_KAMACHO, drie BOEREN._
Gut mannen, dat zel ierst een klet zyn: zo terstongd
Zyn al de gasten hier, we zellen in het rongd
Hier brulleft houwen in ’et bosch, in hier ook trouwen.
Ja wel, ke daer, ik ken me langer niet onthouwen,
Ik nood jou allemael die wys zyn, meê te gast.
Vret zo veel kost maer als je laen ken in je bast,
’k Hou open tafel, ’k bin nou van die kordeaelen,
Die veur een dankje graeg een lachje wil betaelen.
En waarom zou ik niet? ik word van daeg een man,
(Eet vry je brootje droog) kom hier maer asje kan!
’t Is hier vol op van al wat datje ken bedenken.
Al wat maer gaepen ken zel ik nou wyn doen schenken.
Kom hier maer.