8 In _D. August Friederich Schotten „__Juristischem__ Wochenblatt“,
Leipzig 1773, Jahrg._ II. S. 683. ff. „Es ist zu wissende, do mein
Bruder Ulrich selige von Rappoltstein sein Dochter Herzlande meine
Mume gelobte Graue Rudolfs Son von Habespurg, do lag derselb sein
Sun Hanss bey meiner Mumen vorgenant under allen Molen wol vf ein
halb Jor, vnd dass er dozwischen mit Jr nie geborte in der Mossen,
als ob er ein Mann were, vndt fur zu vndt wolt Jhr ir Ehre habe
genummen vf vngebührlich Wyse, vndt dass sie von imme von dem Bette
fliehen muste, vndt das befant ir Vatter vndt verbott ir der, dass
sie nummermer an sin Bette kommen sollte, vndt tet in och dozumole
enweg fahren.
Item darnach wart, do wart min Bruder selige siech vndt do er
sterben wolt — de befalch er am Dotbette, — dass siene Dochter an
Graue Rudolffs Sunes Bette nimmerme gelegen solte, sie empfindent
den vorhin, dass er ein Mann were — — do antwurtete min Bruder vndt
ich imme (dem Grafen Rudolf von Habspurg) were es Gotz wille vndt
dass es sin sollte vndt er verfenglich were zu einem Manne, dass wir
sie (die Herzland) deme nieman bass guntent deme imme, aber min
Bruder selge hette uns verbotten an sinne Tode, dass wir sie nimmer
solten lassen kommen an sin Bette, wur wusten denne vorhin von
andern Frauen dass er ein Mann were, vndt dass er Frowen haben
möchte, vndt antwurtetent imme noch me, wür woltend imme fürstöllen
zweinzig oder drissig Frouwen, wenne eine etwenne einer mag vndt der
andere nüt, well er da vnder den haben möchte, wür wolten imme denne
Wix vndt Gut antwurtten vndt geben, das versprach er och. — Do
antwurtet er vns vndt sprach, sin Sun der möchte woll, da sprach ich
vndt schwur, — wür wolten immene hundert Frowen fürstellen, solten
wür sie joch Kölle holen, vndt werle er vnder den allen möchte, so
wolten wür imme Wix vndt Gut geben. — — Item och ist zu wissende,
dass Groff Rudolfes Sun von Habespurg in diesen Zielen gefurrt wert
gen Straspurg zu dem besten Artzette, der do was, vndt hatt ime da
gerne ein Ding gemacht vndt lag och by demselben Arzette lange zyt
zu Strassburg by Meister Heinrich von Sachsen, der der beste Meister
ist den man finden kan vndt hiengent ime an in eine Bad an sin Ding
ettwie viel Bliges wol fünfzig Pfundt schwer vndt pflasterten ine,
als menlich seitt, vndt verfieng alles nüt, dass sü imme vt gemachen
konnten, dass er verfengklich were zu Frowen.“
9 Burcard. Gotthelf. Struve in Corp. Hist. Germ. Lips. 1730. Tom. I.
Per. X. Sect. II. p. 736–740.
10 Æneae Sylvii Historia Frid. III. Ex edit. Boecleri, Kulpisii et
Schilteri. Argent. 1702. p. 84. Jussit igitur (Fridericus) teutonico
more stratum apparari, iacentique sibi Leonoram in vlnas
complexusque dari, ac praesente Rege cunctisque Proceribus
astantibus superduci culcitram. Neque aliud actum est, nisi datum
osculum. Erant autem ambo vestiti, moxque inde surrexerunt. Sicque
consuetudo Teutonicorum se habet cum principes primo iunguntur.
Mulieres Hispanae, quae aderant, arbitratae, rem serio geri, cum
superduci culcitram viderant, exclamantes indignum fieri facinus,
Regem, qui talia permitteret, increpabant. Ille autem non sine risu
et iucunditate spectabat peregrinos mores. Nocte, quae instabat,
futurus erat concubitus ex nudis. Dum ergo saltationibus vniuersa
curia intenta est, foeminae Portugallenses, quibus cubiculi
secretioris commissa cura erat, fumigationes super stratum faciunt,
in quo iacendum est, carmina dicunt et accersito sacerdote lectum
benedicunt irrogantque sanctis aquis; vt est superstitio mulierum,
quae sic felix connubium et amorem vtrinque perpetuum arbitrantur
futurum. Quod vbi Caesar accepit, veretur, ne quid veneficii
interveniret — Alium sibi substerni lectum iussit, vocarique ad se
coniugem. — Verum Imperatrix bis terque vocata in suo lecto manere,
morem seruandum dicere: viros in stratum vxoris ire solitos, non
contra fieri solere. Caesar veluti victus ad eam pergit, rogatque
secum in alium thalamum proficiscatur: recusantem manu prendit,
vincitque facile nolentem vincere atque eo pacto vitatis
incantationibus in alio lecto matrimonium consummatum est.
11 Kaiser Friderichs Tochter Kunegunde, ein Fragment. Wien 1778. S. 79.
_Johann Heinrich von Falkenstein_, vollständige Geschichte des
Herzogtums Baiern, T. III. München 1763. Cl. II. C. IV. S. 487.