:28 [14:17] et quod non comederim in mensa Aman, nec mihi placuerit
convivium regis, et non biberim vinum libaminum:
C:29 [14:18] et numquam laetata sit ancilla tua, ex quo huc translata
sum usque in praesentem diem, nisi in te Domine Deus Abraham.
C:30 [14:19] Deus fortis super omnes, exaudi vocem eorum, qui nullam
aliam spem habent, et libera nos de manu iniquorum, et erue me a
timore meo.