Eéns, op weg naar Anna, kwam ze Margreet tegen! Ze had haar niet gezien
sinds dien morgen daar in de voorkamer. Met plotseling drooggeschroeiden
mond, de beenen zwaar van schrik was ze 't meisje voorbij geloopen. En
ze had gezien, dat ze veel ouder was en bleeker en magerder....
Hoe kwam dat?.... Ze was toch altijd gezond geweest, 'n sterk kind, 'n
krachtig, bloeiend meisje!.... Zou ze 'r dan toch over tobben?.... Zou
ze dan toch meer van hem gehouden hebben dan.... Neen!.... neen!....
Maar hoe kwam 't dan, dat ze er zoo slecht uitzag?....
En toen kwam 't ergste wat de gemartelde vrouw overkomen kon, toen kwam
de twijfel of ze 'r wel goed aan gedaan had, toen.... En 't was zooals
ze zelf wel gevoeld had, toen was alles uit....