_rationis participem_ (opp. _expertem_) _esse_—to be endowed with
reason.
_ratione praeditum esse, uti_—to be endowed with reason.
_prudenter, considerate, consilio agere_ (opp. _temere, nullo
consilio, nulla ratione_)—to act reasonably, judiciously.
_sapere_ (Off. 2. 14. 48)—to be a man of sense, judgment.
_resipiscere_ (Att. 4. 5. 2)—to recover one's reason, be reasonable
again.
_ad sanitatem reverti, redire_—to recover one's reason, be reasonable
again.
_ad bonam frugem se recipere_—to recover one's reason, be reasonable
again.
_ad sanitatem adducere, revocare aliquem_—to bring some one back to
his senses.
_satin (= satisne) sanus es?_—are you in your right mind?
_rationi repugnare_—to be contrary to all reason.
_conscientia recta, recte facti (factorum), virtutis, bene actae
vitae, rectae voluntatis_—a good conscience.
_mens bene sibi conscia_—a good conscience.
_conscientia mala_ or _peccatorum, culpae, sceleris, delicti_—a guilty
conscience.
_animus male sibi conscius_—a guilty conscience.
_nullius culpae sibi conscium esse_—to be conscious of no ill deed.
_conscientia morderi_ (Tusc. 4. 20. 45)—to be conscience-stricken.
_conscientiae maleficiorum stimulant aliquem_—his guilty conscience
gives him no rest.
_conscientia mala angi, excruciari_—to be tormented by remorse.
_(mens scelerum furiis agitatur_)—to be tormented by remorse.
_conscientia recte factorum erigi_—to congratulate oneself on one's
clear conscience.
_Furiae agitant et vexant aliquem_—the Furies harass and torment some
one.