Heimdall geeft het sein.
Heimdall, deze voorzeggende teekenen bespeurend en hoorend den
schrillen kreet van den haan, bracht onmiddellijk den Giallar-hoorn
aan zijn lippen en blies den langverwachten klank, die door de wereld
werd gehoord. Bij het eerste klinken van verzamelen sprongen Aesir en
Einheriar van hun gouden bedden op en stormden dapper uit de groote
hal, gewapend tot den aanstaanden slag, en, bestijgend hun ongeduldige
paarden, galloppeerden zij over de sidderende regenboogbrug naar het
wijde veld Vigrid, waar, zooals Vafthrudnir lang te voren voorspeld
had, de laatste slag moest plaats hebben.
De verschrikkingen van de zee.
De vreeselijke Midgardslang Iörmungandr werd door de algemeene
beweging gewekt, en met ontzaglijke kronkelingen en trekkingen,
waardoor de zeeën tot zóó hooge golven werden opgezweept als vroeger
nooit de diepte van den oceaan ontrust hadden, kroop hij op het land
en haastte zich om aan den vreeslijken strijd mede te doen, waarin
hij een hoofdrol zou spelen.
In reuzenbocht de slang lag neer
Diep in de zee, tot, vrij van boei,
Hij oprees op het schuimgeloei;
Onder de zwieping van zijn staart
Zwol water, bergenhoog, op 't land.
Toen ijlend wild dwars door het diep
Stortend zijn bloedig schuim in vaart,
Als hagel, aad'mend giftig fel
Doodlijken nevel over d' aard,
Zocht hij door branding heen het strand.
Valhalla (J. C. Jones).
Een van de golven, door Iörmungandr's bewegingen opgezet, maakte
Nagilfar vlot, het noodlottig schip, dat enkel gemaakt was uit de
nagels van die doode menschen, wier verwanten, door de eeuwen heen,
hun plicht verzuimd hadden om de nagels der overledenen te knippen
eer zij ter ruste werden gelegd. Nauwelijks was dit schip vlot, of
Loki ging er op met de vurige bende van Muspells-heim en stuurde het
stout over de stormachtige wateren naar de plaats van het gevecht.
Dit was niet het eenige schip echter dat naar Vigrid koers zette, want
uit een dikke mistbank noordwaarts kwam een ander schip, bestuurd door
Hrym, waarin al de vorstreuzen waren, tot de tanden gewapend en zich
verheugend in den strijd tegen de Aesir, die zij altijd hadden gehaat.
De verschrikkingen van de Onderwereld.
Terzelfder tijd kroop Hel, de godin van den dood, door een spleet van
de aarde uit haar huis onder den grond, op den voet gevolgd door den
Hellehond Garm, den boosdoener van haar vreugdeloos gebied, en den
draak Nidhug, die over het slagveld vloog terwijl hij lijken op zijn
schouders droeg. Zoodra hij landde, heette Loki deze versterkingen
met vreugde welkom en, zich aan het hoofd plaatsend, marcheerde hij
met hen ten gevecht.
Plotseling werd de lucht in tweeën gescheurd en door de vurige bres
reed Surtr met zijn vlammend zwaard, gevolgd door zijn zonen; en toen
zij over de brug Bifröst reden, met het plan om Asgard te bestormen,
viel de roemrijke boog met gekraak onder den tred hunner paarden in.
Door het gebied der lucht,
In blinkend staal, geducht,
En in slagorden rijk;
Ging het, wijl heet gevlam
Uit snelle hoeven kwam,
Voerend zijn stoet vol glans reed Surtur
Tusschen de stroomen woedend vuur.