Latīnē scrīpsit F. J. Goffaux, hūmāniōrum litterārum ōlim
professor
Puerīs dant crustula blandī
Doctōrēs, elementa velint ut discere prīma.
Hor. Sat. 1, v. 25.
————
Lēctōrī.
Saepe animadversum est adulēscentulīs prīmum Latīnārum
litterārum līmen ingressīs nōnnihil, fastīdiī rērum gravitāte
afferrī. Itaque exīstimāvī, nōn parum aetātī tenerae esse
prōfutūrum, sī quis susciperet aliquod ejusmodī opusculum, quod
et docēret simul et oblectāret. Atque is mihi vīsus est, quī
fīnem hunc assequerētur, scrīptus apud Anglōs dē Rōbinsōnis
cāsibus liber, dē quō Russoeus noster : Hunc prīmum leget
Aemilius.
Cum autem Rōbinsōnis Anglicī fābulāris historia multa
dīgressiōne luxuriet, atque in omnibus, quae ad puerōs
pertinent, satietātī fastīdiōque sit occurrendum, placuit
potissimum sēligere optima ex similī dē eōdem Rōbinsōne fābulā,
quam Germānicē scrīpsit Henrīcus Campe. Hunc igitur auctōrem eō
libentius secūtus fuī, quod ejus nārrātiō aspersa sit sententiīs
quibus juvenum animī ad pietātem, cōnstantiam et sōbrietātem
īnfōrmentur.
Habēs itaque, Lēctor benevole, libellum nūllā sānē aliā laude
commendandum, nisi meō dē juventūte bene merendī studiō. Quō
impulsus, in id praecipuē incubuī, ut, aptātō māteriae stylō,
grammaticās, quantum fierī poterat, rēgulās inculcārem ; nōn
splendidā gravīque (rēs enim nōn ferēbat), sed simplicī et ad
captum legentium accommodātā ōrātiōne. Quātenus scopum
attigerim, jūdicābunt, quī exiguum hoc opus legere nōn
dēdignābuntur ; sed ōrō meminerint mē tīrōnum grātiā scrīpsisse.
————