_KAMACHO, BAZILIUS, DON QUICHOT, VALASKO, SANCHE._
BAZILIUS. Daar ginder komt een man, die vol gedachten is,
Het is de bruidegom Kamacho, naar ik gis.
SAN. Daer komt de tovenaer, ja zeker, zonder liegen,
Die kerel heit verstand om deur de lucht te vliegen.
DON QU. Dat kan door zulk een volk in korten tyd geschiên.
SAN. Nu zendt Dulcinea een minnebrief misschien.
Ik ken het zien, myn heer, de kaerel heit ’evlogen
Want hy lykt moe te zyn, hy heitje niet bedrogen.
KAM. Daer is de ridder mit Bazilius... DON QU. Staa vast.
KAM. Och! och! BAZ. Hou ridder! wagt tot ik het u belast,
Dit is geen vyand, maar een van myn beste vrinden.
KAM. „Die ridder ziet, of hy me leevend wou verslinden.
DON QUICHOT, _tegen Kamacho_.
Zyt gy de tov’naar die voor my vliegen zou’
Naar myn Dulcinea? ja, zekerlyk, ’k vertrouw
Dat gy... BAZ. Hy is het niet, myn heer, gy zyt bedrogen.
KAM. Och! neen, ik ben het niet. SAN. Dan heb ik drek in de oogen.
Hy is ’et ummers zelfs. BAZ. Heer ridder, ik beken
Dat ik verwonderd van die toveryên ben.
’k Zou haast gelooven, dat die guits om ons te plaagen
Zich zo verand’ren, om de bruiloft te vertraagen,
En dat ’er iemand van hun volk ook op de bruid
Verliefd is. SAN. Dat’s vast, dat’s deuze, of ’k bin een guit.
BAZ. Neen dit ’s Kamacho, ’t is een huysman van de vroomen,
Zo ver men tellen kan, met eeren voortgekomen.
KAM. Wel jae, men vaertjes peets, peets, koes broers zusters zeun
Was burgemiester van ongs dorp, toen vegters Teun,
En Lou, voor ruiter, met Dikdalf naer Neêrland gingen.
SAN. Bin jy zo’n hans? wel man, ’t zyn wongerlyke dingen.
Dan weetje ’t wel, dat jy die tovenaer niet bent.
Je hebt hem wel gezien, zou ’k denken, hier omtrent?
DON QU. Myn vriend, het is my leet. Dan zyt gy de verkeerde?
KAM. Ja jonkers. Wou je ’t doen dat jy je zo verneêrde,
En quam te brulleft. Bloed ’k heb zukke lekk’re wyn,
Ze zellen daetlyk met den hiele brui hier zyn.
BAZ. Wy zullen in het kort uw’ wyn eens komen proeven.
KAM. Ik geef vry lapis. SAN. Langst, hoe wil ik kommen snoeven
An jou boeteljes, ’an jou vaetjes, ’an ’t gebraed,
’k Mag wel een koes buik vol, al bin ik juist gien vraet.
KAMACHO, _tegen Don Quichot en Sanche_.
Dan zyn we vrinden? DON QU. ’k Zal my tegens u niet kanten:
Gy zyt des konings vrind.
SANCHE, _met Kamacho gaan willende_.
Ja, broêrs als olifanten.
’k Gae mit je opdrossen. DON QU. Hou, hou, Sanche, wat is dit?
KAMACHO _tegen Sanche_.
Ik blyf hier man. SAN. ’k Wou zien waer ’t patersvaetje zit.
Of alias den wyn. Had Sanche die gedachten,
Van daeg te brulleft! KAM. ’k Zal u t’zaemen hier verwachten.