Początkujący gracz, który uważa, że będzie w stanie rozegrać dobrą
partię szachów po nauczeniu się zasad poruszania się bierek jest jak
żołnierz, który nauczywszy się kroku marszowego nabiera przekonania, że
jest w stanie przewodzić armii.
Może on posiadać wielkie naturalne zdolności strategiczne, ale nie
będzie w stanie ich zastosować dla swojej korzyści, dopóki nie stanie
się biegły w umiejętności wykorzystywania taktycznej współpracy różnych
bierek, z których złożona jest jego armia, oraz terenu, na którym toczy
się bitwa.
Sytuacja gdy różne warunki polowe panujące na wojnie, powodują, że
pewne pozycje są łatwiej dostępne dla piechoty niż dla artylerii i vice
versa, mają swój odpowiednik na szachownicy w takim sensie, że różne
bierki poruszają się w odmienny sposób, co powoduje, że pewne pola są
dostępne dla jednych, a niedostępne dla innych.
Tak więc pierwszą rzeczą, którą powinien zrobić początkujący szachista
jest dogłębne zaznajomienie się z charakterystycznymi właściwościami
poszczególnych bierek, tak aby wiedzieć dokładnie jakich działań można
od nich oczekiwać. Najlepszym sposobem na dokonanie tego jest
studiowanie elementarnych problemów obecnych w końcówkach, to znaczy,
pozycjach, w których każdej ze stron zostało tylko kilka bierek.