_URINAAL, FILIPYN, EELHART, ANZELMUS, RAASBOLLIUS. IZABEL, KATRYN op ’t
bed._
URINAAL. Ja, ja, dat zeg ik! en ik ben niet eens beducht
Dat gy myn argument kontrarie zult bewyzen;
En al wie kennis heeft moet myn gedachten pryzen.
RAAS. De zon zou stil staan? URI. Ja. En al begryp jy ’t niet,
Ik hou het staande dat het evenwel geschied.
’t Lust my niet langer met een dwaas te disputeeren.
EEL. Behandel tog malkaâr met wat meer achting, heeren.
_De Waard en Griet dekken de tafel, brengen daar een ham op,
een schotel slaa, en andere spys, mitsgaaders drie of vier
boeteljes wyn, terwyl de andere voort spreken._
RAAS. ’k Loof dat gy nooit geen spheer of globus hebt gezien!
Weet gy wat sinus is, of tangens? URI. Ja. RAAS. Misschien.
Den klootsen driehoek vriend, weet jy die te berekenen?
URI. Jy weet van de Algebra, zoo min als hemeltekenen!
AN. Maar heeren, weest gerust. URI. Die lompe botmuil praat
Met my, en weet niet van triangel nog quadraat!
EEL. Myn heeren heb ik de eer, dat gy met my zult eeten?
AN. De eer zou aan ons zyn: maar myn heer geliev’ te weten
Wy hebben flusjes al ons avondmaal gedaan.
RAASBOLLIUS, _ziende op zyn horologie_.
Laat zien hoe laat is ’t?.... ’t is eklipsis in de maan!
Koom dokter Urinaal, koom buiten ’k zal u toonen
Dat uw’ koncepten zyn onmoog’lyk te verschoonen!
Myn heeren zyt gy ook nieuwsgierig om te zien?
De eklipsis van de maan zal datelyk geschiên;
Drie vierde parten zal zy heden zyn verduisterd.
EEL. Ik heb het meer gezien. RAAS. Het is de kunst ontluisterd
Zoo gy ’t niet observeert; geen één Astrogolist
Heeft ooit zyn tyd, wanneer ’t eklipsis was, verquist.
EEL. Myn heer, ’k vertrouw my op uw oordeel, gaa maar kyken,
Ik zal van uw dispuut daar na wel vonnis stryken.