Petro.
Ankorau momenton. Nu junulo, chu vi decidis edzighi kun la knabino, de kiu
dependas la heredo?
Gustavo.
Chu tio estas chio, kion vi volas diri al mi?
Petro.
Momente chio.
Gustavo (al Johano).
Nu auskultu, pachjo Falk. Tiu chi sinjoro volas, ke mi edzighu kun alia ol
via Franjo. Ne eble. Diru vi mem. Chu ne? Neeble!
Petro.
Chu vi ne volas almenau vidi la knabinon, per kiu vi povas farighi richa
kaj felicha?
Gustavo.
Richa, eble, sed felicha mi ighos nur kun mia Franjo! Nu, tute egale!
Vidita ne estas edzigita. Sed vidinte shin, mi tuj foriros.
Petro.
Ni atendu! (Malfermas la pordon de la kabineto.) Alproksimighu do, kara
infano.