[p.54_illustratie]
[Illustratie: Uit: Selsaem Traugeval tusschen een spaens
Edelman en een heydinne (bladz. 54)
(naar een oude kopergravure).]
[p.55]
Dat (soo het schijnen magh) als in het wilde leeft,
Maer des al niet-te min syn vaste wetten heeft.
5 Het laet sich over-al den naem van Heydens geven,
En leyt, al waer het koomt, een wonder selsaem leven;
Het roemt sich dattet weet uyt yders hant te sien,
Wat iemant voor geluck of onheyl sal geschien.
Majombe was het hooft van dese rouwe gasten,
10 Die staêgh op haer bevel en op haer diensten pasten 1),
Sy was loos, vals, doortrapt, en slim in haer bejagh,
Soo veel als eenigh wijf op aerden wesen magh;
Sy quam veel tot Madril 2) of in de naeste steden,
Want mitse 3) kluchtigh was, soo wertse daer geleden 4).
15 Sy had in haer gevolgh al menigte gau verstant,
Soo datse gunst en hulp by al de jonckheyt vant.
Sy stal eens seker kint te midden opter straten,
Dat uyt een edel huys daer eensaem was gelaten,
Het was een aerdigh dier 5), maer jongh en wonder teer,
20 En 't is maer twee jaer out, of slechts een weynigh meer.
De meyt, wiens ampt het was hier op den dienst te passen,
Die gaf de buert een praat, en liet het wicht verrassen:
Majombe was verblijt, niet om het geestigh 6) kint,
Maer datse rijck gewaet ontrent sijn leden vint.
25 Sy geeft haer metten buyt in onbekende vlecken,
En waer het onguer 7) heir genegen is te trecken:
Doch wat de moeder socht, en waer de vader schreef,
Men hoort niet hoe 't haer gingh, of waer het
[meisje bleef.
1) letten 2) Madrid 3) omdat ze 4) geduld 5) meisje
6) bevallig 7) gemeen
[p.56]
Hoe nau daer wort gevraeght, hoe nau daer wort vernomen,
30 Men weet niet wat geval het kint is over-komen:
Waer dat men immer sont, of waer men vragen kan,
'T is al om niet gepooght, geen mensch en weet'er van.
Majombe liet het kint verscheyde dingen leeren,
Waer mede dat het mocht syn teere jeught vereeren 1),
35 Eerst singen na de kunst, oock springen op de maet,
En wat na 's lants gebruyck een vrijster 2)
[geestigh staet.
Het kint wast onderwijl, en leerde vreemde saken,
En grepen na de kunst, en veelderhande spraken,
En selsaem hant-gespel 3) en ick en weet niet wat
40 Waer van schier niet een mensch de rechte gronden vat.
Het was van schoone verw, en vrolick in het wesen 4),
Daer is een diep vernuf in sijn gelaet te lesen:
Het had een wacker oogh, en swart gelijck een git,
Syn aensicht even-wel is uyter-maten wit.
45 Het kon sijn frissche jeught, syn wel-gemaeckte leden
Tot alderley gedans en alle spel besteden 5);
In voegen dat het volck, en wie het maer en sagh,
Sich van het aerdigh dier als niet versaden magh.
Noch 6) kan de jonge maeght geen kleyne lust verwecken,
50 Als sy met haer gesangh de sinnen weet te trecken:
Men vint dat hare stem een yders herte steelt,
Wanneerse maer een reys een aerdigh deuntjen queelt
Maer des al niet-te-min sy wil geen vuyle dingen,
Sy wil geen dertel jock, geen slimme rancken 7) singen;
55 Haer mort is wonder heus, haer oir en sinnen teer,
Al wat oneerlick 8) luyt en singhtse nimmermeer.
1) versieren 2) meisje 3) castagnetten 4) uiterlijk
5) gebruiken 6) ook 7) leelijke dingen 8) oneerbaar
[p.57]
Des heeftse by haer volck soo veel ontsagh gekregen,
Dat sy het menighmael geleyt in beter wegen:
En schoon dat hun de mont tot vuylheyt is gewent,
60 Men hoort geen dertel woort als sy'er is ontrent.
En of oock al het rot 1) tot stelen is genegen,
Sy straft het vuyl bejagh en isser heftigh tegen:
En mits sy wonder veel met sangh en spelen wint,
Soo is Majombe selfs tot stelen niet gesint.
65 Doch sood'er eenigh dingh by wijlen is genomen,
Sy doet 'et aen den dagh en voor de lieden komen;
Maer al door sneegh 2) beleyt en met een loosen vont,
Soo datter niet een mensch en weet den rechten gront.
Sy riep een van den hoop, en liet hem vaerdigh draven,
70 En liet, wat iemant stal, in eenigh velt begraven,
En dat of by een boom, een hooght of kromme bocht,
Ten eynde men het pant by teyckens vinden mocht.
En wertse dan gevraeght op 't gunt'er 3) is gestolen,
En wie het heeft ontvremt, en waer het is verholen,
75 Soo maecktse voor het volck een wonder vreemt verhael,
In woorden sonder slot in onbekende tael
Maer seyt dan op het lest, dat onder gene linden,
Of aen den naesten bergh het goet is uyt te vinden:
En als men dan het kraem 4) daer uyter aerden track,
80 Soo wast dat al het lant van hare wonders sprack.
Doch sy wist boven al haer saken aen te leggen,
Om aen de losse jeught geluck te konnen seggen;
Het schijnt dat sy den gront van alle zielen kent,
En schier wat yder mensch in syn gedachten prent.