1 Vesta, quæ omnium in ædibus altis
immortaliumque deorum, et humi vadentium hominum
sedem sempiternam sortita-es, antiquum honorem,
pulcrum habens munus et honorem: non enim sine te
5 convivia _sunt_ mortalibus, ubi non primæ postremæque
Vestæ incipiens libat _quisque_ dulce vinum.
Et tu mihi, Argicida, Jovis et Majæ fili,
nuntie beatorum, auream-virgam-gestans, dator bonorum:
habitatis domos pulcras, cara mentibus invicem
10 propitius auxiliare, cum venerandaque caraque
Vesta. Ambo enim terrestrium hominum
scientes opera pulcra, menteque comites-estis et pubertate.
Salve, Saturni filia, tuque et auream-virgam-gestans Mercurius:
verum ego vestrumque et alius meminero cantionis.