[221] Vi si parla di Massimino Giuniore: «_Desponsata illi erat Junia
Fadilla, proneptis Antonini; quam postea accepit Toxotius eiusdem
familiae senator, qui periit post præturam, cuius etiam poemata
exstant. Manserunt autem apud eam arrhæ regiæ, quæ tales (ut Junius
Cordus loquitur, harum rerum perscrutator) fuisse dicuntur monolium de
albis novem, reticulum de prasinis undecim, dextrocherium cum costula
de hyacinthis quatuor, præter vestes auratas et omnes regias,
ceteraque insignia sponsalium._»
Nelle _Petri Excerptiones_ poi trovo questo precetto: «_Si quis uxorem
ducere aliquam voluerit mulierem et in tempore sponsalium aliquid ei
arrharum nomine, causa futuri matrimonii, dederit, veluti anulum,
monile, pelles vel aliud simile, si per mulierem steterit, quominus
matrimonium sequatur, nisi justa causa impediat, reddat arrhas in
duplum, vel etiam in quadruplum, si forte ita pactum fuerit inter eos.
Sin vero per virum steterit, nisi justa causa interveniat, tunc arrhas
amittat, vel si pactus est, quadruplum._»
[222] Cfr. _Glossarium Cavense_, citato dal Du Cange sotto la voce
META.
[223] Nella descrizione che ci fa Jacopo Salviati delle nozze di
Bernardo Rucellai con Nannina de' Medici, la caparra o _mancia_ che lo
sposo dà alla sposa appare di fiorini 100 larghi e mani 1000 di
grossoni.
[224] Abruzzo Ultra I.
[225] Venti centesimi.
[226] Intendi, sposa.
[227] Due lire italiane.