Literatura dotycząca warcabów jest bardzo skąpa i nie ma niezbitych
dowodów na to, że warcaby były znane przed wiekiem szesnastym. Istnieją
obecnie dwie teorie na temat pochodzenia tej gry. Jedna utrzymuje, że
warcaby są uproszczonymi szachami, druga twierdzi, że powstały one z
przeniesienia hiszpańskiej gry Alquerque de doze na szachownicę.
H. J. R. Murray, największy autorytet w historii gier, uważa za
najbardziej prawdopodobne, że warcaby wyewoluowały z połączenia szachów
z Alquerque. Sposób zbijania bierek i zasada zdejmowania bierki, która
nie wykonała przymusowego bicia w niekwestionowany sposób wskazują na
hiszpańską grę, podczas gdy szachownica, ukośny ruch bierek i idea
koronacji kamienia na damkę są wzięte z szachów.
We Francji, Niemczech, Włoszech i Hiszpanii nazwa warcabów wciąż
pochodzi od Hetmana (Królowej) z szachów (Dame, Dama), którego sposób
poruszania się był w Średniowieczu taki sam jak damki warcabowej.
Warcabom nigdy nie udało się uzyskać międzynarodowego ujednolicenia i w
każdym kraju są rozgrywane według innych reguł. W USA są one bardziej
popularne niż w jakimkolwiek innym państwie i pewna liczba graczy
cieszy się narodową sławą. Za najlepszych graczy obecnie uważa się
Newella Banksa i Alfreda Jordana.
[Przyp.tłum.: wszystkie bieżące informacje zawarte w tym rozdziale
odnoszą się do roku 1918 - roku opublikowania książki]