XXX. IN TERRAM MATREM OMNIUM.

1 Terram omnium-matrem canam, bene-fundatam,

antiquissimam, quæ alit super solo omnia, quæcumque sunt;

et quæcumque solum divinum permeant, et quæcumque pontum,

et quæcumque volant, hæc aluntur ex te _ortis_ divitiis.

5 Ex te vero beati-filiis et-fructibus sunt _homines,_

veneranda: penes te autem est dare vitam et auferre

mortalibus hominibus. Ille vero _est_ felix, quem tu animo

lubens honoraveris: ei copiosa omnia adsunt.

Onustum-est quidem ipsis arvum almum, ac per agros

10 jumentis abundat; domus autem impletur bonis:

ipsi vero bonis-legibus per urbem pulcris-abundantem-mulieribus

regnant, felicitasque multa et divitiæ sequuntur;

filii vero lætitia recens-florente gloriantur,

virgunculæque choris festivis læto animo

15 ludentes, persultant flores molles herbæ, _eorum_

quos tu honoraveris, venerabilis dea, copiosa diva.

Salve, deorum mater, uxor Cœli stelliferi;

lubensque pro cantu victum animo-gratum præbe:

verum ego et tui et alius meminero cantionis.

Homeri Carmina et Cycli Epici Reliquiæ. Pars Tertia: Hymni · 第 38 / 65 题