"_Dat is nu all lang heer, wol twe dusend Jahr, do wöör dar en ryk
Mann, de hadd ene schöne Fru, un se hadden sik beyde sehr leef,
hadden awerst kene Kinner, se wünschden sik awerst sehr welke,
un de Fru bedd'd so vell dorüm Dag un Nacht, man se kregen keen
un kregen kenn.--'Ach', säd de Fru eens so recht wehmödig, >hadd
ik doch en Kind, so rood als Blood un so witt as Snee.----Un as
der neunte Maand vorby wöör, do kreeg se en Kind so witt as Snee
un so rood as Blood. Dat Kind wöör awerst en lüttge Sähn (Sohn).
Un as se dat seeg, so freude se sik._"