In dezen pijnlijken toestand moest Loki blijven tot de Godenschemering,
wanneer zijn boeien zouden worden losgemaakt, en hij deel zou nemen
aan het noodlottige gevecht op het slagveld van Vigrid, ten slotte
sneuvelend door den hand van Heimdall, die ter zelfder tijd zou
worden vermoord.
Zooals wij gezien hebben, is de vergifdruppelende slang in deze mythe
de koude bergstroom, welks wateren, van tijd tot tijd vallend op het
onderaardsche vuur, in damp vernevelen, die door de spleten ontsnapt
en aardbevingen en geysers veroorzaakt, verschijnselen waarmede de
bewoners van IJsland b.v. zeer vertrouwd waren.
Loki's Dag.
Toen de goden verlaagd werden tot den rang van duivelen door de
invoering van het Christendom, werd Loki verward met Saturnus, die
ook ontdaan was van zijn goddelijke eigenschappen, en beiden werden
beschouwd als prototypen van Satan. De laatste dag van de week, die
als aan Loki gewijd gold, was in het Noorsch bekend als Laugurdag, of
waschdag, maar werd in het Engelsch veranderd in Saturday, terwijl men
zeide dat hij zijn naam niet ontleende aan Saturnus maar aan Sataere,
den dief in de hinderlaag, en den Teutonischen god van den landbouw,
dien men voor een andere verpersoonlijking van Loki hield.