Mijn lieve Vadertje Langbeen,
Ik ben een _Mispunt_.
Vergeet alsjeblieft dien afschuwelijken brief, dien ik je verleden week
zond. Ik voelde me dien nacht afschuwelijk verlaten en ellendig en ik
had erge keelpijn. Ik wist het toen niet, maar mijne amandelen waren
gezwollen en ik had influenza en nog een macht andere vervelende
dingen.
Ik lig nu al zes dagen in het ziekenhuis en ik mag vandaag voor het
eerst weer opzitten en aan jou schrijven. De hoofdverpleegster is heel,
heel lief, maar ik heb den heelen tijd aan dien vervelenden brief moeten
denken en ik zal niet beter worden, voordat ik er zeker van ben, dat je
me vergeeft.
[Illustratie]
Hier zie je meteen hoe ik toegetakeld ben met dien dikken doek om mijn
hoofd geknoopt! Heb je nu niet een beetje medelijden met me? Ik heb
gezwollen amandelen. Ik heb nu al het heele jaar Menschkunde gehad en
toch wist ik niets van die amandelen af. Wat is onze opvoeding toch
oppervlakkig!
Ik kan nu niet verder schrijven, want ik word een beetje duizelig van
het lange opzitten. Vergeef me, dat ik zoo ondankbaar en brutaal geweest
ben. Ik ben èrg slecht opgevoed.
Je je liefhebbende
Judy Abbott.
In het Ziekenhuis.