_EELHART, IZABEL, KATRYN, FILIPYN._
EELHART. Hy is al weg, myn lief. IZA. Ach! hoe was hy verbolgen!
EEL. Geen nood myn lief, geen nood, laat hy u maar vervolgen;
’k Verzeker u, dat hy bedrogen weezen zal.
Flippyn haal met ’er haast myn rytuig uit de stal.
IZA. Myn lief, ik vrees dat zy dien toeleg zullen merken;
Behalven dat, ik dien myn hart wel wat te sterken.
’k Ben flaauw en machteloos, vermoeid van angst en schrik.
’k Denk dat de hospes wel een kamer heeft, daar ik
Een weinig rusten kan, en ook my zelf verschuilen.
KAT. Ja, juffrouw dat waar goed! FI. Nou meisje niet te huilen,
Het gaat hoe dat het gaat, jy zelt ’er winst me doen;
Ik zal jou minnaar zyn. KAT. Jy met jou mal fatsoen.
FI. Ik hoor daar iemant, spring weer op het bed mejuffers.