Vervolg.
Het zou echter nog eenigszins te verdragen zijn, zoo zij alleen tot
het bekleeden van staatsambten even geschikt waren als ezels om de
lier te bespelen. Maar zij betoonen zich evenmin bruikbaar voor elke
verrichting des levens. Noodig den wijze op een gastmaal, en hij zal
of door zijn norsch stilzwijgen of door zijn lastige vragen het feest
bederven. Verzoek hem aan een dans deel te nemen, en gij zult zeggen,
dat een kameel van de partij is. Sleep hem mee naar openbare spelen,
en hij zal door zijn gezicht alleen het volk alle genoegen bederven en
als de wijze Cato [111] gedwongen worden den schouwburg te verlaten,
omdat hij zijn zwartgalligheid niet kan ter zijde zetten. Midden in
een gesprek komt hij invallen als de wolf uit de fabel [112]. Als een
koop gesloten, als een verbintenis aangegaan, kortom als er iets moet
verricht worden van hetgeen in het dagelijksch leven onontbeerlijk is,
dan gedraagt die wijze zich zóó, dat men hem veeleer een blok hout
dan een mensch zou noemen. Zoo ver gaat zijn ongeschiktheid om óf
zichzelf óf zijn vaderland óf den zijnen in eenig opzicht van dienst
te zijn, omdat hij onbekend is met het dagelijksch leven en zijn
levensbeschouwing hemelsbreed verschilt van de bij zijn landgenooten
gangbare denkbeelden en gewoonten. Dat hij zich hierdoor ook gehaat
maakt, is een noodzakelijk gevolg van zulk een verschil in leven en
gezindheid. Want wat van al hetgeen er ter wereld geschiedt, is niet
vol zotheid en niet door zotten en bij zotten? Zoo één mensch soms
lust heeft zich tegen allen te zamen te verzetten, hem zou ik raden,
op het voorbeeld van Timon [113], een eenzaam plekje op te zoeken en
daar afgezonderd van de wereld zich te vermeien in zijn wijsheid.