[p.47]
12. GEBRECK GENESEN, OM EEN HOUWELICK
TE VORDEREN 1).
Ontfanght oock dit verhael, ô soete jonge lieden,
Dat u mijn swacke pen hier aen bestaet te bieden:
't En koomt niet uyt een lant dat naeu geen menschen kent,
Het is een nieu geval, dat Hollant over-sent.
5 Ghy mooght 'et als geschiet en voor waerachtigh lesen,
Het machtigh Amsterdam sal des 2) getuyge wesen:
Want binnen haer begrijp 3) daer is het stuck geschiet,
Dat ghy hier in de plaet of in de vaersen 4) siet.
Jefron, een hups gesel, die gingh, met rijpe sinnen
10 En naer 5) een langh beraet, de soete Rachel minnen.
Het stuck is wel gevat, sy waren beyde rijck,
Heus, eerbaer, wel befaemt, en schier in all's gelijck.
Daer is maer één verschil: sy komt met vaste schreden
En recht gelijk een kaars en vaerdigh, aengetreden;
15 Maer siet, de vryer hinckt, wanneer hy pooght te gaen,
En 't stont van eersten af de vrijster qualick aen.
Jefron was over langh 6) en in sijn jonge dagen,
In 't hollen van een dijck, gevallen metten wagen;
Soo dat hier uyt ontstont een droevigh ongemack,
20 Vermits dat hem het been ontrent den schenkel brack.
De meester 7) (soo het bleeck) aen wien het wert bevolen,
Was vry al wat te vroegh gekomen uyter scholen;
Hy bracht niet soo het dient de stucken over een,
En daerom hielt de vrient een slim en krepel been.
1) bevorderen 2) daarvan 3) gebied 4) verzen 5) na
6) lang geleden 7) heelmeester
[p.48]
25 Jefron noch even-wel en gaf het niet verloren,
Maer hout geduerigh aen de Vrijster na te sporen 1);
En, schoon hy krepel gaet, des echter niet-te-min,
Hy krijght haer vaders gunst, en wint des moeders sin.
De vrijster is voortaen voor hem alleen te winnen;
30 En daerom hout hy aen als met de gansche sinnen:
Doch schoon hy aen dit werck syn gansche krachten hingh,
Hy blijft gelijck hy was, en vordert niet een dingh.
Hy doet al wat hy kan, en wat de vryers plegen:
Doch sy noch even-wel en liet haer niet bewegen.
35 Hy bid, hy smeeckt, hy vleyt, hy gaet haer deftigh 2) aen;
Maer wat hy nam ter hant, hy wies den Moriaen.
Ten lesten stelt hy vast en wil haer naerder proeven,
Of sy tot scheydens toe syn herte sal bedroeven;
Dan of hy voor het lest, na menigh ongeval,
40 Op haer vervrosen 3) hert nog iet gewinnen sal.
Hy gaet haer weder aen, en seyt, met lange reden,
Al wat hy heeft gedaen, en wat hy heeft geleden,
Na soo een lange wijl en soo geruymen tijt,
Als hyse met verdriet ter eeren heeft gevrijt:
45 "'t Is eenmael langh genoegh van dese saeck gesproken,
En mijn bedroefde ziel met langh verdriet gebroken;
Vergunt my nu een reys, dat ick eens weten magh,
Mijn hoogste ziel-verdriet, of mijn gewenschten dagh.
Waerom sal ick voortaen in twijfel blijven hangen?
50 Ghy weet mijn innigh leet en mijn bedroeft verlangen;
Ghy weet, hoe mijn gemoet na weder-liefde dorst;
Maeckt hier een einde van, en spreeckt eens uit de borst.