Lieve Lieveling.
[Illustratie]
Eindelijk is het lente. Je moest eens zien, hoe mooi het er nu bij
ons uitziet! Hè ja, je moest toch zelf eens komen om je daarvan te
overtuigen. Jongeheer Jervie kwam verleden Vrijdag ook even aanwaaien
maar ongelukkigerwijs op een erg ongelegen oogenblik, want Sallie en
Julia en ik moesten juist weg om den trein te pakken. En waarheen denk
je wel, dat we reisden? Naar Princeton om aan het bal en de feesten deel
te nemen! Ik vroeg je niet van te voren of ik wel mocht, want ik had
een voorgevoel, dat je secretaris dan weer zijn onverbiddelijk veto zou
uitspreken. Maar het ging alles heel ordelijk toe. We hadden verlof
aangevraagd en Mevrouw McBride chaperonneerde ons. Wij hadden het 'er
dol, maar ik zal maar niet op bijzonderheden ingaan, dan ben ik heusch
bang, dat mijn brief veel te lang wordt.
Zaterdag.
We zijn vanmorgen voor dag en dauw opgestaan! De nachtwaker heeft ons
gewekt. We waren met ons zessen meisjes en we hebben op een komfoor
koffie gezet. (Je hebt nog nooit koffie met zooveel zaksel geproefd!) En
toen hebben we twee mijlen geloopen om op den top van One Tree Hill den
zonsopgang te bewonderen.
Je hadt ons dat laatste stuk naar boven moeten zien krabbelen! De zon
brandde ons in het gezicht! Je kunt je voorstellen hoe uitgehongerd we
bij het ontbijt waren!
Lieve deugd, ik schijn vandaag wel een erg uitroeperigen stijl te
hebben! Kijk eens naar al die uitroepteekens op die eene bladzij.
[Illustratie: Dit is Prexy's katje. Je kunt aan mijn teekening wel zien
wat een echte Angora het is.]
Ik wou je eigenlijk eens heel veel vertellen over de uitbottende
boomen en het nieuwe sintelpad dat nu naar het sportveld leidt en over
de afschuwelijke les, die wij voor morgen voor ontleedkunde moeten
leeren en over de nieuwe bootjes op het meer en over Catharina Prentiss,
die longontsteking heeft en over Prexy's Angora-katje, dat van huis is
weggeloopen en twee weken hier op Fergussen Hall heeft gelogeerd, totdat
een van de kamermeisjes het weer heeft teruggebracht. En dan over mijn
drie japonnen, wit en roze en blauw mousseline met een daarbij passenden
hoed—maar, Vadertje, ik ben heusch moe, een meisjes-universiteit is een
heel drukke plaats en wij zijn dikwijls erg moe tegen den avond, vooral
als onze dag al voor zonsopgang begint.
Je je liefhebbende kleine Judy.