[p.38]
Hier iemant is in 't spel gebracht.
Maer siet, ten 1) leed als geenen tijt,
Daer quam 'er een, 't scheen my te spijt,
Die leyde my vier sacken op:
30 En gaf my doe een harde schop,
En riep, eylaes! 'k en weet niet hoe:
Flucx, esel, nae den meulen toe.
En kijck, daer was mijn hoop gedaen;
Want ick moest flucx daer henen gaen,
35 Ick moest gaen torsen met verdriet,
En 't Hof en gaf my anders niet,
Ach, seyd' ick, dom en karigh dier!
Wat maeck ick doch? wat doe ick hier?
Men roept geen esel in het Hof,
40 Of iemant van gelijcke stof,
Om eer, om vreught, of om gemack,
Maer om te dragen eenigh pack.
Dus ghy, die zijt van mijn geslacht,
Schoon datj' in 't Hof eens wort gebracht,
45 Denckt niet om eer of om gewin,
Beelt u geen hooge staten 2) in,
Uw hoop is waen en enckel schijn:
Een esel moet een esel zijn.
Men roept den esel niet te hove, dan als hy wat dragen moet.