7 De Uxore Theotisca. Goett. 1748 C. II. pag. 39.

8 In _D. August Friederich Schotten „__Juristischem__ Wochenblatt“,

Leipzig 1773, Jahrg._ II. S. 683. ff. „Es ist zu wissende, do mein

Bruder Ulrich selige von Rappoltstein sein Dochter Herzlande meine

Mume gelobte Graue Rudolfs Son von Habespurg, do lag derselb sein

Sun Hanss bey meiner Mumen vorgenant under allen Molen wol vf ein

halb Jor, vnd dass er dozwischen mit Jr nie geborte in der Mossen,

als ob er ein Mann were, vndt fur zu vndt wolt Jhr ir Ehre habe

genummen vf vngebührlich Wyse, vndt dass sie von imme von dem Bette

fliehen muste, vndt das befant ir Vatter vndt verbott ir der, dass

sie nummermer an sin Bette kommen sollte, vndt tet in och dozumole

enweg fahren.

Item darnach wart, do wart min Bruder selige siech vndt do er

sterben wolt — de befalch er am Dotbette, — dass siene Dochter an

Graue Rudolffs Sunes Bette nimmerme gelegen solte, sie empfindent

den vorhin, dass er ein Mann were — — do antwurtete min Bruder vndt

ich imme (dem Grafen Rudolf von Habspurg) were es Gotz wille vndt

dass es sin sollte vndt er verfenglich were zu einem Manne, dass wir

sie (die Herzland) deme nieman bass guntent deme imme, aber min

Bruder selge hette uns verbotten an sinne Tode, dass wir sie nimmer

solten lassen kommen an sin Bette, wur wusten denne vorhin von

andern Frauen dass er ein Mann were, vndt dass er Frowen haben

möchte, vndt antwurtetent imme noch me, wür woltend imme fürstöllen

zweinzig oder drissig Frouwen, wenne eine etwenne einer mag vndt der

andere nüt, well er da vnder den haben möchte, wür wolten imme denne

Wix vndt Gut antwurtten vndt geben, das versprach er och. — Do

antwurtet er vns vndt sprach, sin Sun der möchte woll, da sprach ich

vndt schwur, — wür wolten immene hundert Frowen fürstellen, solten

wür sie joch Kölle holen, vndt werle er vnder den allen möchte, so

wolten wür imme Wix vndt Gut geben. — — Item och ist zu wissende,

dass Groff Rudolfes Sun von Habespurg in diesen Zielen gefurrt wert

gen Straspurg zu dem besten Artzette, der do was, vndt hatt ime da

gerne ein Ding gemacht vndt lag och by demselben Arzette lange zyt

zu Strassburg by Meister Heinrich von Sachsen, der der beste Meister

ist den man finden kan vndt hiengent ime an in eine Bad an sin Ding

ettwie viel Bliges wol fünfzig Pfundt schwer vndt pflasterten ine,

als menlich seitt, vndt verfieng alles nüt, dass sü imme vt gemachen

konnten, dass er verfengklich were zu Frowen.“

9 Burcard. Gotthelf. Struve in Corp. Hist. Germ. Lips. 1730. Tom. I.

Per. X. Sect. II. p. 736–740.

10 Æneae Sylvii Historia Frid. III. Ex edit. Boecleri, Kulpisii et

Schilteri. Argent. 1702. p. 84. Jussit igitur (Fridericus) teutonico

more stratum apparari, iacentique sibi Leonoram in vlnas

complexusque dari, ac praesente Rege cunctisque Proceribus

astantibus superduci culcitram. Neque aliud actum est, nisi datum

osculum. Erant autem ambo vestiti, moxque inde surrexerunt. Sicque

consuetudo Teutonicorum se habet cum principes primo iunguntur.

Mulieres Hispanae, quae aderant, arbitratae, rem serio geri, cum

superduci culcitram viderant, exclamantes indignum fieri facinus,

Regem, qui talia permitteret, increpabant. Ille autem non sine risu

et iucunditate spectabat peregrinos mores. Nocte, quae instabat,

futurus erat concubitus ex nudis. Dum ergo saltationibus vniuersa

curia intenta est, foeminae Portugallenses, quibus cubiculi

secretioris commissa cura erat, fumigationes super stratum faciunt,

in quo iacendum est, carmina dicunt et accersito sacerdote lectum

benedicunt irrogantque sanctis aquis; vt est superstitio mulierum,

quae sic felix connubium et amorem vtrinque perpetuum arbitrantur

futurum. Quod vbi Caesar accepit, veretur, ne quid veneficii

interveniret — Alium sibi substerni lectum iussit, vocarique ad se

coniugem. — Verum Imperatrix bis terque vocata in suo lecto manere,

morem seruandum dicere: viros in stratum vxoris ire solitos, non

contra fieri solere. Caesar veluti victus ad eam pergit, rogatque

secum in alium thalamum proficiscatur: recusantem manu prendit,

vincitque facile nolentem vincere atque eo pacto vitatis

incantationibus in alio lecto matrimonium consummatum est.

11 Kaiser Friderichs Tochter Kunegunde, ein Fragment. Wien 1778. S. 79.

_Johann Heinrich von Falkenstein_, vollständige Geschichte des

Herzogtums Baiern, T. III. München 1763. Cl. II. C. IV. S. 487.

Über die Probenächte der teutschen Bauermädchen · 第 14 / 38 题