[p.112]
Die is een doode romp, en overleden man.
Dit wert van stonden aen van yeder een geweten,
En van de snelle faem te Romen uytgekreten;
55 Een yeder lacht 'er om, en d'een en d'ander vraeght,
Waerom een man die leeft, als doode wert beklaeght?
De Keyser, mits hy hoort met desen handel gecken,
Sey stracx 1): "ick weet terstont den dooden op te wecken;"
Hy laet een grooten brief, gesegelt als het dient,
60 Flucx dragen naer het huys van sijn geminde vrient.
Het was een parcquement met gulden inckt geschreven,
Daerin een nieuwen staet den dooden wert gegeven:
Oock wert sijn vorigh ampt hem weder toegebrocht,
En 't scheen dat op een nieuw de Keyser hem versocht.
65 De dood', op dit verhael, die is terstont verresen,
Hy liet den gulden brief wel driemael overlesen;
En daer op naer het Hof; hy gaf den Keyser danck,
En hielt hem aen het ampt sijn levendagen lanck.