't Is maer een niet
Die 't wel besiet.
--JACOB CATS.--
Een groene kikvorsch zat weleer
Eens by een gracht in 't gras,
Een haes kwam ook op deze wei,
Gelokt door 't malsch gewas;
De kikvorsch door zyn komst verschrikt,
Sprong _wip_ het water in...
De haes op 't onverwacht gerucht,
Verschrok zich ook niet min.
Hy sprong;... doch draeide dra zich om
Erkende 't geen hy deed,
En lacht' zoo hartlyk met zyn vrees,
Dat er zyn lip van spleet.
En elke haes, sints 't voorviel, draegt
Hiervan nog 't teeken wis,
Dat, schoon genezen en geheeld,
Voor 't oog nog zigtbaer is.
Indien elk een die deed als d'haes,
Als hy, 't ook moest bekoopen,
Hoe vele lieden zag men dan
Met kwade lippen loopen!
_Brussel, 1841._