Ar fore teg flynyddau'n ol,
Ffarweliodd Gruffydd gyda fi,
Wrth ysgwyd llaw dros gamfa'r ddol,
Ein dagrau redent fel y lli;
Ysgydwai'i gledd yn nhrofa'r ffordd
I ddwedyd wrthyf ffarwel mud,
Tra'm calon innau megis gordd
Yn curo'n gynt, yn gynt o hyd.
Cychwynnai ef i'r rhyfel trwm,
I ganol erch elynol lu,
A chyda chalon fel y plwm,
Cychwynnais innau'n ol i'r ty;
Ond gyrrodd Gruffydd weddi fyw
Gynhwysai f'enw i i'r nef,
A chlywodd clust agored Duw
Fy ngweddi innau drosto ef.
Ar ddydd y frwydr trwy'r prynhawn,
Tra'r o'wn yn synfyfyrio'n ffol,
Breuddwydiais freuddwyd rhyfedd iawn,--
Fod Gruffydd wedi dod yn ol;
Y bore ddaeth, a daeth y post,
Gan gludo newydd prudd dros ben,
Fod Gruffydd wedi'i glwyfo'n dost,
Ag eisieu gweld ei eneth wen.
Cychwynais ato yn y fan,--
Ce's edrych ar ei welw rudd,--
Cyn hedeg o'i anfarwol ran
I weld ei Dduw mewn gwlad o ddydd;
"Ffarwel, fy ngeneth," ebai ef,
"Mae telyn yn fy nisgwyl i,
A honno, meddai engyl nef,
Y nesaf un i'th delyn di."