_BAZILIUS, VALASKO, VETLASOEPE, boeren, DON QUICHOT, SANCHE._
BAZILIUS. Hou op Kamacho! zeg, wat is ’t dat wij hier zien?
Hoe komen deze twee zo bont en blaauw geslaagen?
KAM. ’t Zyn fielen allebai, wie drumpel zou ’t verdraegen.
Die, met het harnas, noemt zich ridder dronke zot,
En de aêre gormandeur; ze noemde my uit spot,
Heer Ridder Plankoor, zeun van Geelesla; geen smeeken,
Of bidden hulp; die Guit wou me op ’t lest deursteeken;
Had ik dat volk hier niet, ik was ’r al om koud.
BAZILIUS _tegen Don Quichot_.
Dat ’s al een vreemde zaak. Zeg, wat maakt u zo stout,
In ’t harnas op den weg de menschen aan te randen?
Wie zyt gy? spreek; of ’k geef ’t terstont ’t geregt in handen.
DON QU. Een Ridder voor wiens arm het alles beeven moet,
Gelyk een Amadis in ’t harnas opgevoed.
SAN. Och, jy lykt noch een mensch. Ei word mit ongs bewogen;
We zyn onnozel van die tovenaers bedrogen!
Den vroomsten ridder, voor wiens arm de Turk zo vreest,
Den trouwsten schildknaep, die in Spanje ooit is ’eweest,
Zie jy hier liggen. BAZ. „Heer Valasko, ’t zijn die menschen,
Daar gy me flus van spraakt. Myn heer, ik zou wel wenschen
Dat gy me uw naam ontdekte. DON QU. Ik ben de Ridder van
De leeuwen, Don Quichot. SAN. Ja ’t is de zelve man.
BAZ. Zo zyt gy Don Quichot! wees welkom roem der helden,
De faam quam ons al lang uw groote daden melden.
ô Doolend ridder, voor wiens arm en kloek gelaat,
’t Gespuis der tovenaars als ach en rook vergaat.
Koom, doe my de eer aan en vernacht in myne wooning.
DON QU. Zyt gy ’t Arsipanpan? ô mededoogend koning,
Die my verlost hebt uit ’t geweld der Tovenaars?
Wat ben ik u verplicht! KAM. Wel dat is al wat raers,
Hy noemt Bazilius een Keuning, watte streeken!
BAZ. Verzorg de heeren van al wat hen mag ontbreeken
Valasko, zo ’t u b’lieft, ik volg u zo terstond.
KAM. Die knevels zinnen ’t eens, ô bloed! ’et is een vond
Van de edelliên, om ons wat schrik op ’t lyf te zenden.
Ze hebben ’t opgestemd. SAN. Och! och! men ouwe lenden,
Wat bin je braef ’esmeerd! ô vrinden ’k zweer et jou,
Dat ik niet veul van zulk een tov’naers bruiloft hou.
VALASKO _tegen Don Quichot_.
Kom Ridder laat ons gaan.
SAN. ’k Mot eerst men Graeuwtje haelen
Mit Rosinant. VAL. ’t Is wel: maar niet te lang te draalen,
’k Gaa met uw’ Heer vooruit.