_BAZILIUS, KAMACHO._
BAZILIUS. Kamacho, schaam u, hoe?
Zo’n edel man te slaan; zeg waar by koomt dat toe?
KAM. Ei lieve zie, hoe mal dat hy ’em an kan stellen,
Puur of hy ’t niet en wist. Hoor, wil ik ’t je eens vertellen?
’t Is ien van jou konsoort, jy hebt ’em op’emaekt
Om my te bruyen. Heb ik ’t op zyn kop ’eraekt?
BAZ. Ik heb hem nooit gezien; maar van zyn dapper leeven,
En wonderlyk bedryf is korts een boek geschreven,
Valasko heeft het, en vindt groote smaak daar in.
KAM. Wat is dat veur een boek? wat heit ’et veur een zin?
BAZ. Van vechten en van slaan, en reuzen overwinnen,
Jonkvrouwen by te staan, getrouw’lyk te beminnen,
En honderd dingen meer die hy nog dag’lyks doet.
Hy is een Ridder van een groot verstand en moed.
KAM. Maer komje hier ook om de Bruiloft te verstooren?
BAZ. Wat wisje wasjes, neen.
KAM. Ik wou wel graeg iens hooren,
Hoe ’tjou al ’an staet, dat de Bruid jou is ontvryd.
BAZ. ’k Hoop dat die zwaarigheid zal slyten door den tyd.
Ik wensch u veel geluk dewyl ’t nu zo moet wezen.
KAM. Je bent bylo een borst uit duizend uitgelezen.
Hou daer, daer is myn hangd, ’k denk ummers dat je ’t mient?
BAZ. Voorzeker; ’k hou u voor myn’ allerbesten vriend.
KAM. Kom meê te bruiloft, ’k zel je helder doen trakteeren;
Gut jonker, doet ’et. BAZ. ’k Moet juist gaan by zek’re heeren.
KAM. Gut snaekje doet ’et.
BAZ. Zo ik tyd vind, zal ik ’t doen.
KAM. Hadie dan, dat gaet na myn liefstentje om een zoen.