Item frater Guido de Oratorio, frater dicti ordinis serviens, preceptor

domus de Sablonnieres, etatis sexaginta decem annorum vel circa, juratus

eodem modo et requisitus de tempore et modo sue recepcionis, dixit per

juramentum suum quod fuit receptus apud Moisiacum Meldensis diocesis,

illo anno quo fuit ultimum concilium Lugduni, per fratrem Petrum

Normanum militem, magistrum de Alneio, presentibus fratre Alberto

Grognay milite, et quibusdam aliis de quorum nominibus non recolit.

Dixit eciam per juramentum suum quod, post promissiones de observando

statuta ordinis, fuit receptus, et postea idem receptor asportavit sibi

unam crucem in qua erat ymago Jhesu Christi, et fecit eum spuere ter

super crucem in despectu crucis. Requisitus de osculo, dixit per

juramentum suum quod osculatus fuit eum in fine spine dorsi et [p. 320]

in umbilico et in ore. Dixit eciam per juramentum suum quod injunctum

fuit sibi quod si calor naturalis moveret eum, quod commisceret se cum

fratribus suis, et hoc pateretur de fratribus suis. Requisitus utrum vi,

vel metu carceris vel tormentorum, aliquam dixerit falsitatem vel

immiscuerit in deposicione sua, dixit per juramentum suum quod non; immo

dixit veritatem.

Item frater Radulphus Quarre ordinis predicti, etatis triginta quinque

annorum vel circa, juratus eodem modo, et requisitus de tempore et modo

recepcionis sue, dixit per juramentum suum quod receptus fuit Parisius,

per fratrem Johannem thesaurarium Parisiensem qui nunc est, quatuor anni

sunt elapsi. Dixit per juramentum suum quod recipiens, post multas

promissiones de observandis statutis ordinis, posuit sibi mantellum ad

collum, et postea ostendit sibi quamdam crucem in qua erat ymago Jhesu

Christi, et precepit ei quod abnegaret illum cujus ymago erat ibi, et

quod spueret ter supra crucem, quod fecit. Requisitus de osculo, dixit

per juramentum suum quod osculatus fuit recipientem ter, primo in fine

spine dorsi, secundo in umbilico, et tercio in ore. Dixit eciam per

juramentum suum quod injunctum fuit sibi quod si calor naturalis moveret

eum, quod commisceret se cum fratribus suis, et hoc pateretur de

fratribus suis. Requisitus utrum vi, vel metu carceris vel tormentorum,

aliquam dixerit falsitatem vel immiscuerit in deposicione sua, dixit per

juramentum suum quod non; immo dixit veritatem.

Item dicta die, scilicet Veneris ante festum Symonis et Jude, frater

Parisetus de Bures Lingonensis diocesis, frater bergerius apud

Latigniacum Siccum, etatis quadraginta quinque annorum vel circa,

juratus eodem modo, et requisitus de tempore et modo suæ recepcionis,

dixit per juramentum suum quod fuit receptus in domo Boni Loci Trecensis

diocesis, per fratrem Ymbertum militem dicti ordinis, tresdecim anni

sunt elapsi. Dixit eciam per juramentum suum quod, post multas

promissiones de statutis et observanciis dicti ordinis factas, [p. 321]

et mantello sibi ad collum posito, dictus recipiens precepit sibi quod

oscularetur eum in umbilico; quod fecit. Dixit eciam per juramentum suum

quod in presencia omnium ibidem assistencium ostendit sibi quamdam

crucem, et peciit ab eo idem recipiens utrum crederet in illo qui passus

fuerat in cruce, et ipse dixit quod sic, et tunc ille precepit sibi quod

abnegaret Jhesum Christum ter, et quod spueret ter supra crucem, et hoc

ipse fecit ter. Dixit eciam per juramentum suum quod injunxit sibi

dictus receptor quod, si calor naturalis moveret eum, commisceret se cum

sociis suis, et hoc a sociis suis pateretur. Tamen dixit per juramentum

suum quod nunquam fecit. Requisitus utrum vi, vel metu carceris vel

tormentorum, aliquam dixerit falsitatem vel immiscuerit in deposicione

sua, dixit per juramentum suum quod non, immo dixit veritatem.

Item frater Guillelmus de Yvriaco frater serviens dicti ordinis, etatis

sexaginta annorum et amplius, ut dicebat, juratus eodem modo et

requisitus de tempore et modo sue recepcionis, dixit per juramentum suum

quod fuit receptus apud Yvriacum in Veuquecinio, per fratrem Ymbertum

thesaurarium tunc Parisius, et dixit quod quadraginta anni sunt quod

fuit receptus, non recordatur de nominibus presencium, quia mortui sunt.

Dixit eciam per juramentum suum quod, post multas observancias dicti

ordinis factas, dictus receptor precepit sibi quod oscularetur eum in

ore et in umbilico, quod fecit. Et injunxit sibi quod, si calor

naturalis moveret eum, commisceret se cum fratribus suis, et hoc

pateretur de aliis fratribus. Dixit eciam per juramentum suum quod

dictus recipiens ostendit sibi quamdam crucem, et fecit eum super crucem

spuere ter et ter abnegare Jhesum Christum, et fecit, ut dixit, invitus.

Requisitus utrum vi, vel metu carceris vel tormentorum, aliquam dixerit

falsitatem vel immiscuerit in deposicione sua, dixit per juramentum suum

quod non; immo dixit veritatem.

Item frater Odo de Latigniaco Sicco, etatis quinquaginta annorum vel

circa, ut dicebat, juratus eodem modo et requisitus de tempore [p. 322]

et modo sue recepcionis, dixit per juramentum suum quod fuit receptus

apud Latigniacum Siccum, viginti duo anni vel circa sunt, per fratrem

Nicolaum Flamingum, presentibus fratre Nicolao de Puiseus, fratre N. de

Laignevilla, et quibusdam aliis de quorum nominibus non recolit. Dixit

eciam per juramentum suum quod, post multas promissiones de statutis

dicti ordinis factas, et posito mantello ad collum, injunctum fuit sibi

per recipientem predictum quod omnino se abstineret a mulieribus, et si

calor naturalis moveret eum, quod commisceret se cum hominibus. Dixit

eciam per juramentum suum quod dictus recipiens precepit sibi quod

abnegaret Deum, et quod spueret supra crucem, et ipse Jhesum Christum

negavit semel tantum, et spuit similiter semel; et postea osculatus fuit

eum in ore solummodo. Per juramentum suum, dixit tamen, quod fuit sibi

preceptum quod oscularetur eum alibi, videlicet in fine spine dorsi et

in umbilico, et ipse non fecit, nec facere voluit. Requisitus utrum vi,

vel metu carceris vel tormentorum, aliquam dixerit falsitatem vel

immiscuerit in deposicione sua, dixit per juramentum suum quod non; immo

dixit veritatem.

Item frater Guillermus de Monteforti Amalrici, alias dictus le Berchier,

etatis quinquaginta annorum vel circa, ut dixit, eodem modo juratus et

requisitus de tempore et modo sue recepcionis, dixit per juramentum suum

quod triginta anni sunt elapsi quod fuit receptus per fratrem Nicolaum

Flamingum, apud Latigniacum Siccum, presentibus fratre Nicolao de

Berniaco, et quibusdam aliis de quorum nominibus non recolit. Dixit

eciam per juramentum suum quod, post multas promissiones de statutis

dicti ordinis observandis, dictus receptor ostendit sibi quamdam crucem

in qua erat depicta ymago Jhesu Christi, et fecit eum abnegare ter et

spuere ter supra crucem. Dixit eciam per juramentum suum, quod idem

receptor precepit sibi quod omnino abstineret a commiscione mulierum, et

si contingeret quod vellet explere libidinem suam, hoc faceret cum

aliquo de fratribus suis, et non cum mulieribus. Requisitus utrum vi,

vel metu carceris vel tormentorum, aliquam dixerit falsitatem [p. 323]

vel immiscuerit in deposicione sua, dixit per juramentum suum quod non;

immo dixit veritatem.

Item frater Stephanus de Domont dicti ordinis, etatis quinquaginta

annorum, juratus eodem modo et requisitus de tempore et modo sue

recepcionis, dixit per juramentum suum quod ipse fuit receptus apud

Castelier in Viromandia, viginti anni sunt elapsi vel circa, per fratrem

Johannem de Maimbressi militem dicti ordinis. Dixit eciam per juramentum

suum quod, post multas promissiones dicti ordinis, dictus recipiens

precepit sibi et injunxit quod omnino abstineret se a mulieribus, et

quod, si calor naturalis moveret eum, commisceret se cum fratribus suis.

Dixit eciam per juramentum suum quod dictus recipiens ostendit sibi

quamdam crucem in quodam missali in qua erat ymago Jhesu Christi, et

fecit eum ter negare Jhesum Christum, et spuere ter supra ymaginem.

Interrogatus de osculo, dixit per juramentum suum quod osculatus fuit

eum in fine spine dorsi et in umbilico. Dixit eciam per juramentum suum

quod vidit recipi quemdam fratrem vocatum Robertum, nepotem fratris

Garini de Grandivillari, et dixit per juramentum suum quod eodem modo

fuit receptus per avunculum predictum fratrem Garinum. Requisitus

qualiter scit quod ita fuit receptus, dixit quod presens erat, et vidit.

Requisitus utrum vi, vel metu carceris vel tormentorum, aliquam dixerit

falsitatem vel immiscuerit in deposicione sua, dixit per juramentum suum

quod non; immo dixit veritatem.

Item frater Bernardus de Parisius presbyter dicti ordinis, etatis

quinquaginta annorum, juratus eodem modo et requisitus de tempore et

modo sue recepcionis, dixit per juramentum suum quod fuit receptus apud

Latigniacum Siccum, per fratrem Radulphum de Gisi dicti ordinis,

receptorem Campanie, in septimana post Cineres erit annus, presentibus

fratre Petro de Sivre milite dicti ordinis, et quodam capellano vocato

fratre Petro. Dixit eciam per juramentum suum quod recipientem osculatus

fuit in umbilico; et postea dixit per juramentum suum quod, [p. 324]

ostenso sibi quodam missali in quo erat crux, et in quo erat depicta

ymago Jhesu Christi, precepit sibi quod abnegaret illum cujus ymago

representabatur ibi, qui licet invitus abnegavit ore, licet non corde,

ut asserit, immo doluit quantum potuit. Requisitus utrum spueret supra

crucem, dixit quod sic, bis. Requisitus utrum osculatus fuerit

recipientem alibi quam in ore, dixit quod sic in umbilico et in ore, et

non alibi, ut dixit. Dixit eciam quod dictus recipiens precepit sibi

quod omnino abstineret a cognicione mulierum; volebat tamen et

injungebat quod, si vellet implere suam libidinem, posset cum uno de

suis fratribus commiscere. Dixit tamen per juramentum quod nunquam

accidit sic, nec unquam fuit requisitus. Requisitus ultrum vi, vel metu

carceris vel tormentorum, aliquam dixerit falsitatem vel immiscuerit in

deposicione sua, dixit per juramentum suum quod non; immo dixit

veritatem.

Item frater Jacobus de Rubeomonte grangiarius de Sommeurens, etatis

sexaginta decem annorum, juratus eodem modo et requisitus de tempore et

modo sue recepcionis, dixit per juramentum suum quod receptus fuit apud

Parisius, per fratrem Franconem de Bornio preceptorem Provincie,

quadraginta anni sunt elapsi vel circa, presentibus fratre Hugone de

Paraudo et pluribus aliis de quorum nominibus non recolit. Dixit eciam

per juramentum suum quod, post multas promissiones de statutis et

observanciis dicti ordinis factas, dictus receptus ipsum receptorem

osculatus fuit in umbilico tantum semel. Dixit eciam per juramentum suum

quod precepit sibi dictus recipiens quod spueret supra crucem, quod

fecit contra voluntatem suam; fecit tamen, quia injungebatur sibi in

virtute obediencie promisse ab eo. Dixit tamen per juramentum suum quod

receptor precepit sibi quod omnino abstineret a mulieribus, et quod

commisceret se cum aliquo de fratribus suis si indigeret, et hoc

pateretur ab aliis. Requisitus utrum vi, vel metu carceris vel

tormentorum, aliquam dixerit falsitatem vel immiscuerit in deposicione

sua, dixit per juramentum suum quod non; immo dixit veritatem.

Item frater Arnulphus de Fontanis subtus Montem Desiderii, [p. 325]

etatis sexaginta annorum vel circa, juratus eodem modo et requisitus de

tempore et modo sue recepcionis, dixit per juramentum suum quod fuit

receptus apud Soissiacum, circa instans festum Crucis celebrate erunt

quindecim anni, per fratrem Johannem de Turno thesaurarium Parisiensem.

Dixit eciam per juramentum suum quod per receptorem suum fuit sibi

ostensa quedam crux in qua erat ymago Jhesu Christi picta; et dixit per

juramentum suum quod dictus recipiens fecit ipsum dictum Jhesum Christum

abnegare ter et ter spuere supra crucem. Dixit eciam per juramentum suum

quod injunctum fuit sibi quod abstineret se a mulieribus, et commisceret

se cum fratribus suis, si indigeret. Requisitus utrum vi, vel metu

carceris vel tormentorum, aliquam dixerit falsitatem vel immiscuerit in

deposicione sua, dixit per juramentum suum quod non; immo dixit

veritatem.

Acta fuerunt hec anno, indicione, mense, die, pontificatu, anno et loco

predictis, presentibus fratre Johanne de Ruella ordinis Predicatorum,

magistris Reginaldo de Albigniaco Bituricensi canonico, Guillelmo de

Choques cive Parisiensi, et pluribus aliis clericis et laicis, testibus

ad hoc vocatis specialiter et rogatis.

Et ego Amisius de Aureliano dictus le Ratif, clericus, sacrosancte

Romane ecclesie auctoritate notarius publicus, premissis confessionibus

et omnibus aliis et singulis, prout in presenti carta seu pecia et

precedentibus signo meo signatis continentur, una cum suprascriptis

testibus et magistris Johanne de Pruvino et Jacobo de Virtuto notariis

publicis, presens interfui, et, de mandato predicti commissarii, in hoc

instrumento me subscripsi in testimonium premissorum, illudque signo meo

solito signavi rogatus.

Et ego Jacobus de Virtuto clericus Cathalaunensis diocesis, publicus

imperiali auctoritate notarius, premissis confessionibus et omnibus

aliis et singulis, prout in presenti carta seu pecia et duabus [p. 326]

precedentibus signo meo signatis continentur, una cum suprascriptis

testibus et magistris Amisio de Aureliano et Johanne de Pruvino notariis

publicis, presens interfui, et, de mandato predicti commissarii, huic

instrumento me subscripsi in testimonium premissorum, illudque signo meo

solito signavi rogatus.

In Christi nomine amen. Pateat universis per hoc presens publicum

instrumentum, quod anno Domini millesimo CCCº septimo, indicione sexta,

pontificatus sanctissimi patris et domini domini Clementis divina

Providencia pape quinti anno secundo, die Veneris in vigilia apostolorum

Symonis et Jude, videlicet XXVII die octobris, in presencia religiosi

viri fratris Nicolai de Anisiaco ordinis Predicatorum, commissarii dati

a venerabili et religioso viro fratre Guillelmo de Parisius predicti

ordinis Predicatorum, inquisitore heretice pravitatis in regno Francie

auctoritate apostolica deputato, Parisius, in domo Templi, pro

inquirendo contra personas eidem inquisitori delatas, super dicto

crimine existentes, mei notarii publici et testium subscriptorum

presencia personaliter constitutus frater Michael de Sancto Mannyo

Ambianensis diocesis, claviger in domo de Latigniaco Sicco,

quinquagenarius vel circa, juratus ad sancta Dei Evangelia eidem

preposita, et ab eo corporaliter tacta, dicere in causa fidei de se et

de aliis personis sui ordinis plenam et integram veritatem, et

interrogatus de tempore et modo recepcionis sue, dixit per juramentum

suum quod bene sunt XXIII anni vel circa elapsi, quod ipse fuit receptus

in domo de Monte Suessionis, per fratrem Henricum de Villa Petrosa

militem, magistrum ballivie Suessionensis, et fuerunt presentes in dicta

recepcione frater Arnulphus de Villa Saverii, frater Henricus bergerius

illius ordinis, et plures alii de quorum nominibus non recolit.

Item dixit per juramentum suum quod, post juramentum ab eo prestitum de

statutis et secretis ordinis observandis, magister predictus qui eum

recepit posuit sibi mantellum ad collum, et postea ipse osculatus fuit

ipsum recipientem, de mandato ejusdem, et alios fratres in ore, [p. 327]

et deinde recipiens fecit apportari quamdam crucem cum effigie Jhesu

Christi, et injunxit sibi, in virtute obediencie, quod abnegaret illum

cujus ymago erat in ea ter, et ter spueret supra crucem; et tunc ipse

qui loquitur fuit multum territus, et admirando, dixit recipienti:

Domine, pro Deo caveatis quod vos dicitis; dicens ei: Domine, quomodo

faciam ego hoc? Et recipiens adhuc sibi precepit, in virtute obediencie,

quod hoc faceret, et tunc ipse qui loquitur, licet invitus, ore, sed non

corde, ut dicit, ter abnegavit eum, et ter spuit supra crucem et

ymaginem predictam.

Item dixit quod recipiens fecit se osculari ab eo in umbilico. Item

dixit per juramentum quod recipiens precepit ei quod abstineret a

mulieribus, et quod si calor naturalis moveret eum, quod ipse iret ad

fratres suos, et ipsos similiter admitteret ad mutuum concubitum; sed

ipse nunquam fecit, nec super hoc fuit requisitus.

Item requisitus, dixit per juramentum quod nichil scit de capite quod

dicuntur adorare, quia nunquam fuit in capitulis generalibus, ut dicit.

Item dixit per juramentum adhuc ab eo super hoc prestitum, quod vi, vel

metu carceris aut tormenti, non dixit aliud quam veritatem, nec

premissis immiscuit aliquam falsitatem, et quod puram veritatem dixit

pro salute anime sue.

Item frater Adam marescalcus in domo de Monte Suessionis, predicti

ordinis milicie Templi, quadragenarius vel circa, eodem modo

constitutus, juratus et interrogatus, dixit per juramentum quod, post

tres dies infra instantem Natalem Domini erunt tres anni elapsi, ipse

fuit receptus in dicta domo de Monte Suessionis, per fratrem Girardum de

Villaribus militem, magistrum ballivie Suessionensis, presentibus fratre

Guillelmo de Platea et fratre Roberto capellano dicte domus.

Item dixit per juramentum suum quod, post juramentum ab eo prestitum de

statutis et secretis ordinis observandis, et mantello sibi a recipiente

ad collum posito, osculatus fuit recipientem et alios fratres. [p. 328]

Et postea recipiens duxit eum ad partem, et ostendit sibi unam crucem

cum ymagine Jhesu Christi, et quesivit ab eo cujus esset ymago illa, et

ipse respondit quod Jhesu Christi; et recipiens dixit sibi quod

oportebat quod abnegaret eum, et spueret supra eam. Et tunc ipse fuit

multum territus et in tantam admirationem raptus, quod vix sciebat quid

faciebat; et recipiens injunxit sibi, in virtute obediencie, quod hoc

faceret, dicens quod hoc erat de statutis ordinis; et tunc ipse qui

loquitur, licet invitus, ore, sed tamen non corde, ut dicit, abnegavit

eum ter, et spuit ter supra crucem et ymaginem predictas, dicens quod

libentius dimisisset mantellum et recessisset, si ausus fuisset.

Item dixit quod recipiens fecit se osculari ab ipso in umbilico.

Item dixit per juramentum quod receptor predictus injunxit sibi quod

abstineret a mulieribus, et quod, si calor naturalis moveret eum,

accederet ad fratres suos, et eos similiter admitteret ad mutuum

concubitum. Dixit tamen per juramentum quod nunquam fecit, nec fuit

super hoc ab aliquo requisitus, sed credit per juramentum quod alii

fratres ita recipiantur: nunquam tamen fuit in recepcione alicujus.

Item dixit per juramentum quod nunquam vidit capud quod adorare

dicuntur.

Item dixit, per juramentum super hoc ab eo adhuc prestitum, quod vi, vel

metu carceris aut tormenti, non dixit aliud quam veritatem, nec

premissis immiscuit aliquam falsitatem, et quod puram veritatem dixit

pro salute anime sue.

Item frater Nicolaus de Puteolis prope Luparam Parisiensis diocesis,

custos domus de Messelent, etatis quinquaginta annorum vel circa, eodem

modo juratus et interrogatus, dixit per juramentum suum quod bene sunt

viginti tres anni vel circa elapsi quod fuit receptus in domo de Yvriaco

in Veuqesino Parisiensi, per fratrem Johannem de Turno tunc temporis

thesaurarium Templi Parisiensis, presentibus fratre Roberto de Plesseyo

et quatuor aliis qui jam sunt mortui.

Item dixit per juramentum suum quod, post juramentum ab eo [p. 329]

prestitum de statutis, consuetudinibus, obediencia et secretis ordinis

observandis, recipiens posuit sibi et firmavit mantellum ad collum, et

quod ipse qui loquitur osculatus fuit recipientem predictum et alios

fratres, de mandato ejusdem, in ore. Et postea predictus thesaurarius

qui eum recepit, traxit eum ad partem, et fecit se osculari ab eo in

umbilico et in fine spine dorsi. Et postea ostendit sibi in quodam libro

crucem depictam cum effigie Jhesu Christi, et precepit sibi, in virtute

obediencie, quod spueret ter supra crucem et ymaginem predictas, in

despectu prophete qui fuit in dicta cruce crucifixus; et tunc ipse qui

loquitur super ipsas crucem et ymaginem spuit ter, credens hoc esse de

statutis ordinis, que adhuc ignorabat.

Item dixit quod receptor predictus sibi precepit quod abstineret a

mulieribus, et quod si calor naturalis moveret eum, quod ipse et fratres

sui se commiscerent adinvicem carnaliter, si esset aliquis qui hoc

vellet facere; quod nunquam fecit, nec fuit super hoc requisitus, ut

dicit.

Item dixit quod nichil scit de capite quod adorare dicuntur, et credit

quod alii fratres dicti ordinis simili modo recipiantur.

Item dixit, per juramentum suum super hoc ab eo adhuc prestitum, quod

vi, vel metu carceris aut tormenti, non dixit aliud quam veritatem, nec

premissis immiscuit aliquam falsitatem, et quod puram veritatem dixit

pro salute anime sue.

Item frater Robertus de Sarnaco Belvacensis diocesis, preceptor domus de

Mortuofonte Suessionensis diocesis, predicti ordinis milicie Templi,

quadragenarius vel circa, eodem modo constitutus, juratus et

interrogatus, dixit per juramentum suum quod in festo sancti Andree

instante erunt novem anni vel circa, quod fuit receptus in domo de

Berneval Ambianensis diocesis, per fratrem Garinum de Magno Villari

magistrum de Pontivo, presentibus defunctis J. de Cernay, fratre

Laurencio senescallo dicte domus, fratre Petro de Limecourt, et aliis de

quorum nominibus non recolit.

Item dixit per juramentum suum quod, post juramentum prestitum [p. 330]

ab eo de statutis et secretis ordinis observandis, recipiens posuit sibi

mantellum ad collum, et osculatus fuit ipsum in ore, et similiter, de

mandato recipientis, osculatus fuit alios fratres.

Item dixit per juramentum quod recipiens ostendit sibi crucem cum

effigie Jhesu Christi depictam in quodam libro, et dixit sibi quod

oportebat ac sibi injunxit in virtute obediencie quod abnegaret crucem

in qua erat effigies predicta ter, et ter spueret supra eam; quod fecit

ore, licet invitus, et non corde, et plus voluisset tunc esse Rome quam

hoc fecisse, et postea recipiens fecit se osculari ab ipso recepto in

umbilico.

Item dixit per juramentum suum quod recipiens injunxit sibi, in virtute

obediencie, quod abstineret a mulieribus, et dedit sibi licenciam quod

si calor naturalis moveret eum, quod ipse accederet ad fratres suos, et

eos admitteret ad mutuum concubitum; sed nunquam fecit, ut dicit.

Item dixit quod credit quod alii fratres dicti ordinis simili modo

recipiantur, tamen ipse non fuit in recepcione alicujus.

Item dixit, per juramentum suum ab eo super hoc iterum prestitum, quod

vi, vel metu carceris aut tormenti, seu alia causa, non dixit aliud quam

veritatem, nec premissis immiscuit aliquam falsitatem, et quod puram

veritatem dixit pro salute anime sue.

Item frater Odo de Wirmis Belvacensis diocesis, magister carpentarius in

domo Templi Parisiensis, sexagenarius vel circa, eodem modo constitutus,

juratus et interrogatus, dixit per juramentum suum ab eo super hoc

prestitum, quod bene sunt XVI anni vel circa elapsi quam fuit receptus

in domo Parisiensi, per fratrem Johannem de Turno tunc temporis

thesaurarium Templi Parisiensis, presentibus fratre Guidone preceptore

Carnotense, fratre Petro preceptore domus Parisiensis, et aliis de

quorum nominibus non recolit.

Item dixit per juramentum suum quod eo recepto, juramento ab ipso

prestito de statutis et secretis ordinis observandis, aportata ibi

cruce cum effigie Jhesu Christi, recipiens peciit ab eo si [p. 331]

credebat quod esset Jhesus Christus cujus ymago ibi erat, et ipse

respondit quod sic, et tunc idem recipiens precepit ei et injunxit, in

virtute obediencie, quod abnegaret ter illum cujus ymago erat ibi, et

ter spueret supra eam, propter quod ipse fuit multum territus, et

finaliter ipse ore, sed non corde, ut dicit, abnegavit ter ipsum cujus

ymago erat ibi, et ter spuit supra crucem et ymaginem predictas.

Item dixit per juramentum quod osculatus fuit eumdem recipientem, de

precepto ejusdem, in umbilico.

Item dixit per juramentum suum quod recipiens precepit sibi quod

abstineret a mulieribus, et quod si calor naturalis moveret eum, quod

haberet rem carnaliter cum fratribus suis, et similiter eos ad

concubitum admitteret. Sed ipse nunquam fecit, ut dicit, nec super hoc

extitit requisitus. Dicens quod multociens fuit sibi preceptum et

inhibitum ab illo qui tenebat capitulum quod nullo modo revelaret

predicta secreta ordinis.

Item dixit per juramentum suum quod vidit recipi simili modo fratrem

Petrum, natum prope Yvriacum, agricolam domus de Orengi, et fratrem

Johannem ejus fratrem morantem in domo de Puteolis juxta Luparas, et

abnegare et spuere sicut supra.

Item dixit, per juramentum suum ab eo super hoc iterum prestitum, quod

vi, vel metu carceris aut tormenti, seu alia causa, non dixit aliud quam

veritatem, nec premissis immiscuit aliquam falsitatem, et quod puram

veritatem dixit pro salute anime sue. Facte autem fuerunt confessiones

et deposiciones hec a dictis quinque fratribus immediate precedentibus

singulariter, ut premittitur, juramentis ab ipsorum quolibet ut supra

dicitur prestitis, in presencia dicti fratris N. commissarii predicti

domini inquisitoris prefati, loco, anno, indicione, pontificatu, anno et

die predictis, presentibus religiosis viris fratribus Raymundo de

Tholosa et Rogerio de Apulia ordinis Heremitarum Sancti Augustini, et

domino Clemente de Castellione canonico Nivernensi, testibus ad hoc

vocatis et rogatis.

Et ego Gaufridus Enguelor dictus Chalop, clericus Dolensis [p. 332]

diocesis, apostolica auctoritate notarius publicus, premissis omnibus et

singulis dicta XXVII die octobris actis, in hac supra et in precedenti

peciis simul sutis contentis, presens una cum immediate suprascriptis

testibus interfui, et in testimonium premissorum me subscripsi, et

signum meum apposui consuetum vocatus et rogatus.

Anno Domini millesimo CCCº septimo, indicione sexta, die Veneris, in

vigilia sanctorum Symonis et Jude, pontificatus sanctissimi Patris ac

domini nostri domini Clementis divina Providencia pappe quinti anno

secundo, in presencia religiosi et honesti viri fratris Durandi de

Sancto Porciano ordinis fratrum Predicatorum, commissarii in causa fidei

a religioso et honesto viro fratre Guillelmo de Parisius domini pappe

capellano, illustris regis Francie confessore, ac inquisitore heretice

pravitatis in regno Francie auctoritate apostolica deputato, ac in mei

notarii et testium infrascriptorum ad hoc vocatorum specialiter et

rogatorum personaliter constitutus, frater Guillelmus de Hermont

presbyter ordinis milicie Templi, etatis viginti octo annorum vel

circiter, ut dicebat, receptus per fratrem Johannem de Turno

thesaurarium quondam dicti Templi, requisitus per suum juramentum ad

sancta Dei Evangelia corporaliter ab eo tacta prestitum, quod deponeret

meram et puram veritatem sine aliqua falsitate in causa fidei de se et

de aliis, que dictus inquisitor duxerit requirenda, et primo requisitus

de loco in quo fuit receptus, dixit per juramentum suum quod apud

Latigniacum Siccum, et sunt sex anni elapsi postquam fuit receptus, et

stetit in dicto ordine. Requisitus qui fuerunt in recepcione ejus, dixit

per juramentum suum quod frater Radulphus de Grandi Villari et alii

quidam fratres qui sunt jam mortui. Requisitus de modo recepcionis sue,

dicit per juramentum suum quod, post multas promissiones de observanciis

dicte religionis, et recepto mantello, preceptum fuit ei a dicto

thesaurario quod abstineret se a mulieribus, et si urgeretur aliquo

calore carnali, poterat commisceri cum fratribus dicti ordinis. Deinde

oblata fuit sibi quedam crux, et petitum fuit ab ipso quem [p. 333]

representabat ipsa crux. Qui respondit quod crucem Domini nostri Jhesu

Christi, et peciit dictus thesaurarius si credebat in eum: qui respondit

quod sic; et tunc dixit sibi quod male credebat, nec salvari poterat in

hac fide, qui fuit falsus propheta; et tunc injunxit sibi, virtute

obediencie, quod in despectu ipsius Christi spueret ter supra crucem, et

hec primo renuit facere. Dictus frater Radulphus de Grandi Villari

propter hoc accepit eum violenter per pectus, dicendo sibi quod

oportebat quod hoc faceret, alioquin tanquam inobediens in perpetuo

carcere poneretur. Tunc ipse coactus et perterritus, finxit spuere ter

supra crucem, et spuit in terram. Deinde osculatus fuit dictum

recipientem primo in ore, deinde in umbilico, et requisitus ab eo quod

oscularetur tercio eum in fine spine dorsi, omnino hoc facere recusavit.

Requisitus de capite, respondit quod nichil scit. Deinde dixit quod ea

que deposuit sunt vera et sine aliqua falsitate, nec ea deposuit nec vi,

nec metu pene, nec alia de causa, sed ad expediendam conscienciam suam,

presentibus religiosis viris fratribus Gregorio de Luca, Johanne de

Marchia Aconitana bachelario in theologia, ordinis Sancti Augustini, et

fratre Richardo de Anglia ejusdem ordinis, et venerabilibus et discretis

viris magistro Reginaldo de Albigniaco succentore Bituricensi, et domino

Reginaldo de Royaco domini nostri regis thesaurario, testibus ad hoc

vocatis specialiter et rogatis.

Item frater Petrus de Blesis presbyter dicti ordinis, etatis

quinquaginta quinque annorum vel circiter, ut dicit, eodem modo juratus

et requisitus, ut dicit, eodem modo juratus et requisitus ut supra,

dicit quod fuit receptus octo anni sunt elapsi apud Savigniacum Templi,

per dictum thesaurarium Templi quondam, presentibus fratre Radulpho de

Hordivillari, et aliis fratribus dicti ordinis de quorum nominibus ad

presens non recolit. Et post multas obligationes et promissiones de

observanciis dicti ordinis, recepto mantello a dicto thesaurario, ductus

fuit per quemdam fratrem de cujus nomine non recolit ad dormitorium

dicte domus, qui sibi ostendit quamdam crucem in qua erat ymago [p. 334]

Jhesus crucifixi; qui dixit ei quod abnegaret illum cujus erat ymago, et

in despectu illius spueret ter supra crucem: qui abnegavit semel ore,

sed non corde, et spuit ter supra crucem.

Item recognovit quod vovit continere a mulieribus; sed precepit dictus

recipiens seu thesaurarius quod, si temptaretur carnaliter, poterat

commisceri cum fratribus dicti ordinis, et exhibere se aliis, si super

hoc requireretur ab eisdem: nunquam tamen hoc sibi accidit. Et dixit

quod osculatus fuit dictum recipientem primo in ore, postea, revoluto

supertunicali, in umbilico super tunicam ipsius thesaurarii. Et dixit

quod ea que deposuit sunt vera, nec propter metum aliquem vel alia de

causa deposuit, sed pro salute anime sue.

Item frater Michel de Fles, juratus ut supra, etatis quinquaginta

quatuor annorum vel circiter, ut dicebat, requisitus per juramentum suum

ut supra, dicit quod fuit receptus sunt viginti duo anni in domo de

Druerya Ambianensis diocesis, per fratrem Guiardum de Cannoys, de

mandato fratris Johannis de Turno tunc thesaurarii, presentibus

fratribus Radulpho dicto Moyses, Guillelmo dicto le Bryes, qui adhuc

vivit, ut credit, et pluribus aliis jam defunctis; et dicit quod, post

multas promissiones de observanciis dicti ordinis, et recepto mantello,

osculatus fuit recipientem primo in ore, deinde in umbilico nudo et non

alibi.

Item aportata fuit ibi quedam crux, sed non recolit utrum esset ibi

aliqua ymago vel non, et fecit eum abnegare crucem ter et crucifixionem,

et spuere ter supra eam: nunquam negavit corde, ut dicit.

Item recognovit quod vovit continere a mulieribus. Fuit tamen eidem

dictum quod si forte moveretur carnaliter, quod licitum erat ei

commisceri cum fratribus dicti ordinis. Requisitus de ydola, dicit quod

nichil scit. Dicit eciam quod ea que deposuit vera sunt, nec propter

aliqua tormenta, nec alia de causa deposuit ea que deposuit, sed pro

salute anime sue. Presentibus testibus supradictis ac religiosis viris

fratribus Lamberto de Merdo, Nicolao de Sicca Villa, Matheo de [p. 335]

Montibus in Hanonia, et Philippo de Parisius ordinis Sancti Guillelmi,

testibus ad hoc vocatis specialiter et rogatis.

Et ego Evenus Phily de Sancto Nicasio clericus Corisopitensis diocesis,

apostolica publicus auctoritate notarius, premissis omnibus et singulis

in presenti et precedenti cartis simul sutis, et signo meo consueto

signatis contentis, una cum testibus suprascriptis, presens interfui, me

subscripsi, et signum meum solitum hic apposui rogatus, in testimonium

premissorum.

In Christi nomine amen. Pateat universis per hoc presens publicum

instrumentum, quod anno Domini millesimo CCCº septimo, indicione sexta,

pontificatus sanctissimi Patris et domini domini Clementis divina pappe

quinti anno secundo, die Jovis in crastino festi Omnium Sanctorum,

scilicet secunda die novembris, in religiosi et honesti viri fratris

Nicolai de Anessiaco ordinis fratrum Predicatorum, commissarii dati a

religioso viro et honesto fratre Guillelmo de Parisius dicti ordinis,

inquisitore heretice pravitatis in regno Francie auctoritate apostolica

deputato, nostrum notariorum publicorum et testium infrascriptorum

presencia personaliter constitutus frater Johannes de Basemont miles,

etatis viginti quinque annorum vel circa, morans in domo de Prunayo

juxta Meduntam, juratus ad sancta Dei Evangelia, tacta corporaliter ab

eodem, de se et aliis sui ordinis super dicto crimine delatis in causa

fidei dicere veritatem. Et interrogatus, per juramentum suum, de tempore

et modo recepcionis sue, dixit per juramentum suum, quod fuit receptus

Parisius per Hugonem de Paraudo visitatorem Francie, in festo instantis

Purificacionis beate Marie vel circa erit annus, presentibus fratre

Johanne de Foylleyo, fratre Oliverio de Penna, et aliis de quorum

nominibus non recolit. Et dixit per juramentum suum quod, post

promissionem ab eo factam de observandis statutis et secretis ordinis,

fuit sibi positum mantellum ad collum, et preposita sibi cruce in qua

erat ymago Jhesu Christi, recipiens petivit ab eo utrum crederet in eum

cujus ymago erat ibi, et ipse qui loquitur dixit quod sic; et [p. 336]

tunc predictus recipiens sibi dixit quod oportebat quod abnegaret eum

cujus ymago erat ibi ter, et ter spueret supra crucem et ymaginem

easdem, et precepit sibi quod hoc faceret; et tunc ipse qui loquitur

negavit ter, et ter spuit supra crucem et ymaginem predictas, et hec

fecit ore, sed non corde, ut dixit. Item dixit per juramentum suum, quod

osculatus fuit dictum recipientem in umbilico et in ore, et non alibi;

et precepit sibi et dixit dictus recipiens quod si calor naturalis

moveret eum, quod ipse accederet ad fratres suos, et haberet rem cum

eis; sed ipse nunquam fecit, ut dixit.

Item requisitus per juramentum, utrum vi, vel metu carceris aut

tormentorum, dixerit aliud quam veritatem, dixit per juramentum suum

quod non, et quod puram veritatem dixit pro salute anime sue.

Item anno, indicione, pontificatu, anno et die predictis, frater

Johannes de Amblanvilla preceptor de Puteolis, quinquagenarius vel

circa, eodem modo constitutus, juratus et interrogatus, dixit per

juramentum suum quod bene sunt tres anni vel circa elapsi quod fuit

receptus in grangia de Messelent, per fratrem Hugonem de Paraudo

visitatorem Francie, presentibus fratre Johanne preceptore de Yvriaco in

Weuquesino, et fratre Petro morante apud Barne.

Item dixit per juramentum quod predictus recipiens fecit eum jurare

servare statuta et secreta ordinis, et posuit sibi mantellum ad collum,

et postea ostensa sibi cruce cum effigie Jhesu Christi in quodam

missali, recipiens quesivit ab eo si credebat quod esset Jhesus Christus

cujus ymago erat ibi, et ipse qui loquitur respondit quod sic; et tunc

idem recipiens precepit sibi quod abnegaret ter eum, et ter spueret

supra crucem et ymaginem predictas, et tunc ipse qui loquitur negavit

eum ter ore, sed non corde, ut dixit, et finxit ter se spuere supra

crucem et ymaginem predictas, sed spuit ad terram, ut dixit.

Item dixit quod, de precepto recipientis, ipse osculatus fuit ipsum

recipientem in ore, in umbilico et retro, subtus zonam, versus [p. 337]

finem spine dorsi.

Item dixit per juramentum quod recipiens precepit sibi quod abstineret a

mulieribus, et iret ad fratres suos, ad habendum rem cum eis, si calor

naturalis moveret eum.

Item dixit per juramentum quod vi, vel metu carceris aut tormentorum,

non dixit aliud quam veritatem, nec in premissis immiscuit aliquam

falsitatem, aut subticuit veritatem, et quod puram veritatem dixit pro

salute anime sue.

Item anno, indicione, pontificatu, anno et die predictis, frater

Radulphus de Bretencuria, etatis XXVI annorum vel circa, eodem modo

constitutus, juratus et interrogatus, dixit per juramentum suum quod

fuit receptus Parisius, per fratrem Hugonem de Paraudo visitatorem

Francie, in festo Beati Johannis Baptiste ultimo preterito fuerunt

quinque anni, presentibus fratre Johanne de Turno quondam elemosinario

domini regis, fratre Stephano Paton, Johanne Bras-de-Fer, Richardo

Bescot, Richardo de Caprosia quadrifico dicti ordinis in domo Templi

Parisiensis.

Item dixit per juramentum suum quod recipiens fecit eum jurare servare

statuta et secreta ordinis, et posuit sibi mantellum ad collum, et

osculatus fuit eum in ore, et postea ostendit sibi crucem in quodam

libro, sed non recolit utrum erat in ea ymago Jhesu Christi vel non, et

dixit quod recipiens precepit sibi quod abnegaret illum qui passus

fuerat in dicta cruce, et ter spueret supra eam; et ipse qui loquitur

dixit quod non faceret, et tunc recipiens adhuc sibi injunxit, in

virtute obediencie, quod hoc faceret, dicens sibi quod hoc faceret. Et

tunc ipse qui loquitur, videns quod janue ecclesie erant clause supra

eum, et quod multi erant ibi fratres dicti ordinis quibus resistere non

poterat, abnegavit eum qui passus fuit in dicta cruce semel, et spuit ad

terram, fingens se spuere supra crucem, et hoc fecit ore, sed non corde.

Item dixit per juramentum suum quod recipiens dixit sibi quod si calor

naturalis moveret eum, quod melius erat pro honestate ordinis [p. 338]

quod ipse iret ad fratres suos, et haberet rem cum eis et ipsi secum,

quam ipse faceret aliud.

Item dixit per juramentum quod vi, vel metu carceris aut tormentorum,

non dixit aliud quam veritatem, nec in premissis immiscuit aliquam

falsitatem, aut subticuit veritatem, et quod puram veritatem dixit pro

salute anime sue.

Item anno, indicione, pontificatu, anno et die quibus supra, frater

Petrus de Villari Ade, etatis quadraginta quinque annorum vel circa,

preceptor domus de Oratorio super Autonem, eodem modo constitutus,

juratus et interrogatus, dixit per juramentum suum quod fuit receptus in

domo de Laignevilla in Belvacinio, per fratrem Nicolaum preceptorem de

Latigniaco Sicco, de mandato defuncti fratris Johannis de Turno, bene

sunt viginti duo anni elapsi vel circa, presentibus fratre Johanni de

Laignevilla presbitero, et aliis dicti ordinis qui sunt mortui.

Item dixit per juramentum suum quod, post juramentum prestitum et

promissionem factam ab eo de statutis et secretis ordinis observandis,

recipiens posuit sibi mantellum ad collum, et ostensa sibi quadam cruce

lignea cum effigie Jhesu Christi, recipiens precepit sibi quod abnegaret

illum qui passus fuerat in ea, et ipse qui loquitur recusavit hoc facere

tunc: propter quod recipiens fecit eum poni in carcere per totam illam

diem et noctem sequentem, et die crastina ipse qui loquitur extractus de

carcere, propter metum dicti carceris, de mandato recipientis, abnegavit

illum qui passus fuit in dicta cruce ter; et cum recipiens preciperet

sibi quod spueret supra crucem et imaginem predictas, ipse finxit se

spuere supra crucem et ymaginem predictas, et spuit ad terram.

Item dixit quod osculatus fuit recipientem in ore et in umbilico solum.

Item dixit per juramentum suum quod vidit fratrem Petrum de Blesis

capellanum dicti ordinis, per fratrem Johannem de Turno, et fratrem

dictum Touzsains, per fratrem Radulphum de Gisi, et alios de quorum

nominibus non recolit, recipi eodem modo, ut sibi videtur.

Item dixit per juramentum quod vi, vel metu carceris aut [p. 339]

tormentorum, non dixit aliud quam veritatem, nec in premissis immiscuit

aliquam falsitatem, aut subticuit veritatem, et quod puram veritatem

dixit pro salute anime sue.

Facte autem sunt confessiones seu deposiciones hec a dictis quatuor

fratribus Johanne, Johanne, Radulpho et Petro ordinis milicie Templi,

juramentis prius ab eis ut premittitur prestitis, Parisius, in domibus

Templi, anno, indicione, pontificatu, anno et die predictis, presentibus

fratribus Terrico de Amella, Bernardo de Molartico et Reginaldo de Jardo

ordinis fratrum Predicatorum, testibus ad premissa vocatis et rogatis.

Et ego Amisius de Aureliano dictus le Ratif, clericus, sacrosancte

Romane ecclesie auctoritate notarius publicus, premissis confessionibus

et omnibus aliis, prout in hac et precedentibus peciis signo meo

signatis continentur, una cum suprascriptis testibus et magistro

Gaufrido Enguelor dicto Chalop, publico notario, presens interfui, ac,

de mandato dicti commissarii, huic instrumento me subscripsi in

testimonium premissorum, illudque signo meo solito signavi rogatus.

Et ego Gaufridus Enguelor dictus Chalop, clericus Dolensis diocesis,

apostolica auctoritate notarius publicus, premissis omnibus et singulis

in hac et precedenti peciis simul sutis et signo meo signatis, presens,

una cum dicto magistro Amisio notario publico, et testibus

suprascriptis, interfui, me subscripsi, et signum meum apposui consuetum

vocatus et rogatus.

In nomine Domini amen. Pateat universis per hoc presens publicum

instrumentum, quod anno Domini millesimo trecentesimo septimo, indicione

sexta, pontificatus sanctissimi patris et domini domini Clementis divina

Providencia pappe quinti anno secundo, tercia die novembris, in

religiosi et honesti viri fratris Nicolai de Anessiaco ordinis

Predicatorum, commissarii fratris Guillelmi de Parisius dicti [p. 340]

ordinis, inquisitoris heretice pravitatis in regno Francie auctoritate

apostolica deputati, nostrum notariorum publicorum et testium

infrascriptorum presencia personaliter constitutus frater dictus

Touzsains, etatis triginta duorum annorum, juratus ad sancta Dei

Evangelia sibi ostensa, et manu propria tacta, de se et aliis in causa

fidei dicere veritatem, et interrogatus de tempore et modo sue

recepcionis, dixit per juramentum suum quod receptus fuit apud

Laigneville, per fratrem Radulphum de Bria preceptorem ballivie de

Moissiaco, annus et dimidius est elapsus vel circa, presentibus fratre

Johanne de Furno et Radulpho Goceran dicti ordinis, et quibusdam aliis

de quorum nominibus non recolit. Dixit eciam per juramentum suum quod,

post multas promissiones de statutis et observanciis dicti ordinis

observandis factas ab eo, et mantello sibi posito ad collum, dictus

recipiens ostendit sibi crucem in qua erat ymago Jhesu Christi

crucifixi, et petivit ab eo dictus recipiens utrum crederet in eum cujus

erat ibi figura depicta, qui respondit quod sic, et tunc compulit eum ad

abnegandum Jhesum Christum et spuendum ter supra crucem et ymaginem.

Interrogatus de voto castitatis, dixit per juramentum suum quod dixit

sibi quod omnino abstineret a mulieribus, et si calor naturalis moveret

eum, quod commisceret se cum fratribus dicti ordinis. Requisitus de

osculo, dixit per juramentum suum quod osculatus fuit dictum recipientem

in umbilico et in ore solummodo.

Interrogatus utrum vi, vel metu carceris vel tormentorum, aut aliqua

alia de causa, aliquam falsitatem dixerit, aut veritatem tacuerit, dixit

per juramentum suum quod non; immo dixit puram veritatem.

Item frater Johannes de Laingnevilla, etatis quinquaginta annorum vel

circa, juratus eodem modo de se et aliis in causa fidei plenam et puram

ac integram dicere veritatem, et requisitus de tempore ac modo sue

recepcionis, dixit per juramentum suum quod receptus fuerit apud

Sommerens diocesis Ambianensis, in festo sancti Michaelis fuerunt

sexdecim anni, per fratrem Robertum de Sancto Penthaleone [p. 341]

preceptorem ballivie de Pontivo, presentibus fratre Auberto capellano

dicte domus, preceptoribus de Quesneto et de Garot, fratre Guillelmo de

Platea. Dixit eciam per juramentum suum quod, post multas promissiones

de observandis statutis et consuetudinibus dicti ordinis factas, dictus

recipiens ostendit sibi crucem in quodam missali in qua erat ymago Jhesu

Christi, et precepit sibi quod abnegaret Jhesum Christum, et spueret

supra crucem, et ipse, de mandato suo, semel abnegavit Jhesum Christum,

et semel spuit supra crucem.

Interrogatus de osculo, dixit per juramentum suum quod osculatus fuit in

latere et in ore.

Interrogatus de voto castitatis, dixit quod idem recipiens precepit sibi

quod omnino abstineret a mulieribus, et commisceret se carnaliter cum

aliis fratribus dicti ordinis.

Requisitus utrum vidit recipi aliquos fratres, dixit per juramentum suum

quod sic duos, quorum unus vocabatur Anselmus, de nomine alterius non

recolit; et fuerunt recepti per dictum fratrem Robertum.

Requisitus utrum per illum modum fuerunt recepti, dixit per juramentum

quod sic, et quod hoc vidit.

Requisitus utrum omnes alii per illum modum recipiantur, dixit quod sic,

ut credit.

Requisitus utrum vi, vel metu carceris vel tormentorum, dixerit aliquam

falsitatem, aut veritatem tacuisset in sua deposicione, dixit per

juramentum suum quod non; immo veritatem dixit.

Item frater Robertus de Momboin, etatis quadraginta annorum, juratus

eodem modo de se et aliis in causa fidei plenam, puram et integram

dicere veritatem, et requisitus de tempore et modo sue recepcionis,

dixit per juramentum suum quod fuit receptus in domo de Themis in

ballivia de Prunay, per fratrem Symonem de Quinci preceptorem dicte

ballivie, sexdecim anni sunt elapsi vel circa, presentibus fratribus

Guillelmo de Braie et fratre Egidio Monachi militis, et quibusdam aliis

fratribus de quorum nominibus non recolit. Dixit tamen per juramentum

suum quod, post multas promissiones factas ab eo de statutis [p. 342]

dicti ordinis observandis, et mantello ad collum posito, idem recipiens

ostendit sibi quamdam crucem, et precepit sibi quod supra illam spueret,

et quod abnegaret signum crucis; et ipse recusavit facere quantum

potuit, et tunc dictus recipiens dixit sibi quod, nisi faceret, ipse

poneret eum in carcere perpetuo; et tunc fecit compulsus.

Interrogatus de osculo, dixit per juramentum suum quod osculatus fuit

dictum recipientem in umbilico et in ore. Dixit eciam per juramentum

suum quod precepit sibi quod oscularetur eum in fine spine dorsi, sed

noluit. Requisitus de voto castitatis, dixit per juramentum suum quod

inhibitum fuit sibi quod non commisceret se cum mulieribus, et quod si

calor naturalis moveret eum, quod commisceret se cum fratribus suis, et

hoc ab aliis pateretur. Dixit eciam quod nunquam fecit, nec fuit

requisitus.

Interrogatus si nunquam vidit aliquos fratres recipi in dicto ordine,

dixit quod sic unum, Fratrem Philippum de Supere Normanum. Dixit eciam

per juramentum suum quod eodem modo vidit eum recipi. Requisitus utrum

credit quod alii eodem modo recipiantur, dixit quod credit in veritate

quod alii recipiantur ita. Dixit eciam per juramentum suum quod de

premissis confessus fuit cuidam fratri ordinis Minorum, qui dixit quod

non poterat eum absolvere, et quod oportebat quod iret ad sedem

apostolicam.

Requisitus utrum vi, vel metu carceris vel tormentorum, aliquam dixerit

falsitatem aut immiscuerit in deposicione sua, dixit per juramentum suum

quod non; immo dixit veritatem.

Item frater Matheus des Quesnoi, etatis triginta duorum annorum, juratus

eodem modo et requisitus de tempore et modo sue recepcionis, dixit per

juramentum suum quod receptus fuit apud Soisiacum, sexdecim anni sunt

elapsi, per fratrem Johannem de Turno tunc thesaurarium Templi

Parisiensis, presentibus fratre Radulpho, de Hardiviller et quibusdam

aliis mortuis, de quorum nominibus non recolit. Dixit eciam per

juramentum suum quod, post multas promissiones de observandis [p. 343]

statutis et secretis dicti ordinis, et mantello ad collum posito,

aportata fuit sibi quedam crux, et precepit sibi quod abnegaret Jhesum

Christum, et quod spueret supra crucem; et quia noluit facere, fuit in

prisione per triduum in pane et aqua. Et tunc, timore mortis, abnegavit

Jhesum Christum, et spuit supra crucem. Requisitus de osculo, dixit per

juramentum suum quod osculatus fuit eum in umbilico et in ore solummodo.

Dixit eciam per juramentum suum quod injunctum fuit sibi quod omnino

abstineret a mulieribus, et quod si calor naturalis moveret eum, quod

commisceret se cum fratribus suis, et hoc idem ab aliis pateretur. Dixit

eciam per juramentum suum quod credit quod alii eodem modo recipiantur.

Interrogatus utrum vi, vel metu carceris vel tormentorum, aliquam

dixerit falsitatem aut immiscuerit in deposicione sua, dixit per

juramentum quod non; immo dixit veritatem.

Item frater Reginaldus de Fontanis, etatis triginta annorum vel circa,

juratus eodem modo et requisitus de tempore et modo sue recepcionis,

dixit per juramentum suum quod fuit receptus in domo de Coloribus in

Ota, per fratrem H. de Paraudo, decem anni sunt, presentibus fratre

Hugone de Chalou nepote dicti fratris H. de Paraudo, et quibusdam aliis

de quorum nominibus non recolit. Dixit eciam per juramentum suum quod,

post multas promissiones de statutis et secretis dicti ordinis

observandis factas, dictus recipiens ostendit sibi crucem in quodam

missali, et precepit sibi quod Jhesum Christum abnegaret, et quod

spueret supra crucem, qui fecit predicta. Dixit eciam per juramentum

suum quod osculatus fuit dictum recipientem in ore et in umbilico et in

fine spine dorsi. Dixit eciam per juramentum suum quod injunctum fuit

sibi quod omnino abstineret a mulieribus, et si calor naturalis moveret

eum, commisceret se cum aliis fratribus, et hoc idem de aliis fratribus

pateretur. Dixit et per juramentum suum quod credit quod omnes alii

simili modo recipiantur.

Requisitus utrum vi, vel metu carceris vel tormentorum, aliquam [p. 344]

dixerit falsitatem aut immiscuerit in deposicione sua, dixit per

juramentum suum quod non; immo dixit puram veritatem.

Item frater Galterus de Bures diocesis Lingonensis, etatis XXII annorum,

juratus eodem modo et requisitus de tempore et modo sue recepcionis,

dixit per juramentum suum quod fuit receptus in domo de Aurelaves

diocesis Trecensis, per fratrem H. de Paraudo, septem anni sunt,

presentibus fratre Gerardo de Saires et fratre Johanne Laugembe, et

quibusdam aliis de quorum nominibus non recolit. Dixit eciam per

juramentum suum quod, post multas promissiones factas ab eo de statutis

et secretis dicti ordinis observandis, et mantello sibi ad collum

posito, aportata fuit sibi quedam crux, et dixit sibi dictus recipiens

si credebat in eum qui passus fuerat in cruce, et ipse dixit quod sic;

et tunc dictus recipiens precepit sibi quod abnegaret Jhesum Christum,

et spueret supra crucem. Dixit per juramentum suum quod abnegavit, et

spuit semel supra crucem, et postea osculatus fuit dictum recipientem in

umbilico et in ore. Interrogatus de voto castitatis, dixit per

juramentum suum quod injunctum fuit sibi ut omnino abstineret a

mulieribus, et si calor naturalis moveret eum, quod commisceret se

carnaliter cum fratribus suis, et hoc pateretur de aliis, sed numquam

fecit, nec ab aliquo fuit requisitus, ut dixit. Interrogatus utrum vi,

vel metu carceris aut tormentorum, aliquam dixerit falsitatem vel

immiscuerit in deposicione sua, dixit per juramentum suum quod non; immo

dixit puram et meram veritatem.

Item frater Petrus de Monte Seudi, etatis triginta annorum, juratus

eodem modo de se et aliis in causa fidei dicere veritatem, et

interrogatus de tempore et modo sue recepcionis, dixit per juramentum

suum quod fuit receptus apud Savigniacum, per fratrem Johannem de Turno

thesaurarium Templi Parisiensis, die Martis instanti post festum beati

Martini erit annus, presentibus fratre Petro de Cormeliis et fratre

Johanne preceptore domus de Chalou Regine. Dixit eciam per [p. 345]

juramentum suum quod, post multas promissiones ab eo factas de statutis

et observanciis dicti ordinis observandis, et mantello sibi ad collum

posito, dictus recipiens ostendit sibi crucem in qua erat ymago Jhesu

Christi, et precepit sibi pluries quod abnegaret Jhesum Christum, et

quod spueret supra crucem. Dixit eciam per juramentum suum quod per

violenciam et contra voluntatem suam abnegavit semel ore, et non corde,

et non videtur sibi quod spueret supra crucem. Interrogatus de osculo,

dixit per juramentum suum quod osculatus fuit recipientem in umbilico et

in ore. Dixit eciam per juramentum suum quod dictum fuit sibi quod si

urgeretur calore naturali, quod commisceret se cum fratribus dicti

ordinis. Dixit tamen per juramentum suum quod nunquam fecit, nec ab

aliquo fuit requisitus. Dixit eciam per juramentum suum quod credit quod

omnes alii tali modo recipiantur. Interrogatus utrum vi tormentorum, vel

metu carceris, vel alia causa, dixit aliquam falsitatem vel immiscuerit

in deposicione sua, dixit per juramentum suum quod non; immo dixit puram

veritatem.

Item frater Johannes de Cormeliis, etatis sexaginta annorum, juratus

eodem modo de se et aliis in causa fidei dicere veritatem, et

interrogatus de tempore et modo sue recepcionis, dixit per juramentum

suum quod receptus fuit apud Bellum Visum in Gastinesio Senonensis

diocesis, tresdecim anni sunt elapsi, per fratrem Radulphum de

Hardiviller, presentibus fratribus Petro Picardi et Guillelmo agricola

dicte domus, et quibusdam aliis de quorum nominibus non recolit. Dixit

eciam per juramentum suum quod, post multas promissiones de observandis

secretis et statutis dicti ordinis factas, aportata fuit sibi quedam

crux in qua erat depicta imago Jhesu Christi, et tunc precepit sibi

dictus recipiens quod abnegaret Jhesum Christum cujus imago erat ibi, et

spueret supra crucem bis; quod ipse fecit, ut dixit. Dixit eciam per

juramentum suum quod osculatus fuit dictum recipientem in umbilico et in

ore solum. Dixit eciam per juramentum suum quod prohibitum fuit sibi ne

commisceret se cum mulieribus, immo, si calor naturalis moveret [p. 346]

eum, quod commisceret se cum fratribus suis, et hoc idem de aliis

pateretur. Interrogatus utrum vi, vel metu carceris aut tormentorum,

aliquam dixerit falsitatem vel immiscuerit in deposicione sua, dixit per

juramentum suum quod non; immo dixit puram et meram veritatem.

Item frater Galterus de Bailleul, etatis sexaginta annorum, juratus

eodem modo de se et aliis in causa fidei dicere veritatem, et

interrogatus de tempore et modo sue recepcionis, dixit per juramentum

suum quod fuit receptus apud Montem Suessionis, per fratrem Arnulphum de

Wisemale, viginti quatuor anni sunt elapsi, presentibus fratre Thierrico

de Vaubellain et fratre Arnulpho de Ville Savoir, et quibusdam aliis de

quorum nominibus non recolit. Dixit eciam per juramentum suum quod, post

multas promissiones factas ab eo de statutis et secretis dicti ordinis

observandis, dictus recipiens ostendit sibi quamdam crucem ligneam in

qua erat ymago Jhesu Christi, et precepit sibi dictus recipiens quod

abnegaret Christum cujus ymago erat ibi, et quod spueret supra crucem,

quod ipse fecit ter. Interrogatus de osculo, dixit per juramentum suum

quod osculatus fuit recipientem in umbilico et in ore. Dixit eciam per

juramentum quod preceptum fuit a dicto recipiente quod omnino abstineret

a mulieribus, et si calor naturalis moveret eum, quod commisceret se cum

aliis fratribus suis, et hoc idem de aliis pateretur. Dixit tamen quod

nunquam fecit, nec fuit requisitus. Interrogatus utrum vi, vel metu

carceris aut tormentorum, aliquam dixerit falsitatem vel immiscuerit in

deposicione sua, dixit per juramentum suum quod non; immo dixit puram

veritatem.

Item frater Richardus Leobardi, etatis triginta annorum vel circa, ut

dixit, juratus eodem modo de se et aliis in causa fidei dicere

veritatem, et interrogatus de tempore et modo sue recepcionis, dixit per

juramentum suum quod fuit receptus apud Breteville la Rabel, per fratrem

Andream de Saqueinville preceptorem ballivie Normannie, [p. 347]

presentibus fratre Symone Poitel et fratre Guillelmo Mot, et quibusdam

aliis de quorum nominibus non recolit. Dixit eciam per juramentum suum

quod, post multas promissiones de statutis et secretis dicti ordinis

observandis, et mantello ad collum posito, aportata fuit sibi quedam

crux enea in qua erat imago Jhesu Christi, et tunc precepit sibi dictus

recipiens quod Jhesum Christum abnegaret, et quod spueret supra crucem,

quod fecit semel tantummodo. Interrogatus de voto castitatis, dixit per

juramentum suum quod preceptum fuit sibi quod omnino abstineret a

mulieribus, et si calor naturalis urgeret eum, quod commisceret se

carnaliter cum aliis fratribus dicti ordinis; sed numquam fecit, ut

dixit.

Interrogatus utrum vi, vel metu carceris aut tormentorum, aliquam dixit

falsitatem vel immiscuerit in deposicione sua, dixit per juramentum suum

quod non; immo dixit veritatem.

Acta sunt hec anno, indicione, mense, die et pontificatu predictis,

presentibus fratribus Tierrico de Amella, Bernardo de Molartico,

Reginaldo de Jars ordinis Predicatorum, magistris Reginaldo de

Albigniaco Bituricensis, et Johanne de Crepiaco Silvanectensis

ecclesiarum canonicis, et pluribus aliis clericis et laicis, testibus ad

hoc vocatis et rogatis.

Et ego Amisius de Aureliano dictus le Ratif, clericus, sacrosancte

Romane ecclesie auctoritate notarius publicus, premissis omnibus et

singulis, prout in hac et precedenti peciis meo signo signatis

continentur, una cum suprascriptis testibus et magistris Gaufrido

Enguelor dicto Chalop, Eveno Phili et Jacobo de Virtuto publicis

notariis presens interfui, ac, de mandato dicti commissarii, in hoc

instrumento me subscripsi in testimonium premissorum, illudque signo meo

solito signavi rogatus.

Et ego Jacobus de Virtuto clericus Cathalaunensis diocesis, publicus

imperiali auctoritate notarius, premissis confessionibus et omnibus

aliis, prout in precedenti continentur, una cum suprascriptis [p. 348]

testibus et magistris Amisio, Gaufrido et Eveno notariis publicis

presens interfui, et, de mandato dicti commissarii, hic me subscripsi in

testimonium premissorum, signumque meum solitum apposui rogatus.

Et ego Gaufridus Enguelor dictus Chalop, clericus Dolensis diocesis,

apostolica auctoritate notarius publicus, premissa dicta die novembris

acta, presens una cum dictis notariis hic subscriptis et testibus

interfui, me subscripsi, et signum meum apposui consuetum rogatus.

Et ego Evenus Phili de Sancto Nicasio clericus Corisopitensis diocesis,

apostolica publicus auctoritate notarius, premissis omnibus in presenti

et precedenti cartis contentis interfui, hic me subscripsi, et una cum

singulis notariis suprascriptis signum meum apposui rogatus.

In Christi nomine amen. Pateat universis quod anno Domini millesimo

trecentesimo septimo, indictione sexta, pontificatus sanctissimi patris

et domini domini Clementis divina providencia pappe quinti anno secundo,

die Martis post festum Omnium Sanctorum, scilicet septima die novembris,

in religiosi et honesti viri fratris Nicolai de Anessiaco ordinis

fratrum Predicatorum, commissarii dati a religioso et honesto viro

fratre Guillelmo de Parisius ejusdem ordinis, inquisitore heretice

pravitatis in regno Francie auctoritate apostolica deputato, nostrum

notariorum publicorum et testium infrascriptorum presencia personaliter

constitutus frater Petrus de Bononia presbyter et generalis procurator

totius ordinis milicie Templi, etatis quadraginta quatuor annorum vel

circa, juratus ad sancta Dei Evangelia, et requisitus de se et aliis

dicti ordinis milicie Templi super dicto crimine delatis dicere

veritatem, dixit per juramentum suum quod bene sunt XXV anni vel circa

quod fuit receptus Bononie, per fratrem Guillelmum de Novis preceptorem

tunc in Lombardia, presentibus fratre Petro Mutine et fratre [p. 349]

Jacobo Bononie tunc preceptoribus, et aliis de quorum nominibus non

recolit.

Jam dixit per juramentum suum quod, eo recepto, et post juramentum ab eo

prestitum de statutis et secretis ordinis observandis, et post mantellum

sibi positum ad collum, recipiens traxit eum ad partem, et ostendit sibi

quamdam crucem ligneam cum ymagine crucifixi, et precepit sibi quod

abnegaret eum cujus ymago erat ibi, et ter spueret supra crucem; que

fecit idem frater Petrus.

Item dixit per juramentum quod recipiens dixit sibi quod si temptatio

carnis stimularet eum, quod ipse bene poterat se commiscere cum

fratribus ordinis sui, et ipsi secum sine peccato. Sed ipse nunquam

credidit nec credit, ut dixit, quin hoc sit peccatum horribile, et dixit

quod nunquam commisit illud peccatum.

Item osculatus fuit recipientem in ore, in umbilico et in vili parte

inferiori.

Item dixit quod vidit fratrem Artusium militem secum, et postea plures

alios fratres dicti ordinis per illum eumdem modum recipi in ordine

predicto.

Item dixit per juramentum suum quod vi, vel metu tormentorum vel alias

non dixit aliud quam veritatem, nec in premissis immiscuit aliquam

falsitatem, sed meram veritatem dixit pro salute anime sue.

Item frater Johannes de Sancto Remino Suessionensis diocesis, morans cum

preceptore Pictavensi, etatis XXVI annorum vel circa, eodem modo

constitutus, juratus et requisitus, dixit per juramentum suum quod bene

sunt quinque anni vel circa elapsi quod fuit receptus in domo de Rochis

juxta Lezigniacum Pictavensis diocesis, per fratrem Balduinum de Chiri

militem, preceptorem dicte domus de Rochis, presentibus fratre Audeberto

de Porta et fratribus Matheo et Johanne sociis, in dicta domo, nec

pluribus quod recolat.

Item dixit per juramentum suum quod, eo recepto, juramento prestito ab

eodem de statutis et secretis ordinis observandis, et mantello sibi ad

collum posito, recipiens traxit eum ad partem, et ostendit sibi [p. 350]

ymaginem crucifixi depictam in cruce in quodam libro, et precepit sibi

et injunxit quod spueret ter super eam: quod fecit ore, sed non corde,

ut dixit.

Item dixit per juramentum quod recipiens precepit sibi quod oscularetur

eum in ore et in fine spine dorsi: quod fecit invitus tamen de parte

inferiori.

Item dixit quod prefatus recipiens precepit sibi quod si fratres sui

ordinis vellent habere rem carnaliter cum eo, quod ipse admitteret eos

ad hoc, dicens dictus recipiens quod ipse receptus bene poterat

similiter habere rem cum eis, si vellet; sed ipse nunquam fecit, ut

dixit.

Item dixit quod credit quod alii fratres dicti ordinis modo simili

recipiantur.

Item dixit per juramentum suum quod vi, vel metu tormentorum vel alias

non dixit aliud quam veritatem, nec in premissis immiscuit aliquam

falsitatem, et quod meram veritatem dixit pro salute anime sue.

Item frater Constancius de Biciaco la Coste, morans Pruvini, et venditor

vinorum domus Templi dicti loci, quadragenarius vel circa, eodem modo

constitutus, juratus et requisitus, dixit per juramentum suum quod bene

sunt XIII anni vel circa elapsi, quod fuit receptus in domo Templi

Cabilonensis, per fratrem Odonem de Castro Novo preceptorem ballivie

Cabilonensis, presentibus fratribus Guillelmo dispensatore tunc

temporis, et Stephano de Buris bergerio dicte domus, qui, ut credit,

sunt mortui, et quibusdam aliis.

Item dixit per juramentum suum quod, eo recepto, juramento prestito ab

eodem de statutis et secretis ordinis observandis, et mantello sibi ad

collum posito, recipiens ostendit sibi quamdam crucem argenteam cum

ymagine crucifixi, precipiens sibi quod abnegaret eum cujus ymago erat

ibi ter, et ter spueret supra eam; et cum hoc facere recusaret,

recipiens et alii fratres acceperunt eum per caput per scapulas, et

alibi per corpus, et compulerunt eum spuere supra crucem et [p. 351]

ymaginem predictas ter, dicentes sibi quod hoc erat statutum ordinis.

Sed ipse noluit abnegare, nec predictam spuicionem fecit ex corde, ut

dixit; et dixit per juramentum suum quod ipse pocius voluisset quod

nunquam fuisset ordo Templi; sed ipse remansit in eo, pro eo quod

habebat aliquos amicos in eodem ordine qui fecerunt eum recipi, quos

ipse modo propter factum hujusmodi sibi non reputat amicos.

Item dixit per juramentum suum quod recipiens fecit se osculari ab eo in

ore et in umbilico, et precepit sibi quod oscularetur eum in parte

posteriori in fine spine dorsi, sed ipse noluit facere.

Item dixit quod credit quod alii fratres dicti ordinis modo simili

recipiantur.

Item dixit per juramentum suum quod vi, vel metu tormentorum vel alias

non dixit aliud quam veritatem, nec in premissis immiscuit aliquam

falsitatem, et quod meram veritatem dixit pro salute anime sue.

Item frater Jacobus de Crumellis, etatis XLV annorum vel circa, morans

et procurans in domo Suessionensis, eodem modo constitutus, juratus et

requisitus, dixit per juramentum suum quod in festo beati Bartholomei

ultimo preteriti, fuerunt octo anni quod fuit receptus in dicta domo per

fratrem Johannem de Cernayo preceptorem tunc dicte domus, presentibus

fratre Gerardo milite dicti ordinis, fratre Roberto capellano dicte

domus et quibusdam aliis.

Item dixit per juramentum suum quod, eo recepto, juramento prestito ab

eodem de statutis et secretis ordinis observandis, dictus miles posuit

sibi mantellum ad collum de mandato preceptoris predicti, et tunc dictus

frater Johannes posuit omnes alios fratres extra ecclesiam, et retinuit

ipsum qui loquitur in ecclesia, et clausit eam, et duxit eumdem fratrem

Jacobum retro altare, et ostendit sibi quamdam crucem ligneam cum

effigie Jhesu Christi, dicens sibi: Quem credis tu quod sit iste cujus

ymaginem vides hic? Et ipse qui loquitur sibi respondit quod erat ymago

Jhesu Christi qui passus fuerat in ea pro nobis et aliis [p. 352]

peccatoribus redimendis, et quod credebat in eum; et tunc predictus

recipiens dixit sibi quod male credebat, et quod oportebat secundum

statuta ordinis quod eum abnegaret ter, et ter spueret supra crucem et

ymaginem predictas; precipiens sibi quod hoc faceret, dicens eidem qui

loquitur quod tanta erat obediencia sui ordinis, quod oportebat quod

ipse qui loquitur et alii fratres ordinis facerent quicquid preceptores

sui sibi preciperent quantumcumque essent viles, etiam si essent

porcharii; et tunc ipse qui loquitur abnegavit eum cujus imago erat in

dicta cruce ter, et ter spuit supra eam.

Item dixit per juramentum quod fecit eum exui vestes, et osculatus fuit

eumdem receptum in fine spine dorsi et in umbilico et in ore.

Item dixit quod credit quod alii fratres dicti ordinis recipiuntur per

eumdem modum.

Item dixit per juramentum suum quod vi, vel metu tormentorum vel alias

non dixit aliud quam veritatem, nec in premissis immiscuit aliquam

falsitatem, et quod puram veritatem dixit pro salute anime sue.

Item frater Ansellus de Rocheria miles, Cathalanensis diocesis, etatis

XXV annorum vel circa, constitutus, juratus et requisitus eodem modo,

dixit per juramentum suum quod in instanti Nativitate Domini erunt XII

anni, quod fuit receptus per fratrem Bellum de Ly militem, preceptorem

ballivie Cathalanensis, presentibus fratre Hymberto de Cremi et fratre

Hugone Cochet milite, qui fuit receptus cum eo, et aliis de quorum

nominibus non recolit.

Item dixit per juramentum suum quod, eo recepto, juramento prestito ab

eodem de statutis et secretis ordinis observandis, et mantello sibi ad

collum posito, recipiens ostensa sibi cruce cum effigie crucifixi,

precepit sibi quod abnegaret eum ter, et ter spueret supra crucem et

ymaginem predictas; quas abnegacionem et spuicionem ipse fecit semel, ex

ore, sed non corde, ut dicit.

Dixit eciam quod osculatus fuit dictum recipientem in ore [p. 353]

solum.

Item dixit per juramentum suum quod recipiens precepit sibi quod

exponeret se fratribus suis, si vellent rem habere cum eo, et hoc idem

eis faceret, si vellet; sed ipse dixit per juramentum suum quod dixit

idem recipienti quod nunquam precepto hujusmodi obediret, nec illud

peccatum commisit, ut dicit.

Item dixit quod credit quod alii fratres dicti ordinis recipiuntur per

eumdem modum.

Item dixit per juramentum suum quod vi, vel metu tormentorum vel alias

non dixit aliud quam veritatem, nec in premissis immiscuit aliquam

falsitatem, et quod puram veritatem dixit pro salute anime sue.

Item frater Radulphus de Grandivillari Ambianensis diocesis, etatis

triginta quatuor annorum vel circa, morans et curam gerens aratrorum in

domo de Monte Suessionensi, eodem modo constitutus, juratus et

requisitus, dixit per juramentum suum quod in festo Nativitatis beate

Marie ultimo preterito fuerunt decem anni vel circa, quod fuit receptus

in domo de Bosco prope Frainices, per fratrem Garinum de Grandivillari

magistrum ballivie Viromandensis, presentibus fratre Johanne de

Crevecuer, fratre Petro preceptore, et fratre Petro socio dicte domus de

Bosco.

Item dixit per juramentum suum quod, eo recepto, juramento ab eo

prestito de statutis et secretis ordinis observandis, et mantello sibi

ad collum posito, dictus recipiens duxit eum ad partem retro altare, et

ostendit sibi quamdam crucem argenteam cum ymagine crucifixi in eo

sculpta, petens ab eo qui loquitur quem crederet esse illum cujus ymago

predicta erat in dicta cruce, et ipse qui loquitur respondit quod

credebat quod esset Domini Jhesu Christi; ad quod recipiens sibi dixit

quod male credebat; dicens quod ipse cujus erat ymago predicta fuerat

unus falsus propheta; precipiens sibi quod abnegaret eum ter, et ter

spueret supra crucem e ymaginem predictas, et tunc ipse qui loquitur

abnegavit ter ipsum cujus ymago predicta erat ibi, et ter [p. 354]

spuit, cavens tamen, ut dicit, quantum poterat, ne spueret supra crucem

et ymaginem predictas.

Item dixit quod recipiens fecit eum spoliari usque ad camisiam, et

osculatus fuit ipsum receptum in fine spine dorsi, in umbilico et demum

in ore.

Item dixit per juramentum suum quod recipiens prohibuit sibi consorcium

mulierum, precipiens sibi quod si stimulus carnis moveret eum, quod iret

ad fratres suos, et ipsos similiter secum admitteret ad concubitum

carnalem mutuum.

Item dixit quod credit quod alii fratres dicti ordinis simili modo

recipiuntur. Nunquam tamen fuit, ut dicit, in recepcione alicujus.

Item dixit per juramentum suum quod vi, vel metu tormentorum vel alias

non dixit aliud quam veritatem, nec in premissis immiscuit aliquam

falsitatem, et quod puram veritatem dixit pro salute anime sue.

Item frater Johannes de Pruvino, etatis decem et octo annorum vel circa,

morans apud Frenaium diocesis Trecensis, eodem modo constitutus, juratus

et requisitus, dixit per juramentum suum quod bene sunt duo anni vel

circa elapsi quod fuit receptus in domo de Paiens dicte diocesis, per

fratrem Radulphum de Gisiaco receptorem Campanie, presentibus fratre

Radulpho Turpini, fratre Bartholomeo de Trecis et quibusdam aliis. Item

dixit per juramentum suum quod, eo recepto, juramento ab eo prestito de

statutis et secretis ordinis observandis, et mantello ad collum posito,

recipiens precepit et fecit se osculari ab eo in ore et in umbilico, per

supra vestes; et postea idem recipiens fecit apportari quamdam crucem

cum effigie crucifixi domini Jhesu Christi, et precepit sibi quod

abnegaret eum ter, et spueret ter supra crucem, et ipse qui loquitur

dixit quod nullo modo faceret; et tunc dictus frater Radulphus fecit eum

poni in carcere, in quo fuit per octo dies ad panem et aquam, et postea

ipse de carcere clamavit quod ponerent eum extra, et ipse faceret

quicquid vellent, et tunc ipse extractus de carcere abnegavit [p. 355]

eum ter ore, et non corde, ut dicit, et spuit ter ad terram, sed non

supra, quia hoc faciebat valde invitus, ut dicit.

Item dicit quod credit quod alii fratres dicti ordinis modo simili

recipiuntur.

Item dixit per juramentum suum quod vi, vel metu tormentorum vel alias

non dixit aliud quam veritatem, nec in premissis immiscuit aliquam

falsitatem, et quod puram veritatem dixit pro salute anime sue.

Item frater Reginaldus preceptor domus Templi Aurelianensis, etatis

triginta sex annorum vel circa, eodem modo constitutus, juratus et

requisitus, dixit per juramentum suum quod bene sunt quindecim anni

elapsi vel circa quod ipse fuit receptus in domo Templi de Pruvino, in

quadam capella dicti loci, circa meridiem, per fratrem Godefredum

tenentem locum preceptoris ballivie de Bria, presentibus fratre quodam

qui vocabatur Hugo, et aliis de quorum nominibus non recolit, qui sunt

omnes mortui.

Item dixit per juramentum suum quod, multis parentibus et amicis suis et

quam pluribus aliis existentibus et expectantibus ad ostia dicte capelle

et circa ipsam capellam que clausa erat, recipiens ipse qui loquitur et

alii fratres dicti ordinis erant in ipsa capella inclusi pro recepcione

predicta, et dixit per juramentum suum quod, eo recepto, juramento ab eo

prestito de statutis et secretis ordinis observandis, et mantello sibi

ad collum posito, quidam de dictis fratribus de cujus nomine non recolit

ostendit sibi in quodam missali crucem depictam cum ymagine Jhesu

Christi in ea existente, et quesivit ab eo per hec verba: Credis tu in

eum? Et ipse qui loquitur respondit quod non; et statim quidam alius de

fratribus predictis presentibus qui vocabatur Hugo, prout recolit, dixit

sibi hec verba: Tu bene dicis, quia ipse est unus falsus propheta. Et

ipse qui loquitur intelligebat in corde suo, ut dicit, quod non credebat

in ymaginem predictam, sed in eum cujus erat ymago predicta; et tunc

quidam alius de dictis fratribus dixit dicto fratri qui sic locutus

fuerat dicto recepto: Tace, tace; bene instruemus eum alias de [p. 356]

statutis ordinis nostri. Et credit ipse qui loquitur quod dimiserunt

tunc detegere sibi et eum instruere propter astantes circa capellam

predictam, et quia tarde erat, et sic recesserunt. Et dicit per

juramentum suum quod propter dicta verba sibi dicta in recepcione

predicta, ipse tantum fuit turbatus, quod nichil comedit in prandio illa

die; et postea intra tres dies sequentes vel circa infirmitas invasit

eum, que duravit sibi usque ad Adventum, ita quod nichil aliud sibi

postea fecerunt fieri, prout dicit, nec convaluit usque tunc; et comedit

carnes propter debilitatem per totum Adventum. Dixit eciam per

juramentum suum quod ea que in recepcione sua sibi facta fuerunt et

dicta ipse confessus fuit postea fratri Nicolao ordinis Predicatorum,

moranti tunc in conventu Compendii, qui habebat, ut dicit, potestatem

domini archiepiscopi Remensis, qui sibi dixit quod displicebat sibi quod

idem qui loquitur intraverat dictum ordinem milicie Templi, et proposuit

multociens ipse qui loquitur, ut dicit, intrare ordinem dictorum fratrum

Predicatorum.

Item dixit per juramentum suum quod nunquam vidit, nec audivit dici vel

legi statuta predicti ordinis milicie Templi, nec ea voluerunt sibi

ostendere illi qui ea habebant, licet hec pluries requisierit, nisi a

duobus mensibus citra, videlicet Pictavis, ubi ostenderunt sibi solum

capitulum faciens mencionem de presbyteris. Et dixit quod ipse propter

predicta habet vehemens argumentum et presumpcionem quod illi de dicto

ordine milicie Templi qui confessi sunt errores sibi impositos dixerunt

et deposuerunt veritatem.

Item dixit per juramentum suum quod vi, vel metu tormentorum vel alias

non dixit aliud quam veritatem, nec in premissis immiscuit aliquam

falsitatem; et quod puram veritatem dixit pro salute anime sue.

Facte sunt hec confessiones seu deposiciones dictorum octo immediate

precedencium fratrum ordinis milicie Templi, juramentis prius ab eis, ut

premittitur, prestitis, Parisius in domo Templi, anno, indictione,

pontificatu, anno et die predictis, presentibus religiosis et [p. 357]

discretis viris fratribus Hugone de Noalhis, Guillelmo Durandi ordinis

Predicatorum, magistro Reginaldo de Albigniaco succentore Bituricensi,

et domino Hugone de Cella milite, testibus ad hec vocatis et rogatis.

Et ego Evenus Phili de Sancto Nicasio clericus Corisopitensis diocesis,

apostolica publicus auctoritate notarius, premissis omnibus in presenti

et precedenti carta simul sutis, signo meo signatis, contentis, presens

interfui, et ea scribi feci, me subscripsi, et signum solitum hic

apposui rogatus, cum signo notariorum infrascriptorum.

Et ego Gaufredus Enguelor dictus Chalop, clericus Dolensis diocesis,

apostolica auctoritate notarius publicus, premissis omnibus et singulis

dicta septima die novembris actis, in duabus precedentibus peciis simul

sutis signo meo signatis contentis, presens una cum dictis magistro

Eveno notario publico et testibus suprascriptis interfui, me subscripsi,

et signum meum apposui consuetum vocatus et rogatus.

In nomine Domini amen. Anno ejusdem Domini millesimo CCCº septimo,

indicione sexta, mense novembris, ejusdem mensis septima die,

pontificatus sanctissimi patris et domini domini Clementis divina

providencia pappe quinti anno secundo, in religiosi viri et honesti

fratris Guillelmi de Parisiis ordinis Predicatorum, inquisitoris

heretice pravitatis auctoritate apostolica in regno Francie deputati, in

domo milicie Templi Parisiensis, pro inquirendo contra quasdam personas

dicti ordinis eidem delatas super dicto crimine existentis, nostrum

notariorum publicorum et infrascriptorum testium presencia personaliter

constitutus frater Jacobus Ducis, etatis triginta quinque annorum, ut

dixit, juratus ad sancta Dei Evangelia, ab eo corporaliter tacta, in

causa fidei de se et aliis dicere veritatem; et requisitus de tempore et

modo sue recepcionis, dixit per suum juramentum quod fuit [p. 358]

receptus apud Bures Lingonensis diocesis, decem vel duodecim anni sunt

elapsi, per fratrem Petrum de Sivre preceptorem ballivie de Bures, non

recordatur de nominibus presencium. Dixit etiam per juramentum suum quod

dictus preceptor, post multas promissiones ab eo factas de observandis

statutis et secretis dicti ordinis, et mantello sibi ad collum posito,

dictus preceptor apportavit sibi quoddam missale in quo erat crux cum

effigie Jhesu Christi, et petivit ab eo utrum crederet in eum cujus

effigies erat ibi; et ipse respondit quod sic; et tunc precepit sibi

quod negaret eum, et quod spueret super crucem et effigiem predictam,

qui licet negasset quantum potuit, tamen fecit de precepto et mandato

ipsius qui ei minabatur. Requisitus de osculo, dixit per juramentum suum

quod osculatus fuit dictum recipientem in umbilico et in ore tantum.

Requisitus utrum vi, vel metu carceris seu tormentorum, aut alia de

causa, aliquam dixerit falsitatem aut immiscuerit in deposicione sua,

aut tacuerit veritatem, dixit per juramentum suum quod non; nec aliqua

violencia fuit facta, sed puram veritatem dixerat.

Item frater Johannes de Valle Bellaudi, etatis quadraginta annorum,

juratus eodem modo de se et aliis in causa fidei dicere veritatem, et

interrogatus de tempore et modo sue recepcionis, dixit per juramentum

suum quod fuit receptus apud Montem Suessionensem, quatuordecim anni

erunt in instanti festo Nativitatis Domini, per fratrem Nicolaum de

Sancto Albano preceptorem ballivie dicte domus, presentibus fratre

Johanne de Villaribus et fratre Michaele de Balainviler milite dicti

ordinis, et quibusdam aliis de quorum nominibus non recolit. Dixit eciam

per juramentum quod, post multas promissiones de statutis et secretis

dicti ordinis observandis factas ab eo, dictus receptor duxit eum retro

altare, et ostendit sibi quamdam crucem in qua erat depicta ymago Jhesu

Christi, et petivit ab eo utrum crederet in eum cujus ymago erat ibi; et

ipse respondit sibi quod sic; et tunc dixit sibi quod male credebat, et

quod fuerat quidam falsus propheta; et fecit eum abnegare ter [p. 359]

dictum prophetam, et precepit sibi quod spueret supra crucem. Sed

noluit, imo spuit juxta eam, fingens quod supra eam spueret, et dixit

quod abnegacionem hujusmodi fecit ore, et non corde. Requisitus de

osculo, dixit per juramentum suum quod dictus recipiens fecit eum

spoliari, et osculatus fuit eum in posteriori parte spine dorsi, in

umbilico et in ore. Dixit eciam per juramentum suum quod dictus

recipiens precepit sibi quod si aliqui de fratribus dicti ordinis

vellent commisceri cum eo carnaliter, quod ipse pateretur, et eciam si

indigeret, abuteretur eis, quia non erat peccatum.

Interrogatus utrum vi, vel metu carceris seu tormentorum, aut alia de

causa, aliquam dixerit falsitatem aut immiscuerit in deposicione sua,

dixit per juramentum suum quod non; imo dixit puram et meram veritatem.

Item frater Raymundus de Fara miles dicti ordinis, etatis XXI anni vel

circa, juratus eodem modo, bona voluntate et spontanea de se et aliis in

causa fidei dicere veritatem, et interrogatus de tempore et modo sue

recepcionis, dixit per juramentum suum quod fuit receptus in domo Templi

de Montelio Ademari, per fratrem Hugonem de Peraudo, tres anni sunt vel

circa, presentibus fratre Guidone Goemorii et quibusdam aliis de quorum

nominibus non recolit. Dixit eciam per juramentum suum quod, post multas

promissiones de observandis statutis dicti ordinis ab eo factas, et

mantello sibi ad collum posito, dictus recipiens et alii assistentes

recesserunt de loco recepcionis, et dixit idem frater Hugo cuidam fratri

servienti qui remansit solus cum illo qui loquitur, quod instrueret eum

in statutis dicti ordinis; quo facto ille qui remanserat secum ostendit

sibi quamdam crucem cum effigie Jhesu Christi, et fecit eum abnegare

Jhesum Christum ter et ter spuere supra crucem: quodque fecit ore, et

non corde, ut dixit. Dixit eciam per juramentum suum quod precepit sibi

quod si fratres dicti ordinis vellent commiscere carnaliter cum eo, quod

ipse permitteret, et eciam commisceret se carnaliter si indigeret;

dixit tamen per juramentum suum quod nunquam fecit; et credit [p. 360]

quod ita fiat aliis sicut fuit sibi factum.

Interrogatus utrum vi, vel metu carceris seu tormentorum, aut alia de

causa, aliquam dixerit falsitatem vel immiscuerit in deposicione sua,

dixit per juramentum suum quod non; immo dixit puram veritatem.

Item frater G. de Alto Maynillo miles ordinis predicti, etatis viginti

quinque annorum vel circa, juratus eodem modo de se et aliis in causa

fidei dicere veritatem, et interrogatus de tempore et modo sue

recepcionis, dixit per juramentum suum quod fuit receptus in domo de

Lauda de Verti, tres anni erunt circa instans festum Nativitatis Domini,

per fratrem Guidonem de Foresta militem, preceptorem dicte domus, non

recolit de nominibus presencium. Dixit eciam per juramentum suum quod,

post multas promissiones ab eo factas de observandis statutis et

secretis dicti ordinis, et mantello sibi ad collum posito, dictus

recipiens ostendit sibi crucem existentem in mantello, et precepit sibi

quod abnegaret Deum, et spueret supra crucem predictam mantelli in

despectu Dei, et hoc ipse fecit ore, et non corde, sed non spuit, ut

dixit. Dixit eciam per juramentum suum quod dictus recipiens dixit sibi

quod si contingeret quod calor urgeret eum ad libidinem, quod melius

erat et plus placebat sibi quod commisceret se cum uno fratre quam cum

mulieribus. Dixit per juramentum suum quod libenter exivisset de ordine,

si fuisset ausus; sed non erat ausus, propter timorem parentum suorum,

qui credebant quod ordo esset sanctus et bonus, et fecerant magnas

expensas pro parando ipsum ad eundum ultra mare, et ne crederent quod

propter defectum cordis refutaret ire ultra mare, et fuit de hoc

confessus episcopo Pictavensi, qui tunc temporis erat, videlicet domino

Galtero. Requisitus utrum vi, vel metu carceris seu tormentorum, aut

alia de causa, aliquam dixerit falsitatem vel immiscuerit in deposicione

sua, dixit per juramentum suum quod non; immo dixit puram et meram

veritatem.

>>>Acta sunt hec anno, indicione, mense, die, pontificatu et [p. 361]

loco predictis, presentibus fratre Guillelmo priore, fratribus Hugone de

Noailles, Guillelmo Durandi ordinis et conventus Predicatorum

Parisiensium, domino Hugone de Cella milite, et Guillelmo de Choques

cive Parisiensi, et pluribus aliis testibus ad hec vocatis specialiter

et rogatis.

Et ego Jacobus de Virtuto clericus Cathalaunensis diocesis, publicus

imperiali auctoritate notarius, premissis confessionibus et omnibus

aliis et singulis, prout in presenti carta seu pecia et immediate

precedenti signo meo signatis continentur, una cum suprascriptis

testibus et magistris Amisio de Aureliano et Gaufrido Enguelor dicto

Chalop, notariis publicis, presens interfui, et, de mandato dicti

inquisitoris, huic instrumento me subscripsi in testimonium premissorum,

signoque meo signavi rogatus.

Et ego Amisius de Aureliano dictus le Ratif, clericus, sacrosante Romane

ecclesie auctoritate notarius publicus, omnibus et singulis in hac et

precedentibus peciis signo meo signatis contentis, una cum scriptis

testibus et notariis publicis, presens interfui, ac, de mandato dicti

inquisitoris, in hoc instrumento me subscripsi in testimonium

premissorum, illudque meo signo solito signavi rogatus.

In nomine Domini amen. Anno ejusdem Domini millesimo CCCº septimo,

indicione sexta, mense novembri, ejusdem mensis nona die, pontificatus

sanctissimi patris et domini domini Clementis divina providencia pape

quinti anno secundo, in religiosi viri fratris Nicolai de Anisiaco

commissarii fratris Guillelmi de Parisius ordinis Predicatorum,

inquisitoris heretice pravitatis auctoritate apostolica in regno Francie

deputati, in domo milicie Templi Parisius pro inquirendo contra quasdam

personas dicti ordinis existentes, eidem delatas super dicto crimine,

existentis, nostrum notariorum publicorum et infrascriptorum testium

presencia personaliter constitutus frater Hugo de Paraudo miles dicti

ordinis, et visitator Francie, juratus ad sancta Dei evangelia, [p. 362]

ab eo corporaliter tacta, in causa fidei de se et aliis dicere

veritatem, et requisitus de tempore et modo sue recepcionis, dixit per

juramentum suum quod fuit receptus in domo Templi Lugdunensis, per

fratrem Hymbertum de Paraudo patruum suum, in festo Magorum immediate

preterito fuerunt quadraginta quatuor anni, presentibus fratre Henrico

de Dola et quodam alio fratre vocato Johanne, qui postea fuit preceptor

de la Muce, et quibusdam aliis de quorum nominibus non recolit. Dixit

eciam per juramentum suum quod, post multas promissiones ab eo factas de

observandis statutis et secretis ordinis, positum fuit mantellum ordinis

ad collum suum, et predictus Johannes qui postea fuit preceptor de la

Muce duxit eum retro quoddam altare, et ostendit eidem quamdam crucem in

qua erat imago Jhesu Christi, et precepit sibi quod abnegaret illum

cujus ymago ibi representabatur, et spueret supra crucem; et ipse tunc

licet invitus Jhesum Christum abnegavit, ore, et non corde, ut dixit.

Dixit eciam per juramentum suum quod, non obstante precepto quod fuit

sibi factum de spuendo, non spuit supra crucem, ut dixit, et non

abnegavit nisi semel. Requisitus utrum osculatus fuisset recipientem,

vel ipse recipiens ipsum qui loquitur, dixit per juramentum suum quod

sic in ore solummodo. Interrogatus utrum aliquos fratres recepisset,

dixit per juramentum suum quod sic pluries. Requisitus per quem modum

recipiebat, dixit per juramentum suum quod, postquam promiserant servare

statuta et secreta ordinis, et mantellis ad colla ipsorum positis,

ducebat eos ad loca secreta, et faciebat se osculari ab eis in inferiori

parte spine dorsi, in umbilico et in ore, et postea faciebat apportari

crucem in presencia cujuslibet, et dicebat eis quod oportebat de

statutis dictis ordinis quod abnegarent crucifixum et crucem ter, et

spuerent supra crucem et ymaginem Jhesu Christi; dicens quod, licet hoc

eisdem preciperet, non faciebat corde. Requisitus utrum invenisset

aliquos qui hoc facere contradicerent, dixit quod sic, tamen finaliter

faciebant abnegacionem et spuicionem. Dixit eciam per juramentum suum

quod illis quos recipiebat dicebat quod, si aliquis calor naturalis

urgeret ipsos ad incontinenciam, dabat eis licenciam [p. 363]

refrigerandi se cum aliis fratribus. Dixit tamen quod non precipiebat

eis predicta corde, sed ore solum. Requisitus ex quo predicta non

precipiebat corde sed ore solum, quare hoc faciebat, respondit per

juramentum suum quod hoc faciebat, quia usus erat de statutis ordinis.

Requisitus utrum illi qui recepti fuerunt de mandato suo per alios,

eodem modo per quem dixit se alios recepisse recepti fuerunt, respondit

quod nescit, quia illa que fiunt in capitulis aliquo modo non possunt

revelari illis qui non fuerunt presentes, nec sciri ab eis, et ideo

nescit si ita recipiebantur. Requisitus utrum crederet quod omnes

fratres dicti ordinis per illum modum, sint recepti, respondit quod non

credebat. Postea tamen dicta die in dicti commissarii, nostrum

notariorum et testium infrascriptorum comparens, dixit quod male

intellexerat et male responderat, et dixit per juramentum suum quod

melius credebat quod omnes reciperentur per illum modum quam per alium,

et hoc dicebat suum dictum corrigendo, et ne degeraret. Requisitus de

capite de quo supra fit mencio, dixit per juramentum suum quod illud

viderat, tenuerat et palpaverat apud Montempessulanum, in quodam

capitulo, et ipse et alii fratres presentes illud adoraverant. Dixit

tamen quod ore et fingendo adoraverat, et non corde: nescit tamen si

alii fratres adorabant corde. Requisitus ubi sit, dixit quod dimisit

illud fratri Petro Alemaudin preceptori domus Montispessulani, sed

nescit utrum gentes regis illud invenerint. Dixit quod dictum caput

habebat quatuor pedes, duos ante ex parte faciei, et duos retro.

Requisitus per juramentum suum utrum vi, vel metu tormentorum vel

carceris, seu alia de causa, aliquam falsitatem dixisset aut

immiscuisset in sua deposicione, aut veritatem tacuisset, dixit per

juramentum suum quod non; immo puram sine aliquo mendacio dixerat

veritatem.

Item frater Radulphus de Gysi receptor quondam Campanie, etatis

quinquaginta annorum, juratus eodem modo et interrogatus de tempore et

modo sue recepcionis, dixit per juramentum suum quod viginti duo anni

sunt vel circa quod fuit receptus in domo de Valeia Trecensis [p. 364]

diocesis, per fratrem Hugonem de Paraudo tunc preceptorem de Pailli,

presentibus pluribus fratribus dicti ordinis de quibus non recolit ad

presens. Dixit eciam per juramentum suum quod, post multas promissiones

de statutis et secretis dicti ordinis observandis ab eo factas, et

mantello ad collum suum posito, dictus recipiens ostendit sibi ymaginem

Jhesu Christi depictam in quodam missali, et precepit sibi quod Jhesum

Christum abnegaret, et quod spueret supra crucem et supra ymaginem, et

hoc ipse fecit testis plorans invitus, et dixit per juramentum suum quod

dictus recipiens osculatus fuit ipsum in tribus locis, videlicet in fine

spine dorsi, in umbilico et in ore. Dixit eciam per juramentum suum quod

injunctum fuit sibi per ipsum recipientem quod si calor naturalis

moveret eum, quod commisceret se cum fratribus dicti ordinis.

Interrogatus de capite de quo fit supra mencio, dixit per juramentum

suum quod vidit illud in septem capitulis que tenebantur a fratre Hugone

de Paraudo et quibusdam aliis. Interrogatus qualiter adoratur, dixit per

juramentum suum quod eo ostenso omnes prostrant se ad terram, et amotis

capuciis adorant illud. Interrogatus cujus figure est, dixit per

juramentum suum quod ita est terribilis figure et aspectus quod

videbatur sibi quod esset figura cujusdam demonis, dicendo gallice _d'un

maufé_, et quod quocienscumque videbat ipsum tantus timor eum invadebat,

quod vix poterat illud respicere nisi cum maximo timore et tremore.

Requisitus quare adorabant illud, dixit quod ex quo pejora fecerant

abnegando Jhesum Christum, quod bene poterant illud adorare. Dixit tamen

per juramentum suum quod nunquam adoravit illud corde. Requisitus utrum

recordetur de nominibus illorum qui illud adorabant, dixit quod sic, de

nomine fratris Gerardi de Villaribus et cujusdam socii sui fratris

servientis.

Requisitus quot fratres receperit, dixit per juramentum suum quod

recepit decem vel duodecim. Requisitus utrum per illum modum per quem

dixit se fuisse receptum ipsos recepisset, dixit per juramentum suum

quod sic, exceptis quibusdam quos noluit osculari in illo vili loco,

propter horrorem quem habebat ex hoc, sed in omnibus aliis, [p. 365]

quantum ad abnegacionem, spuicionem et alia, eos recepit per illum

modum. Requisitus utrum vi, vel metu carceris seu tormentorum, aut alia

de causa, aliquam falsitatem dixerit aut immiscuerit in deposicione sua,

aut tacuerit veritatem, dixit per juramentum suum quod non, nec aliqua

violencia sibi fuit facta, sed puram veritatem dixerat.

Acta sunt hec anno, indicione, mense, die, pontificatu et loco

predictis, presentibus religiosis et honestis viris fratribus Laurencio

de Nannetis, Johanne de Insula priore Trecensi, et Felice de Fayo

ordinis Predicatorum, Johanne de Farreria, Guillelmo de Choques, et

Stephano de Matiscone, testibus ad hec vocatis specialiter et rogatis.

Et ego Amisius de Aureliano dictus le Ratif, clericus, sacrosancte

Romane ecclesie auctoritate notarius publicus, premissis omnibus et

singulis confessionibus in hac et precedentibus peciis simul sutis signo

meo signatis contentis, una cum testibus et publicis notariis supra et

infrascriptis, presens interfui, ac, de mandato dicti commissarii, huic

instrumento me subscripsi in testimonium premissorum, illudque signo meo

solito signavi rogatus.

Et ego Jacobus de Virtuto clericus Cathalaunensis diocesis, publicus

imperiali auctoritate notarius, premissis omnibus et singulis, prout in

presenti carta seu pecia et precedenti simul sutis signo meo signatis

continentur, una cum testibus et publicis notariis supra et

infrascriptis, presens interfui, me subscripsi, et signum meum solitum

apposui rogatus.

Et ego Evenus Phily de Sancto Nicasio clericus Corisopitensis diocesis,

apostolica publicus auctoritate notarius, premissis omnibus et singulis,

prout in presenti rotulo et precedenti consignatis signo meo

continentur, una cum testibus et supra et infrascriptis notariis,

interfui, et signum meum solitum cum signis et subscripcionibus [p. 366]

ipsorum notariorum rogatus apposui hic me subscribens.

Item in presencia religiosi viri fratris Laurencii de Nannetis ordinis

Predicatorum, commissarii dicti inquisitoris, nostrum notariorum et

testium infrascriptorum, anno, indicione, mense, die et pontificatu

predictis, frater Ymbertus de Sancto Jorio miles, etatis quadraginta

annorum, juratus eodem modo de se et aliis in causa fidei dicere

veritatem, et interrogatus de tempore et modo sue recepcionis, dixit per

juramentum suum quod receptus fuit apud Novam Villam Cathalaunensis

diocesis, novem anni vel circa sunt, per fratrem Johannem Ademari

militem dicti ordinis, de precepto fratris Hugonis de Paraudo,

presentibus fratre Ymberto de Crimen, ut videtur sibi, et quibusdam

aliis de quorum nominibus non recordatur. Dixit eciam per juramentum

suum quod, post multas promissiones de statutis et observanciis dicti

ordinis observandis factas ab eo, et mantello sibi ad collum posito,

dictus recipiens ostendit sibi crucem cum ymagine Christi, et peciit ab

eo utrum crederet in eum, et ipse respondit quod sic, et tunc ipse dixit

quod de cetero non crederet, et quod spueret supra crucem et imaginem,

quod ipse fecit, ut dixit; tamen advertit sibi quod non spueret supra

crucem. Interrogatus de osculo, dixit per juramentum suum quod dictus

recipiens osculatus fuit eum in fine spine dorsi et in ore. Interrogatus

utrum videtur et credit quod alii tali modo recipiantur, dixit per

juramentum suum quod credit quod omnes alii fratres recipiantur eodem

modo.

Requisitus utrum vi, vel metu carceris seu tormentorum, aut alia de

causa, aliquam falsitatem dixerit aut immiscuerit in deposicione sua,

aut tacuerit veritatem, dixit per juramentum suum quod non, nec aliqua

violencia sibi fuit facta, sed puram veritatem dixerat.

Item frater Johannes de Anisiaco preceptor de Valeia, etatis quadraginta

quinque annorum, juratus eodem modo de se et aliis in causa fidei dicere

veritatem, et interrogatus de tempore et modo sue recepcionis, [p. 367]

dixit per juramentum suum quod fuit receptus in domo de Prunaio diocesis

Carnotensis, in instanti Quadragesima erunt viginti tres anni, per

fratem Symonem de Quinci preceptorem ballivie de Prunaio, presentibus

fratre Galtero de Ete tenente locum Magistri Francie, et fratre

Reginaldo d'Argeville, qui fuit cubicularius pape vel ostiarius, et

quibusdam aliis de quorum nominibus non recordatur. Dixit eciam per

juramentum suum quod, post multas promissiones de secretis et statutis

dicti ordinis ab eo factas observandis, et mantello sibi ad collum

posito, dictus recipiens apportavit quamdam crucem in qua erat ymago

Jhesu Christi depicta, et precepit sibi quod Jhesum Christum abnegaret,

et quod spueret supra crucem, et cum non vellet facere, fratres

assistentes dixerunt sibi quod oportebat hoc facere, vel poneretur in

carcere perpetuo. Et tunc ore, et non corde, abnegavit Jhesum Christum,

et simulavit spuere supra crucem. Interrogatus de osculo, dixit per

juramentum suum quod dictus recipiens osculatus fuit ipsum in umbilico

et in ore solum. Interrogatus de capite, dixit per juramentum suum quod

ipse vidit illud bis Parisius in capitulo portari per fratrem Gerardum

de Villaribus, sed nunquam potuit decernere quid erat, quia sedebat a

longe, nec erat lumen in capitulo, quod tenebatur quasi media nocte,

nisi unus cereus modicus ardens, et propter hoc non potuit bene scire

quid erat. Dixit tamen quod non credit quod esset bonum quid.

Interrogatus utrum sciret quod omnes reciperentur per illum modum, dixit

quod nescit pro certo, quia nunquam vidit fratres recipi, sed credit

quod sic; et hoc credit, quia non credit quod aliud fuerit sibi factum

quod fiat aliis. Interrogatus utrum vi, vel metu carceris seu

tormentorum, aut alia de causa, aliquam falsitatem dixerit aut

immiscuerit in deposicione sua, aut tacuerit veritatem, dixit per

juramentum suum quod non, nec aliqua violentia sibi fuit facta, sed

puram veritatem dixerat.

Item frater Johannes de Sivriaco presbyter, etatis viginti octo annorum

vel circa, juratus eodem modo de se et aliis in causa fidei [p. 368]

dicere veritatem, et interrogatus de tempore et modo sue recepcionis,

dixit per juramentum suum quod fuit receptus apud Joigniacum, per

fratrem Johannem Morellum de Belna preceptorem baillivie de Coulours, in

festo beati Bartholomei ultimo preterito fuit annus, presente fratre

Dominico preceptore de Joigniaco, et pluribus aliis de quorum nominibus

non recolit. Dixit eciam per juramentum suum quod, post multas

promissiones de statutis et secretis dicti ordinis observandis ab eo

factas, dictus recipiens duxit eum retro altare, et tunc osculatus fuit

ipsum in fine spine dorsi, et incontinenti cecidit coram eo, et fuit

portatus exinde quasi semimortuus; tamen antequam amoveretur; dixit sibi

quod tunc non poterat aliud dicere de statutis ordinis, de hiis que

debebant fieri secundum statuta ordinis, predicta infirmitate gravatus,

et quod alias recuperaret ad hoc faciendum, et dixit eciam per

juramentum suum quod, quando venit ad visitandum eum in lecto suo

jacentem, audivit eum dicentem aliis quod unam de voluntatibus suis

compleverat. Requisitus utrum de predicta osculacione dixerit sociis,

dixit quod non, quia nullus erat ausus revelare secreta sua aliis.

Interrogatus utrum vi, vel metu carceris seu tormentorum, aut alia de

causa, aliquam falsitatem dixerit aut immiscuerit in deposicione sua,

aut tacuerit veritatem, dixit per juramentum suum quod non, nec aliqua

violencia sibi fuit facta, sed puram veritatem dixerat.

Item frater Dominicus de Divione custos domus de Joigniaco, etatis

quadraginta annorum, juratus eodem modo de se et aliis in causa fidei

dicere veritatem, et interrogatus de tempore et modo sue recepcionis,

dixit per juramentum suum quod receptus fuit apud Divionem, per fratrem

Henricum de Dola, quadraginta quinque anni sunt elapsi vel circa,

presentibus fratribus Guillelmo Rougepere patre suo naturali, et dicto

Wale fratre suo naturali, fratribus dicti ordinis. Dixit eciam per

juramentum suum quod, post multas promissiones de statutis et secretis

dicti ordinis observandis ab eo factas, dictus recipiens osculatus fuit

ipsum in fine spine dorsi, in umbilico et in ore, et postea precepit

sibi quod spueret supra crucem, et ipse invitus spuit supra [p. 369]

crucem mantelli sui testis; dixit eciam quod non negavit Christum, nec

fuit dictum sibi; et quod voverat castitatem, sine aliquo alio precepto

sibi facto. Requisitus utrum vi, vel metu carceris seu tormentorum, aut

alia de causa, aliquam dixerit falsitatem aut immiscuerit in deposicione

sua, seu tacuerit veritatem, dixit per juramentum suum quod non; immo

dixit puram et meram veritatem.

Item frater Johannes de Castro Villari, etatis triginta annorum, juratus

eodem modo de se et aliis in causa fidei dicere veritatem, et

interrogatus de modo et tempore sue recepcionis, dixit per juramentum

suum quod fuit receptus apud Mormentum diocesis Trecensis, per fratrem

Laurencium de Belna preceptorem dicte domus, quatuor anni sunt in festo

Magdalene instanti proximo preterito, presentibus fratre Juliano

capellano dicte domus, et quibusdam aliis de quorum nominibus non

recolit. Dixit eciam per juramentum suum quod, post multas promissiones

factas ab eo de bonis statutis et observanciis dicti ordinis tenendis,

mantellum fuit sibi positum ad collum, et postea dictus recipiens

recepit ipsum ad osculum oris et omnes alii fratres existentes ibidem;

et nichil aliud fuit sibi injunctum vel preceptum, sicut dixit per

juramentum suum. Acta sunt hec anno, indicione, mense, die, pontificatu

et loco predictis, presentibus religiosis et honestis viris fratribus

Johanne de Insula priore Trecensi, Felice de Fayo ordinis Predicatorum,

Johanne de Farreria, Guillelmo de Choques et Stephano de Matiscone,

testibus ad hec vocatis specialiter et rogatis.

Le procès des Templiers, Tome II. · 第 10 / 18 题