[p.22]
25 O Prince 1) van het gantsche wout!
Al waer sich eenigh wildt verhout 2),
Ick heb misdaen, en ick beken,
Dat ick de doot u schuldigh ben:
Maer 't is geen eere voor een vorst,
30 Dat hy naer bloet en wrake dorst;
Dies bid ick: laet my weder gaen,
Ick sal tot uwen dienste staen,
Ick sal u prysen over al,
Waer dat ick immer komen sal;
35 Oock is het somtijts wel gesien,
Dat even maer geringe liên,
Dat somtijts oock een slechten bloet 3)
Aen groote Princen voordeel doet.
De leeuw, die sagh het beesjen aen,
40 En dat sijn oogen treurigh staen,
En dat het droeve tranen schreyt,
En dat het soete dingen seyt;
Dies, schoon al is hy wonder fier,
Bewogen door het kleyne dier,
45 Ontsluyt sijn poot, en laet'et uyt;
Daer loopt het muysjen in het kruyt,
En huppelt door het jeughdigh gras,
Vermidts het soo ontkomen was.
't Geviel als geenen tijdt hier naer,
50 De leeuw die quam in groot gevaer:
Hij werdt verstrickt in seker net,
By snege 4) jagers uytgeset;
Dies is het beest geheel bedruckt,
En schier als in het graf geruckt:
55 Maer hoe de leeuw te feller woelt,