Jeżeli białe zagrają teraz e2-e3, utrzymując swoje centrum pionów,
nastąpi symetryczny rozwój po obu stronach. Jeżeli jednak białe
skorzystają z okazji i rozwiną hetmańskiego gońca, nastąpi zupełnie
inny przebieg wypadków. Następujące warianty ukazują typowe przykłady
dróg jakimi może potoczyć się rozgrywka:
A. (5) e2-e3 Sb8-c6
(6) a2-a3
Jeżeli białe zagrałyby (6) b2-b3 przed wykonaniem roszady, mogłyby
popaść w tarapaty ponieważ czarne mogłyby związać hetmańskiego skoczka
pionem c5:d4, a następnie Gf8-b4. Z tego względu dla celów rozwoju
hetmańskiego gońca opracowano manewr: a2-a3, d4:c5, b2-b4 i Gc1-b2.
Prawdą jest, że manewr ten zawiera aż dwa ruchy pionami, co oznacza
stratę tempa, zamiast jednego ruchu, np. (6) Gf1-d3, (7) o-o, (8)
b2-b3, (9) Gc1-b2. Ale czarne również nie mogą uniknąć podobnej straty
temp. Jeżeli zagrają (6) ..., Gf8-d6, tracą dwa tempa gońcem poprzez
odbicie na c5 (po (7) d4:c5) i wracając na d6; a jeżeli najpierw
wymienią na d4 i następnie rozwiną gońca na d6, białe mają otwartą
diagonalę dla hetmańskiego gońca i nie muszą już wykonywać żadnych
ruchów pionami dla jego rozwinięcia, podczas gdy czarne w dalszym
ciągu muszą wykonać ruch hetmańskim skoczkiem, aby wprowadzić swojego
hetmańskiego gońca do gry.
(6) ... a7-a6
(7) d4:c5 Gf8:c5
(8) b2-b4 Gc5-d6
(9) Gc1-b2 d5:c4
(10) Gf1:c4 b7-b5
(11) Gc4-d3 Gc8-b7