Elza.
Forlasu min! Foriru de mi, via agado estas malhonesta, perfida.
Viktor.
Chielo! Kion do mi faris?
Elza.
Mi chion audis, sinjoro. Chu vi povas nei, ke vi alvenis tien chi kun
sinjorino, kun edzinighita sinjorino -- kun kiu vi forkuris?
Viktor.
Charma fraulino, mia vorto de honoro: mi shin vidis la unuan fojon hodiau
matene en la vagonaro. (Metas la manon al sia koro.) Je la honoro de
Franco, fraulino, mi amas nur unu sinjorinon en la vasta mondo kaj tiu
estas via charma persono. Mi tion jhuras je tiu chi maneto!
(Genufleksas antau Elza. Eniras sinjoro Bergwald kun kafopledo.)