233)[Αλλ' υπάρχει και άλλη ερμηνεία, πιθανοτέρα, ότι υποκριτής
σημαίνει ερμηνεύς, υποφήτης του τραγικού ποιητού (έχων προς
αυτόν οίαν σχέσιν ο ραψωδός προς τον επικόν)· ωνομάσθη δε ούτω
αφ' ότου ο ποιητής έπαυσε να διδάσκει αυτός τα δράματά του.
_Αριστοτέλους_ Ρήτορ. Γ' 1 σ. 1403 β' 23 «υπεκρίνοντο γαρ αυτοί
τας τραγωδίας οι ποιηταί το πρώτον». Πρβ. _Bywater_ εν τη
εκδόσει της _Αριστοτέλους_ Ποιητικής σελ. 136].
234) [_Aριστοτέλους_ Αθην. Πολιτεία § 66 (ο άρχων) έπειτα
χορηγούς τραγωδοίς καθίστησι τρεις εξ απάντων Αθηναίων τους
πλουσιωτάτους· πρότερον δε και κωμωδοίς καθίστη πέντε, νυν δε
τούτους αι φυλαί φέρουσιν].
235) [Τανωτέρω στηρίζονται εις την υπόθεσιν του Welcker (1826)
ότι η τραγωδία προήλθεν εκ του σατυρικού δράματος, ού οι
σάτυροι εφόρουν δέρματα τράγου, τούτο δε το δράμα εκ του
διθυράμβου. Αλλ' η φράσις του Αριστοτέλους «_εκ των εξαρχόντων
τον διθύραμβον_» ουδέν τοιούτον μεταβατικόν στάδιον
υποσημαίνει. Την μαρτυρίαν του Αριστοτέλους ολοσχερώς
απορρίπτων ο καθηγητής _W. Ridgeway_, The origin of Tragedy,
Cambridge, 1910 θεωρεί ως αρχήν της τραγωδίας τους περί τους
τάφους των ηρώων θρήνους, η _Miss Harrison_ τας προς τον
Δαίμονα Ενιαυτόν τελετάς κτλ. Τελευταίος ο καθηγητής _R.
Flickinger_, The Greek Theater and its drama, Chicago, 1918 σ.
15 επανερχόμενος εις την μαρτυρίαν ότι «τοις αγωνιζομένοις
τράγος εδίδοτο» εικάζει ότι ο Κλεισθένης (590 π. Χ.) προέθηκε
το έπαθλον τούτο, οι δε θεαταί γινώσκοντες τους εν Κορίνθω
«σατυρικούς» χορούς διέκριναν τους εν Σικυώνι ως «τραγικούς»].
236) _Εκδόσεις_. Τα αποσπάσματα του _Φρυνίχου_» παρά _Nauck_,
Tragicorum Graecorum Fragmenta (Teubner) 1889 σ. 720-5-Τα του
_Χαριλάου_ σ. 719 του δε Πρατίνα σ. 726-8.
237) [Παρβ. Σχολιαστήν _Αριστοφάνους_ Θεσμοφοριάζ. 135,
Αισχύλου απόσπ. 59].
238) [Ο Αισχύλος ουδέν τοιούτο λέγει].
239) [O _Bergk_ υπώπτευεν ως διεσκευασμένον υπό μεταγενεστέρου
το τέλος των _Επτά_ από των κομμών της Αντιγόνης και της
Ισμήνης (στ. 961 κεξ.) ο δε _Wilamowitz_ από του επεισοδίου του
Κήρυκος (στ. 1005 κεξ.). Άλλοι όμως, ως ο _Paul Girard_ (εν
Revue de Philologie XΧ (1896) σ. 8) και ο _Max Wundt_ εν
Philologus LXV (1906) σ. 357) υποστηρίζουσι την γνησιότητα του
κειμένου].
240) [Ούτως οι Σχολιασταί και οι νεώτεροι, (_Wilamowitz_). Αλλά
φυσικωτέρα μέχρις εσχάτων εθεωρείτο η σειρά Πυρφόρος, Δεσμώτης,
Λυόμενος].
241) [Ο συγγραφεύς παραθέτει μετάφρασιν έμμετρον όλων των
στίχων 855-9 _Εκδόσεις_ νέαι του κειμένου του Αισχύλου εν τη
Biblioth. Teubner _H. Weil_ 1910, εν τη Biblioth. Oxon υπό _A.
Sidwick_, 1900 νεωτά??υπό _Ud. de Wilamowitz-Moellendorff_,
Berolini, apud Weidma?? 1914-Εν τη Ζωγραφείω βιβλιοθ. Αισχύλου
δράματα σωζόμενα και απολω?? αποσπάσματα μετά εξηγητικών και
κριτικών σημειώσεων τη συνεργασία _Ζωμαρίδου_ υπό _N. Wecklein_
Αθήνησι 1891-97, — Παλαιοτέρα ελλην. έκδοσις Αισχύλος
παραφρασθείς σχολιασθείς τε και εκδοθείς υπό _Νεοφ. Δούκα_
Αιγίνη, 1889. — Τραγωδίαι Αισχύλου εκδιδόμεναι μετά σχολίων υπό
_Γ. Μυστριώτου_ Προμηθεύς εν Αθήναις 1902 — Τα αρχαία σχόλια εν
τω γ' τόμ. εκδόσεως _G. Dindorf_, Οxonii, 1851 — _Π.
Παπαγεωργίου_ Κριτικά και περιγραφικά εις τα παλαιά Αισχύλου
σχόλια Teubner 1887. — Scholia in Aisch. Persas edidit _O.
Dahnhardt_, Teubner 1894. — Lexicon Æschyleum ?? _G.
Dindorfius_ Teubner, 1876. — Τα μέτρα των χορικών Æschyli Ca??
edidit _O. Schroeder_, Teubner, 1907. — Τα αποσπάσματα των
άλλων δι?? των _Nauck_, Tragicorum Graecorum fragmenta,
Teubner, 1889 σ.1?]
242) [Αλλά βλ. ανωτέρω (σημ. 162) την κρίσιν του συγγραφέως του
Περί ύψους].