13 Viti Arnpekhii Chron. Bojoar. L. V. c. 17. in Bernh. Pezii Thesauro
Anecdot. noviss, Tom. III. col. 257 ss. Ea tempestate Illustrissima
Domina Ludmilla Comitissa in Pogen Filia IV. regis Bohemiae, sed
secundum fratrem Andream de S. Magno Ratisponensi nata de ducatu
Sweidniz, subtili astutia sua Ludouicum Ducem, vt eam
matrimonialiter duceret, cum tali facetia induxit. Defuncto siquidem
eius primo marito Alberto ill. Comite de Pogen, cum esset pulchra
nimis, timens Deum et moribus vt assolet clarissima, dictus Dux
saepius eam visitauit. Demum apud eam pro illicito amore dulcibus
verbis, vt moris est, vehementer sollicitauit, quod ipsa caute ac
proinde recusauit. Attamen eidem certum diem, quo ad thalamum suum
veniret, praefixit. Interim ipsa arte pictoria in velo ante lectum
eius pendente, quo dormire solebat, tres milites depingi perpulchre
fecit, et ipso die praefixo alios tres viuos familiares suos milites
sub eodem velo abscondit. Ingressus igitur princeps putans eam ibi
fore solam, more suo de illicito concubitu instetit; quae ait, si de
praesenti ducitis me in vxorem, data bona fide sub testimonio
istorum trium militum faciam quae cupitis. Quod ille illico parui
pendens tres depictos milites promisit. At illa velum deponens
inquit: sitis itaque vos strenui milites testes huius rei. Cui
responderunt milites: Bene domina gratiosa audiuimus. His auditis
Dux perplexus cameram concito exiuit, nec in anno integro ad eam
reuertitur: nimirum finito anno nuptias magnifice celebrauit, et eam
solemniter in facie Ecclesiae Christiano more in vxorem duxit.
14 Carmen Vetus de nuptiis Ludov. Duc. Bav. et Ludmillae de Bogen in
Vol. XII. Monument. Boicor. n. 133, pag. 92.
15 Alb. Kranzii Cronika regnorum Daniae, Suetiae et Norvegiae.
Argentor. 1546. pag. 599 et 600.