Moeder! wij kunnen geen woorden vinden om onze gevoelens goed te
schetsen. Alles lijkt onduidelijk, kindergestamel, het hart voelt zoo
rijk, zoo machtig!
O God, ik dank U, zegt aldaar mijn hart, mijn mond, mijn pen, tot ik mij
waan werkelijk in de blauwe hemelen te zijn, waar Hij woont aan wien
mijn dank is gewijd!
Heb ons lief, steeds heel, heel lief, dat hebben wij zoo noodig--onze
weg is zóó moeielijk!