8. Reason—Conscience—Remorse

_rationis participem_ (opp. _expertem_) _esse_—to be endowed with

reason.

_ratione praeditum esse, uti_—to be endowed with reason.

_prudenter, considerate, consilio agere_ (opp. _temere, nullo

consilio, nulla ratione_)—to act reasonably, judiciously.

_sapere_ (Off. 2. 14. 48)—to be a man of sense, judgment.

_resipiscere_ (Att. 4. 5. 2)—to recover one's reason, be reasonable

again.

_ad sanitatem reverti, redire_—to recover one's reason, be reasonable

again.

_ad bonam frugem se recipere_—to recover one's reason, be reasonable

again.

_ad sanitatem adducere, revocare aliquem_—to bring some one back to

his senses.

_satin (= satisne) sanus es?_—are you in your right mind?

_rationi repugnare_—to be contrary to all reason.

_conscientia recta, recte facti (factorum), virtutis, bene actae

vitae, rectae voluntatis_—a good conscience.

_mens bene sibi conscia_—a good conscience.

_conscientia mala_ or _peccatorum, culpae, sceleris, delicti_—a guilty

conscience.

_animus male sibi conscius_—a guilty conscience.

_nullius culpae sibi conscium esse_—to be conscious of no ill deed.

_conscientia morderi_ (Tusc. 4. 20. 45)—to be conscience-stricken.

_conscientiae maleficiorum stimulant aliquem_—his guilty conscience

gives him no rest.

_conscientia mala angi, excruciari_—to be tormented by remorse.

_(mens scelerum furiis agitatur_)—to be tormented by remorse.

_conscientia recte factorum erigi_—to congratulate oneself on one's

clear conscience.

_Furiae agitant et vexant aliquem_—the Furies harass and torment some

one.

Latin Phrase-Book · 第 151 / 223 题